Ραντεβού για τσάι με τον Louis Vuitton. Τι μπορούμε να μάθουμε που δεν γνωρίζαμε ήδη για τη συνεργασία του με τον οίκο Louis Vuitton; Μετά την εμβληματική συμμαχία ανάμεσα στην αρχιτεκτονική και τη μόδα, ο Gehry και η Louis Vuitton άλλαξαν τα δεδομένα στην πολυτέλεια της μόδας. Για να γεννηθεί το «Bilbao effect» με το Μουσείο Guggenheim στην Ισπανία.

Διαβάστε ακόμα: Λουλούδια στο στόμα 

Όλα ξεκίνησαν πριν από 12 χρόνια, το 2014. Και τώρα που μόλις ξεκίνησε η απόλυτη διοργάνωση τέχνης στο Χονγκ Κονγκ με την Art Basel, από σήμερα μέχρι και τις 29 του μηνός, οι φιλότεχνοι, οι συλλέκτες, οι λάτρεις της μόδας, θα μπορούν να δουν μια εναλλακτική έκθεση, περισσότερο ένα ταξίδι μέσα από οκτώ ενότητες που φωτίζουν μια συνεργασία που έγραψε ιστορία στον χρόνο. Για το ντιζάιν και την παγκόσμια αισθητική.

Πρώτος σταθμός το Fondation Louis Vuitton, με ένα κτίριο που «φωνάζει» Gehry, σχεδιασμένο σαν ένα «σκάφος» που διασχίζει το δάσος της Βουλόνης αντικρίζοντας το Παρίσι. Θέλουμε να ταξιδέψουμε με τα γυάλινα «πανιά» του, να σκαρφαλώσουμε πάνω σε ξύλινες δοκούς για να δούμε τον κόσμο από ψηλά, να περιηγηθούμε μέσα στις αίθουσες με το φως ενός «παγόβουνου».

Είναι η στιγμή που η μόδα συναντά την αρχιτεκτονική και η αρχιτεκτονική τη μόδα. Και κάπως έτσι ο εμβληματικός αρχιτέκτονας εμπνεύστηκε από τα αρχεία του οίκου και οι καλλιτεχνικοί διευθυντές του Louis Vuitton από τις γραμμές των κτιρίων και τα μοναδικά σχέδια για να λανσάρουν υβρίδια αρχιτεκτονικής και φωτογενή προϊόντα.

Τι να πρωτοθυμηθούμε;  Τις γεωμετρικές τσάντες; Το «παραμορφωμένο» trunk με μονόγραμμα που δημιουργήθηκε για τα 160 χρόνια του οίκου με την ονομασία Twisted Box ή το αξεσουάρ «A Tea Party forLouis», εμπνευσμένο από την Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων;

Ραντεβού για τσάι με τον Louis Vuitton. Πριν από τρία χρόνια, δεν πήγαμε για τσάι στο Μαϊάμι, αλλά για τέχνη και πάλι, στην Art Basel, για να δούμε τσάντες με την διπλή υπογραφή LV x FG. Δέκα διαφορετικά concepts, σε περιορισμένη έκδοση, για την αρχιτεκτονική, τη μορφή, μαζί με τον πειραματισμό υλικών και αναφορές σε ζώα.

Οι πιο πετυχημένες θεωρήθηκαν το clutch “Bear With Us” αλλά και προσόψεις κτιρίων αποτυπωμένες σε Louis Vuitton τσάντες που δεν φανταζόταν κανείς να δει στην πασαρέλα ή στη βιτρίνα, ανάμεσα σε αξεσουάρ με ψάρια, όπως η Capucines MM Floating Fish και η Capucines Mini Drawn Fish.

Στη συνεργασία Gehry και Louis Vuitton το ζητούμενο μάλλον δεν ήταν να γεννηθούν μπεστ-σέλερ. Αλλά γεννήθηκαν. Με το Monogram, στη συλλογή Louis Vuitton × Frank Gehry, παρατηρήσαμε μια στοχαστική προσέγγιση στη μορφή και τον χρόνο, όπως στο ρολόι Tambour που σχεδιάστηκε από τον διάσημο αρχιτέκτονα το 2024.

Στον επόμενο τόνο, η ώρα θα είναι… «Με τα χρόνια, έχω καταλήξει να πιστεύω ότι αν συνεχίζεις να θέτεις ερωτήματα, θα βρίσκεις απαντήσεις. Αλλά το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι να διατηρείς την περιέργεια σου», είχε πει χαρακτηριστικά ο Frank O. Gehry.

Ήταν τότε που μιλούσε και για τη σχέση του με το γυαλί, το φως, τη φύση. «Στο Παρίσι, ο τρόπος με τον οποίο κατέληξα να χρησιμοποιώ το γυαλί ήταν περιστασιακός. Αρχικά, δεν μας επιτρεπόταν να κατασκευάσουμε ένα κτίριο στο μέγεθος του σημερινού Fondation στο δάσος της Βουλόνης. Όμως συνάντησα τον δήμαρχο του Παρισιού και τον έπεισα ότι υπήρχε μια μακρά παράδοση στην Ευρώπη κατασκευών με γυαλί μέσα σε πάρκα. Έτσι, το γυαλί χρησιμοποιήθηκε εκεί ως λύση σε ένα πρόβλημα πρακτικής φύσης. Ωστόσο, το πρόβλημα με το γυαλί για τη συγκεκριμένη ανάθεση ήταν ότι δεν μπορείς να κρεμάσεις έργα τέχνης πάνω του. Έτσι φαντάστηκα τον συνδυασμό δύο κτιρίων: το πρώτο με τοίχους και το δεύτερο να περιβάλλει το πρώτο με γυαλί. Ο περιορισμός αυτού του «διπλού κελύφους» αποδείχθηκε σύντομα πλεονέκτημα: ο ενδιάμεσος χώρος πρόσφερε τη δυνατότητα παρουσίασης έργων σε εξωτερικό περιβάλλον, κάτω από το γυαλί, καθώς και την απόλαυση υπέροχης θέας προς το Παρίσι και το δάσος».

Στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, όλα περιστρέφονταν γύρω από τον μεταμοντερνισμό. Οι αρχιτέκτονες επέστρεφαν σε αρχαίες μορφές, για να εμπνευστούν από ναούς και να χρησιμοποιούν παντού κίονες. «Κατά τη διάρκεια μιας διάλεξης, θύμωσα με αυτούς τους αρχιτέκτονες: «Αν πρόκειται να γυρίσετε προς τα πίσω, γιατί να μη γυρίσετε ακόμα πιο πίσω από τον ελληνικό πολιτισμό; Ας επιστρέψουμε στις απαρχές της ζωής. Στα ψάρια!» Άρχισα να σχεδιάζω ψάρια, το ένα μετά το άλλο, και ο κόσμος άρχισε να με αποκαλεί «ο άνθρωπος των ψαριών»». Ο άνθρωπος των ψαριών, ο άνθρωπος που έφερε την πολυτέλεια στα δάση, παραμένει ζωντανός. Στο φως. Και στον χρόνο.

Photo credits: Louis Vuitton