Από την πρώτη της επαφή με τα fashion shows μέχρι την καθημερινή σχέση με τα υφάσματα και τους ανθρώπους, η σχεδιάστρια μιλάει για την ασφάλεια, την αυτοπεποίθηση και την πολυμορφικότητα που θέλει να προσφέρει στις γυναίκες μέσα από τα ρούχα της. Αλλά και την ενέργεια που μεταφέρει κάθε ρούχο, ενώ αποκαλύπτει πώς η Ελλάδα μπορεί να συνδυάσει την υψηλή πρακτική με το made in Greece. Η συζήτηση αγγίζει τα πάντα: από την πολυμορφικότητα και την ευελιξία των κομματιών της, μέχρι το ελληνικό φως που αποτυπώνεται στις συλλογές της, την ανάγκη για ποιότητα αντί για μαζικότητα και τη σχέση της μόδας με την τέχνη και τη ζωή. Μέσα από ζωντανές εικόνες και φράσεις-κλειδιά, η Ιωάννα αποκαλύπτει τον τρόπο που δημιουργεί, παρατηρεί και κατανοεί τη γυναίκα που φοράει τα ρούχα της. Aυτό που θέλουν οι γυναίκες.

dΔείτε ακόμα: Τhe Fashion Bible Connections | Στέλιος Κουδουνάρης: Από τη «δικτατορία» στη χαρά

Καλωσόρισες στη Βίβλο της Μόδας. Πώς νιώθεις;

Καλώς σας βρήκα. Είμαι πολύ χαρούμενη που είμαστε μαζί.

Θέλω να θυμηθείς το πρώτο κεφάλαιο. Πώς ήταν η πρώτη σου εμπειρία με τη μόδα;

Η σχολή ήταν στην πραγματικότητα, η Σχολή Βελουδάκη. Η πρώτη fashion στιγμή που έζησα ήταν το fashion σόου που είχα πάει των Deux Hommes τότε με τη μαμά μου.

Πώς ένιωσες τότε για να το θυμάσαι έτσι ζωντανά;
Η μόδα έχει κάτι για μένα. Έχει κάτι χαρούμενο και είναι σύμβολο στη θηλυκότητα. Όλη η ενέργεια της μόδας εξυμνεί αυτό.

Έχει και πολύ ξενύχτι όμως…

Άγχος, στρες. Αυτή είναι η ζωή μου. Από τη στιγμή που ξεκίνησα να δημιουργώ συλλογές, δεν υπάρχει νύχτα, δεν υπάρχει μέρα. Υπάρχει συνέχεια μέσα μου. Το τι θα φτιάξω, πώς αντιλαμβάνομαι τους ανθρώπους, τι φοράνε γύρω μου, τι αρέσει στις γυναίκες, τι τις απασχολεί. Αυτό είναι μέρος της προσωπικότητάς μου.

Τι μας αρέσει; Θυμάμαι την ταινία με τον Mel Gibson, «Αυτό που θέλουν οι γυναίκες».  Τι θέλουμε; Τι σκεφτόμαστε; Ποιο είναι το απόλυτο ρούχο που το φοράς και νιώθεις ότι μπορείς να κατακτήσεις τον κόσμο;

Δεν είναι μόνο το πατρόν. Έχει να κάνει με το πώς αντιλαμβάνεσαι την πρώτη ύλη και τι σχήμα θα δώσει. Εγώ βλέπω ότι οι γυναίκες νιώθουν ασφάλεια και αυτοπεποίθηση όταν το υλικό έχει αντιμετωπιστεί στο πατρόν με τον τρόπο που σα να συναντιέται η σκέψη αυτού που έφτιαξε το ύφασμα, το πατρόν, το τελικό φινίρισμα που είναι ο σχεδιαστής. Σα να πρέπει να ευθυγραμμιστούν αυτές οι τρεις προσεγγίσεις και σκέψεις.

Οπότε μας βάζεις τσέπες… Απελευθερώνεις τους ώμους. Δίνεις τόση υποψία σάρκας όση χρειαζόμαστε. Γιατί διεθνώς έχουμε σταματήσει να ντυνόμαστε, γδυνόμαστε κυρίως. Πόσο γυμνό αντέχουμε;
Είναι λυπηρό. Για μένα είναι λυπηρό το ότι ακόμη και πολυτάλαντες γυναίκες, ηθοποιοί, τραγουδίστριες, κάνουν τεράστια προσπάθεια στη σκηνή. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί πρέπει πάντα το sexiness να είναι εκεί.

Υπάρχει αγωνία, ανασφάλεια.

Πολύ αγωνία, πολύ ανασφάλεια. Δεν είμαι σύμφωνη, δεν είναι μέσα στα αισθητικά standards μου αυτό. Θέλω η γυναίκα να εκφράζει τον εαυτό της, να μην την κανιβαλίζει το ρούχο. Και η γύμνια όπως και να έχει σε κανιβαλίζει. Θαμπώνει την προσωπικότητα. Μπορείς να γίνεις διάσημος γιατί έχεις πολύ ωραίο σημείο σε συγκεκριμένο σημείο του σώματος.

Όπως οι Kardashians…

Δεν θέλω να τα λέω αλλά δυστυχώς. Και επίσης είναι πολύ αρνητικά πρότυπα για τις γενιές που έρχονται.

Θέλω να μας βάλεις λίγο στον κόσμο σου. Είναι σχεδόν Μάρτιος, είμαστε περιτριγυρισμένες από νυφικά, βραδινά, καθημερινά. Πού βρίσκεσαι τώρα, σε ποια εποχή;
Παράλληλα κάνω τα κοστούμια για μια θεατρική παράσταση, τον «Γλάρο» του Τσέχοφ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη. Δημιουργώ το καλοκαίρι 2027, μόλις παρέδωσα τη συλλογή του χειμώνα 2026. Στα καταστήματα μπαίνει τώρα το καλοκαίρι 2026. Ετοιμάζουμε τις νύφες μας για το καλοκαίρι που έρχεται. Τρέχω σε διαφορετικές ταχύτητες και projects.

Υπάρχουν τάσεις στο νυφικό;
Ειδικά τώρα μέσα από τα social media υπάρχει μια γενική τάση. Τι θα βγει στις Κάννες, τι θα πάει στο Met Gala. Οι διαφάνειες και η υψηλή ραπτική δημιουργούν τάση για πολύ special στιγμή. Εγώ πάλι έχω το δικό μου DNA, έχω τη δική μου προσέγγιση και το δικό μου τρόπο που απορροφώ και όλες αυτές τις εικόνες. Και τις μετουσιώνω σε βραδινά ή νυφικά φορέματα.

Στο Καπνεργοστάσιο, στην τελευταία σου συλλογή, βρεθήκαμε άνθρωποι από διαφορετικά σημεία της πόλης. Αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν με πόσο θετικά σχόλια μιλούσαν στο φινάλε συνάδελφοι σου…

Εκτιμώ τους συναδέλφους, είμαστε συναθλητές. Άνθρωποι που έχουμε δουλέψει με τον ψυχισμό μας. Έχουμε κοινή δόνηση. Ο Σύλλογος Ελλήνων Σχεδιαστών εκπροσωπεί την Ελλάδα στο εξωτερικό, στον πολιτισμό, στο εμπόριο, στην παραγωγή. Είναι πολυσύνθετος ο ρόλος μας. Και κάνουμε πραγματικά ό,τι μπορούμε. Πρέπει όλοι να αφυπνιστούμε λίγο, στο τι καταναλώνουμε, που δίνουμε τα χρήματα μας. Ποια γραμμή παραγωγής στηρίζουμε, δίνοντας τα χρήματα μας. Γιατί εμείς στην Ελλάδα είμαστε τυχεροί γιατί δημιουργούμε μόδα και ρούχα για τις δικές μας καιρικές συνθήκες, τη δική μας αισθητική. Και επίσης έχουμε ένα «διάσημο» καλοκαίρι, το οποίο, έχουν λίγες χώρες στον κόσμο. Και είμαστε μια χώρα που επισκέπτεται όλος ο πλανήτης. Αυτό αξίζει να το προσέξουμε και να το διαφυλάξουμε.

Εσύ επιμένεις παράγοντας στην Ελλάδα. Τι σημαίνει το made in Greece κόντρα στη γρήγορη μόδα; Ή παλεύεις με τέρατα;

Ναι, παλεύουμε με τέρατα. Και εγώ και η οικογένεια μου και όλη η ομάδα που αποτελεί αυτή τη στιγμή την εταιρία. Είναι παράδοξο πόσο πολύ πιστεύουμε σε αυτό. Δεν είναι εύκολη επιλογή. Εμείς όμως αυτό ξέρουμε να κάνουμε. Μας είναι πιο δύσκολο να πάμε κόντρα στις αξίες μας από το να είμαστε λιγότερο κερδοφόροι. Σημαίνει να παράγουμε στην Ελλάδα, αντί για fast fashion. Υποστηρίζουμε την εγχώρια παραγωγή, διατηρούμε τεχνογνωσία, σεβόμαστε το περιβάλλον και δίνουμε αξία στα χρήματα των καταναλωτών.

Tο ελληνικό φως όπως αποτυπώνεται στις συλλογές σου το καταλαβαίνει καλύτερα ένας τουρίστας που έρχεται στην Πλάκα, ανακαλύπτει κάτι από την Ιωάννα Κουρμπέλα στο site και ταξιδεύει σε ολόκληρο τον κόσμο ή ένας Έλληνας;

Νομίζω ότι όλοι καταλαβαίνουμε και βιώνουμε την ποιότητα κι ας μην έχουμε τις λέξεις να το εκφράσουμε κι ας μην έχουμε τον χρόνο και τη στιγμή να το απορροφήσουμε απόλυτα. Δηλαδή κι ένα μικρό παιδί να βάλεις κι έναν άνθρωπο που είναι έξω από τη δουλειά για κάποιο λόγο λειτουργεί ένα άλλο ένστικτο που λες πιο απ’ τα δύο και λες αυτό και πάντα το μάτι μου πάει στο ακριβό. Αυτό δεν είναι ότι πάει στο ακριβό. Πάει στο ποιοτικό. Αυθόρμητα. Δηλαδή η ενέργεια ταξιδεύει. Εγώ πιστεύω πάρα πολύ σ’ αυτό.

Τι πιστεύεις για τις fast fashion εταιρείες;
Δεν πιστεύω ότι δεν μας αρέσουν τα ρούχα τους ή σκίζονται ή είναι ότι τα φοράνε όλοι. Φοράς την ενέργεια των ρούχων που έχουν δουλέψει άνθρωποι που ήταν δυστυχισμένοι την ώρα της δουλειάς τους. Φοράς ένα ύφασμα το οποίο έχει παραχθεί μαζικά με μόνο κίνητρο το πώς θα βγει πιο φτηνό. Όλο αυτό είναι μια ενέργεια την οποία θα την επιλέξεις, θα την φορέσεις, θα σε συνοδέψει, θα σε προστατέψει ή όχι αντίστοιχα.

Τι καταλαβαίνει ο κόσμος για τη μόδα σήμερα;
Νομίζω ότι πια ο κόσμος βρίσκει τρόπο να το καταλάβει. Αλλά τόσα χρόνια ψώνισαν όλοι και γέμισαν τις ντουλάπες τους με ρούχα που δεν τα δοκίμασαν καν. Πια έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται ότι δεν έχει νόημα αυτή η διαδικασία. Θέλεις φροντίδα. Θέλεις να πας σε ένα μαγαζί που κάποιος εκτιμά ότι το έχεις επισκεφτεί, κάποιος να σε φροντίσει. Αν γίνει κάποιο λάθος υπάρχει κάποιος να ανταποκριθεί. Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί ο κόσμος περιμένει στις ουρές για κάτι που του έχουν φέρει άσχημα, δεν του βρίσκουν το μέγεθος, δεν έχει πάρει καμία φροντίδα. Ότι το πάρει φτηνά, δεν το παίρνεις καθόλου φτηνά. Αυτό έχει κοστίσει στις ζωές ανθρώπων, έχει κοστίσει στο περιβάλλον, και κοστίζει και σε εσένα στην αναμονή σου, στην κακομεταχείριση που δέχεσαι, στο ότι μπορεί να πάρεις κάτι που δεν εφαρμόζει σωστά. Αντίθετα, αν ψωνίσεις κάτι που το δοκιμάζεις με χρόνο, μπορεί να γίνει μια διόρθωση πάνω σου, έχεις ζήσει τη στιγμή σου, έχεις επιλέξει αυτό που σου πηγαίνει. Τα χρήματα αυτά στηρίζουν την εγχώρια οικονομία και την παραγωγή, ώστε να μην χαθεί η τεχνογνωσία.

Πώς συνδέεται η τέχνη με την pret–a–porter συλλογή;
Θέλω να κρατάω την υψηλή ραπτική ζωντανή γιατί τροφοδοτεί τη δημιουργικότητα μου. Η τέχνη εμπλουτίζει τη δουλειά και περνά στα καθημερινά ρούχα. Παίρνεις στοιχεία δύσκολης κατασκευής, τα αποδομείς και τα ενσωματώνεις σε ένα ρούχο καθημερινότητας που του δίνει χάρη και άλλη ιδιότητα.

Πώς λειτουργεί η αναγνωρισιμότητα μέσω ηθοποιών;
Όταν μια γυναίκα συναντήσει την Αντιγόνη Κουλουκάκου να φορά μια δημιουργία μου, είναι ένας δρόμος επικοινωνίας. Είναι πιο άμεσο στα social media και ο κόσμος μπορεί να στείλει μήνυμα και να πάρει απάντηση.

Τι σημαίνει το Instagram ή το TikTok για τη δουλειά σου;
Είναι ένα εργαλείο δουλειάς. Δημιουργείς σχέση με ανθρώπους που ταιριάζεις. Προσπαθώ οι άνθρωποι που με εκπροσωπούν και εγώ να έχουμε κοινές αξίες αισθητικής, γιατί η ηθική με την αισθητική πηγαίνουν παράλληλα.

Αν ξαναβρεθούμε σε πέντε χρόνια από σήμερα, τι θα ήθελες να συζητάμε;
Θέλω να διατηρήσουμε ό,τι έχουμε καταφέρει, να είναι πιο εύκολα τα πράγματα για την αγορά παγκοσμίως. Θέλω να εκφράζω περισσότερο την καλλιτεχνική μου ποιότητα, να συμμετέχω σε παράσταση ή κινηματογραφικό έργο παγκόσμιας εμβέλειας και να απολαμβάνω την τέχνη με μεγαλύτερη ελευθερία.

Και στο Χόλιγουντ σου εύχομαι…

Γιατί όχι; Όνειρα είναι αυτά.

Επιμέλεια – συνέντευξη
Σάντυ Τσαντάκη

Οπερατέρ
Δημήτρης Μπελεγρίνης
Αντώνης Βαραμπούτης

Video graphics / editing
Ανδρέας Κωστόπουλος

Μακιγιάζ
Freddy make up stage
Roula Zozoula

Οργάνωση Παραγωγής
Χρήστος Ναστούλης