Η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι τελεσίδικα εδώ. Ως πριν λίγα χρόνια ήταν αντικείμενο συζήτησης σε συνέδρια ή μια “hot”, κάπως εξωτική λέξη σε deck επενδυτών. Χρονιά με τη χρονιά, ωστόσο, μπαίνει διακριτικά αλλά αποφασιστικά σε χώρους που ως χθες θεωρούσαμε άβατα. Μια τέτοια περίπτωση είναι ο χώρος της αισθητικής και της πλαστικής χειρουργικής. Και δεν μπαίνει ως «το ρομπότ των γιατρών», αλλά ως ένα σημαντικό βοηθητικό μέσο που αναλύει, συγκρίνει, προβλέπει. Από την πρώτη συμβουλευτική μέχρι την παρακολούθηση του αποτελέσματος, η AI υπόσχεται μεγαλύτερη ακρίβεια, εξατομίκευση και διαφάνεια. Το θέμα δεν είναι αν θα τη χρησιμοποιήσετε. Το ερώτημα είναι πώς, και πόσο συνειδητά.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Βλεφαροπλαστική: 5 ερωτήσεις που δεν θα σκεφτόσασταν να κάνετε στον πλαστικό σας

Η Τεχνητή Νοημοσύνη στις αισθητικές θεραπείες

Στις μη επεμβατικές θεραπείες, η AI λειτουργεί ήδη ως “έξυπνος καθρέφτης”. Εξειδικευμένοι αλγόριθμοι computer vision αναλύουν φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης και χαρτογραφούν ρυτίδες, πόρους, δυσχρωμίες, αγγειακές βλάβες και βαθμό χαλάρωσης. Μετρώνται συμμετρίες, αναλογίες και πρότυπα γήρανσης, όχι απλώς οπτικά αλλά μαθηματικά. Έτσι, όταν συζητάτε για ενέσιμα, laser ή ραδιοσυχνότητες, το πλάνο δεν βασίζεται μόνο στο «έμπειρο μάτι», αλλά και σε δεδομένα.

Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, συστήματα machine learning μπορούν να προτείνουν παραμέτρους θεραπείας: ένταση και διάρκεια παλμού σε laser, βάθος και διανύσματα έγχυσης σε fillers, ακόμη και εκτίμηση του ρυθμού νεοκολλαγένεσης (γέννησης νέου κολλαγόνου) με βάση ιστορικά δεδομένα. Στην πράξη, αυτό σημαίνει πιο στοχευμένες παρεμβάσεις και λιγότερο συνθήκες δοκιμής και πλάνης.

Μπορείτε να διαβάσετε ακόμη:  6 ερωτήσεις για την αυξητική στήθους

Εξίσου σημαντική είναι η παρακολούθηση. Με διαδοχικές λήψεις και ανάλυση pixel-by-pixel, η AI μπορεί να ποσοτικοποιεί τη βελτίωση. Δεν στηριζόμαστε, πλέον, στο εάν κάτι δείχνει καλύτερο, αλλά έχουμε ποσοστά: Χ% μείωση βάθους ρυτίδας ή Υ% αύξηση ομοιομορφίας τόνου. Αυτό αλλάζει και τη δική σας εμπειρία: τα αποτελέσματα είναι μετρήσιμα, όχι μόνο εντυπώσεις.

Φυσικά, υπάρχει και η σκοτεινή πλευρά, και κυρίως το over-standardization. Αν όλα γίνουν ποσοστά και δεδομένα, κινδυνεύουμε να καταλήξουμε στο φαινόμενο “πρόσωπο-αλγόριθμος”. Η ισορροπία είναι στο να χρησιμοποιείτε την AI ως εργαλείο ακριβείας, όχι ως καλούπι ομορφιάς.

AI και στην πλαστική χειρουργική

Στην πλαστική χειρουργική, η AI αγγίζει ακόμη πιο ευαίσθητο πεδίο: τον σχεδιασμό και την πρόβλεψη αποτελέσματος. Με 3D απεικόνιση και generative μοντέλα, μπορείτε να δείτε ρεαλιστικές προσομοιώσεις ρινοπλαστικής, αυξητικής μαστού ή lifting, βασισμένες όχι σε generic templates αλλά στη δική σας ανατομία. Το περίφημο Vectra είναι μια τέτοια περίπτωση. Η τεχνολογία αναλύει πάχος δέρματος, ποιότητα ιστών, οστικές δομές και προσομοιώνει τη μορφή που θα πάρει μια αλλαγή στο χρόνο.

Στο χειρουργείο, αλγόριθμοι μπορούν να υποστηρίζουν τον προεγχειρητικό σχεδιασμό, να προτείνουν βέλτιστες τομές με βάση αγγειακή χαρτογράφηση ή να προβλέπουν κίνδυνο επιπλοκών αξιοποιώντας μεγάλα σύνολα δεδομένων. Η προγνωστική ανάλυση (predictive analytics) επιτρέπει καλύτερη διαστρωμάτωση ρίσκου: ποιος έχει αυξημένη πιθανότητα για κάψα σε ενθέματα; Ποιος για καθυστερημένη επούλωση; Δεν μιλάμε για μαντεία, αλλά για στατιστική ισχύ.

Επιπλέον, η αυτοματοποιημένη καταγραφή ιατρικών σημειώσεων και η ανάλυση μετεγχειρητικών φωτογραφιών μειώνουν γραφειοκρατία και αυξάνουν την ιχνηλασιμότητα. Περισσότερα δεδομένα, λιγότερες γκρίζες ζώνες.

Παρά την εξέλιξη, όμως, η πλαστική χειρουργική παραμένει πράξη υψηλής δεξιοτεχνίας και αισθητικής κρίσης. Η AI μπορεί να προτείνει, να προσομοιώσει, να προειδοποιήσει. Δεν μπορεί να «νιώσει» την αρμονία ενός προσώπου ή την επιθυμία σας πίσω από την αλλαγή. Αν τη δείτε ως συγκυβερνήτη και όχι ως πιλότο, τότε ναι, το 2026 ίσως είναι πράγματι η χρονιά που η τεχνολογία θα σας φέρει πιο κοντά σε ένα αποτέλεσμα ακριβές, εξατομικευμένο και, κυρίως, συνειδητό.

Photo credit: iStock