Τα Grammys 2026 απέδειξαν ότι μια τελετή βραβείων μπορεί να είναι ταυτόχρονα γιορτή της μουσικής, πολιτιστικό σχόλιο και απρόβλεπτο live θέαμα. Με οικοδεσπότη τον Trevor Noah σε φόρμα, performances που θα μείνουν στην ιστορία και αρκετές στιγμές αμηχανίας, η φετινή απονομή είχε απ’ όλα: συγκίνηση, πολιτική φόρτιση, υψηλή τέχνη αλλά και χάος.

Διαβάστε ακόμα: Βραβεία Grammy 2026: Μόδα χωρίς όρια στο κόκκινο χαλί 

Οι μεγάλες στιγμές: Όταν η σκηνή «πήρε φωτιά»

 

View this post on Instagram

 

A post shared by Glamstyle. (@glamstylecrush)

Η Sabrina Carpenter επιβεβαίωσε πως είναι από τις πιο ευρηματικές pop performers της γενιάς της. Το «Manchild» μετατράπηκε σε ένα σουρεαλιστικό αεροδρόμιο με ιμάντες αποσκευών, μάγους, γιατρούς και έναν τόνο αυτοσαρκασμού, μια performance που συνδύασε χιούμορ, τόλμη και απόλυτο έλεγχο της σκηνής.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by CBS (@cbstv)

Στον αντίποδα, ο Justin Bieber επέλεξε την απόλυτη λιτότητα. Μόνος, σχεδόν γυμνός από σκηνικά και συνοδεία, με μια κιθάρα και looping pedals, καθήλωσε το κοινό με το «Yukon». Ήταν μια σπάνια στιγμή απόλυτης συγκέντρωσης και ειλικρίνειας, που απέσπασε θερμό, παρατεταμένο χειροκρότημα με το κοινό όρθιο και θύμισε γιατί, παρά τις αντιφάσεις του, παραμένει σπουδαίος performer.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by GRAMMYS (@grammys)

Η Lady Gaga, πιστή στον εαυτό της, ισορρόπησε ανάμεσα στο disco-pop και το industrial rock. Με ένα αλλόκοτο headpiece και μια μπάντα που θύμιζε ταυτόχρονα Nile Rodgers και Nine Inch Nails, το «Abracadabra» έγινε μια από τις πιο υποβλητικές στιγμές της βραδιάς.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by GRAMMYS (@grammys)

Και βέβαια, ο Tyler, the Creator έχει αποδείξει ότι ξέρει να δημιουργεί αξέχαστες εικόνες, όμως η φετινή του εμφάνιση ανέβασε τον πήχη. Ξεκίνησε με ασπρόμαυρες εκτελέσεις των «Thought I Was Dead» και «Like Him», ντυμένος ως Saint Chroma. Το σκηνικό μετατράπηκε σε βενζινάδικο, το χρώμα επέστρεψε και στη συνέχεια ο Tyler… παρέσυρε τον ίδιο του τον εαυτό με ένα σπορ αυτοκίνητο. Ακολούθησε χάος, φωτιές και μια θεατρική «έκρηξη» που έκλεισε μια από τις πιο τολμηρές και καλλιτεχνικά ολοκληρωμένες εμφανίσεις της βραδιάς. Για πολλούς, ήταν η εμφάνιση της χρονιάς.

Η στιγμή που ξεπέρασε τη μουσική: Bad Bunny

 

View this post on Instagram

 

A post shared by GRAMMYS (@grammys)

Αν υπήρχε ένας αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής, αυτός ήταν ο Bad Bunny. Παραλαμβάνοντας το βραβείο για Καλύτερο Música Urbana Album, δεν περιορίστηκε σε ευχαριστίες. Με τη φράση «ICE out», μίλησε ανοιχτά για τη μεταναστευτική πολιτική, την απάνθρωπη πολιτική και την ανάγκη αντίστασης με αγάπη αντί για μίσος. συνέχισε: «Δεν είμαστε άγριοι. Δεν είμαστε ζώα. Δεν είμαστε εξωγήινοι. Είμαστε άνθρωποι και είμαστε Αμερικανοί» δήλωσε. Το κοινό σηκώθηκε όρθιο. Ήταν η πιο ηχηρή πολιτική στιγμή της βραδιάς και ίσως η πιο γενναία, ειδικά ενόψει της πολυσυζητημένης εμφάνισής του στο Super Bowl.

Συγκίνηση και ιστορία: In Memoriam και Lauryn Hill

Το In Memoriam segment χαρακτηρίστηκε από πολλούς ως το καλύτερο που έχει παρουσιαστεί ποτέ στα Grammys. Από τη Reba McEntire μέχρι τον Post Malone και, κυρίως, τη Lauryn Hill, η οποία επέστρεψε στη σκηνή των Grammys μετά από δεκαετίες.

Με φόρο τιμής στους D’Angelo και Roberta Flack και ένα φινάλε με το «Killing Me Softly» μαζί με τον Wyclef Jean, η στιγμή ήταν φορτισμένη, συλλογική και βαθιά ανθρώπινη, ένα σπάνιο παράδειγμα όπου η βιομηχανία σταμάτησε και απλώς τίμησε τη μουσική της ιστορία.

Οι αμήχανες στιγμές

 

View this post on Instagram

 

A post shared by GRAMMYS (@grammys)

Καμία τελετή δεν είναι πλήρης χωρίς τις στιγμές που προκαλούν αμηχανία. Η Cher, σε μια εμφάνιση που έμοιαζε σχεδόν αυτοσχεδιαστική, κατάφερε να ξεχάσει γιατί βρισκόταν στη σκηνή, να μπερδέψει το όνομα του νικητή και να χαρίσει ένα από τα πιο χαοτικά, αλλά και γοητευτικά, απρόοπτα στιγμιότυπα στην ιστορία των Grammys. Ήταν, με έναν παράδοξο τρόπο, απολύτως… Cher.

Την ίδια ώρα, η τελετή δέχτηκε κριτική για την υποεκπροσώπηση της country μουσικής, παρά τη δυναμική της χρονιάς, αλλά και για τις επιλογές των νικητών, που πολλοί θεώρησαν υπερβολικά ασφαλείς.

Τα Grammys 2026 δεν ήταν τέλεια αλλά ήταν ζωντανά. Είχαν άποψη, ρίσκο, πολιτική φόρτιση, λάθη και στιγμές καθαρής μαγείας. Και σε μια εποχή όπου οι τελετές συχνά μοιάζουν αποστειρωμένες, αυτό ίσως είναι το μεγαλύτερό τους ατού.

Video editing: Ανδρέας Κωστόπουλος