Υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στο αισθησιακό και το προκλητικό. Ο Tom Ford την έχει περπατήσει πολλές φορές με εντυπωσιακή ακρίβεια. Στη SS 2027 συλλογή, ο Haider Ackermann μοιάζει να ενδιαφέρεται περισσότερο για το πόσο μπορεί να αποκαλύψει παρά για το αν χρειάζεται πραγματικά να το κάνει.

Mια συλλογή γεμάτη δέρμα, διαφάνειες, cut-outs, μικροσκοπικά μαγιό και tailoring που αφήνει ελάχιστα στη φαντασία. Μια συλλογή που επιστρέφει συνειδητά στη σεξουαλικότητα του οίκου, αλλά κάποιες φορές μοιάζει να πιέζει υπερβολικά την ίδια ιδέα.

Η παρουσίαση στο Παρίσι έγινε σε έναν σκοτεινό χώρο γεμάτο καθρέφτες. Τα μοντέλα εμφανίζονταν σε ζευγάρια ή μικρές ομάδες, πολλαπλασιασμένα μέσα από τις αντανακλάσεις, δημιουργώντας την αίσθηση μιας σκηνής που βρίσκεται κάπου ανάμεσα στο ιδιωτικό και το δημόσιο. Η σκηνογραφία ήταν ίσως πιο εύγλωττη από πολλά από τα ίδια τα ρούχα. Αντανακλούσε την επιθυμία, το βλέμμα και την έκθεση.

Ο Ackermann γνωρίζει πολύ καλά ότι ο Tom Ford έχει χτίσει μεγάλο μέρος της ιστορίας του πάνω στη σεξουαλικότητα. Τα σακάκια φοριούνται κατάσαρκα, τα κοστούμια αποκτούν βαθιά ανοίγματα, τα κορμάκια αφήνουν μεγάλα τμήματα του σώματος εκτεθειμένα.

Το tailoring, παραμένει από τα δυνατά σημεία της συλλογής. Παντελόνια με αυστηρή γραμμή, σακάκια σε μαύρο, λευκό, baby blue και olive, δερμάτινα jackets και καλοδουλεμένες σιλουέτες δείχνουν ότι ο Ackermann έχει κατανοήσει το λεξιλόγιο του οίκου. Το πρόβλημα είναι η αναλογία. Εκεί όπου ένα εξαιρετικό σακάκι θα μπορούσε να σταθεί μόνο του, επιλέγει να αποκαλύψει το στήθος. Εκεί όπου η γραμμή ενός παντελονιού θα μπορούσε να δημιουργήσει την ένταση, εμφανίζεται ένα bustier. Και εκεί όπου η σιλουέτα θα μπορούσε να αφήσει κάτι στη φαντασία, έρχεται η διαφάνεια.

Η διαφάνεια δείχνει ότι για τον σχεδιαστή, το σώμα πρέπει οπωσδήποτε να είναι μέρος της εικόνας. Μια ημιδιάφανη φούστα αφήνει να διακρίνεται το εσώρουχο μέσα από ένα διάφανο τμήμα, ενώ άλλα looks κινούνται ανάμεσα στο lingerie.  Τα μαγιό πηγαίνουν ακόμη πιο μακριά. Μικροσκοπικά και αποκαλυπτικά, θυμίζουν την αισθητική των ’90s. Μόνο που το 2027 η αναφορά αυτή μοιάζει λιγότερο ανατρεπτική. Η μόδα έχει περάσει εδώ και χρόνια από την έκπληξη της αποκάλυψης στην απόλυτη κανονικοποίησή της. Το γυμνό σώμα στην πασαρέλα δεν προκαλεί πια εντύπωση. Προκαλεί απορία.

Τα κόκκινα βραδινά φορέματα αγκαλιάζουν το σώμα, πέφτουν από τους ώμους και συνδυάζουν τη δραματικότητα με την ακρίβεια της εφαρμογής. Εδώ η “αποκάλυψη” είναι σε πιο σωστή δόση.  Εκεί η συλλογή δείχνει πόσο πιο ισχυρή μπορεί να γίνει η αισθησιακή πλευρά του Tom Ford.

Ο Ackermann έχει δείξει ότι θέλει να αισθανθεί μεγαλύτερη ελευθερία, να γίνει πιο τολμηρός και να εξερευνήσει μια πιο “σκοτεινή” πλευρά του Tom Ford. Η πρόθεση του είναι σαφής. Η αποπλάνηση έχει δύναμη. Γίνεται όμως και αυτοσκοπός;