Chanel: Η πρώτη καμπάνια του Blazy λέει “αντίο” στον σνομπισμό

Ο Matthieu Blazy παρουσίασε την πρώτη του καμπάνια ως δημιουργικός διευθυντής του οίκου Chanel. Μια επίσκεψη στη La Pausa, τη βίλα που έχτισε η Gabrielle Chanel το 1928 στους λόφους του Roquebrune-Cap-Martin, στα σύνορα Γαλλίας και Ιταλίας. Ένα σπίτι που αποτέλεσε προσωπικό καταφύγιο και δημιουργικό εργαστήριο της ιδρύτριας του οίκου.

Μορείτε να διαβάσετε επίσης: Balenciaga 2026: Από τις γόβες Manolo Blahnik στο παρκέ του NBA

Η La Pausa υπήρξε για τη Chanel ένας χώρος ελευθερίας, μακριά από το Παρίσι και τις απαιτήσεις της καθημερινότητας. Εκεί περνούσε μεγάλες περιόδους, φιλοξενώντας καλλιτέχνες και διανοούμενους της εποχής, όπως τον Salvador Dalí, τον Luchino Visconti και τη συγγραφέα Colette. Ο Blazy θέλησε να μας κάνει συμμέτοχους στη ζωή της Coco. Να νιώσουμε πως είμαστε καλεσμένοι της.

Οι συντελεστές

Την καμπάνια επιμελήθηκε ο Alec Soth, γνωστός για την τεχνική του και την προτίμηση του στις αυθεντικές, ανεπιτήδευτες στιγμές. Οι εικόνες του αποφεύγουν τον εξιδανικευμένο glamour χαρακτήρα που έχουμε συνηθίσει. Εστιάζουν στα πρόσωπα, την κίνηση και το συναίσθημα. Το καστ της καμπάνιας είναι πολυπρόσωπο και ετερόκλητο, αντανακλώντας τη πολυφωνία της μόδας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν η Awar Odhiang, που είχε κλείσει με έναν αυθόρμητο χορό το πρώτο σόου του Blazy για τον οίκο και η Bhavitha Mandava, η οποία άνοιξε το Métiers d’Art show της Chanel σε σταθμό του μετρό της Νέας Υόρκης, κερδίζοντας ευρεία δημοσιότητα. Τα μοντέλα του Blazy είναι αναπόσπαστο κομμάτι της δημιουργίας. Είναι η ενσάρκωση της νέας γυναίκας Chanel.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Ο οίκος Miu Miu μας πηγαίνει στον “ένατο ουρανό”

Ο οίκος Chanel περιγράφει την καμπάνια ως συνέχεια της “συζήτησης” ανάμεσα στον Blazy και την ιδρύτρια του brand. Η κοινή τους γλώσσα εντοπίζεται στην αγάπη για την κίνηση και στην απελευθέρωση του σώματος μέσα από τα ρούχα. Η συλλογή που είχε παρουσιάσει ο σχεδιαστής συνδυάζει αυστηρό tailoring με πλούσια κεντημένα σύνολα ημέρας και βραδινά κομμάτια, σχεδιασμένα για να φοριούνται σε καθημερινή βάση. Η Chanel του Blazy δεν μας κοιτά αφ’υψηλού. Κάθεται δίπλα μας στο μετρό, κινείται με φινέτσα στους δρόμους της πόλης. Είναι μια από εμάς.

Το τέλος του σνομπισμού

Ta κλικ του Sloth θυμίζουν καρέ κινηματογραφικής ταινίας. Οι πρωταγωνίστριες απεικονίζονται να κατεβαίνουν τις σκάλες, να ξαπλώνουν στο κρεβάτι της Chanel, να σκαρφωλώνουν ανέμελες στα δέντρα του κήπου. Εικόνες που παραπέμπουν άμεσα σε αρχειακές ασπρόμαυρες φωτογραφίες της ίδιας της Coco Chanel, που τη δείχνουν να ανεβαίνει στο ίδιο δέντρο με φίλους της, όπως ο γκαλερίστας Pierre Colle και η κοινωνική φυσιογνωμία Audrey Field. Δεν μας αφήνει όμως την κακή εντύπωση της αντιγραφής αλλά την αγνότητα του θαυμασμού.

Τα μοντέλα Chanel είναι χαρούμενα. Γελούν. Επιτέλους βλέπουμε μοντέλα να γελούν. Ο Blazy αποτινάσσει τον σνομπισμό. Αρνείται την υποκρισία του. Οι πρωταγωνίστριες του είναι αληθινές. Η χαρά στα πρόσωπα τους δεν τις κάνει λιγότερο θηλυκές. Το στερότυπο της απρόσωπης ντίβας δεν έχει θέση στον σύγχρονο κόσμο. Ούτε στη σύγχρονη Chanel.

Photo Credits: Chanel