Τα βλέπουμε στις διαφημίσεις. Στο κόκκινο χαλί. Τα θαυμάζουμε, τα ζηλεύουμε, τα ονειρευόμαστε. Τα κοσμήματα των οίκων υψηλής ραπτικής που λάμπουν εδώ και δεκαετίες στην πασαρέλα αφηγούνται ιστορίες.

Ειδικά οι συλλέκτες επενδύουν με πάθος στο σωστό κομμάτι, ιδιαίτερα αν έχει σχεδιαστεί πριν από χρόνια και συνδέεται με έναν ιστορικό δημιουργό της υψηλής ραπτικής του 20ού αιώνα.

Schiaparelli

Δεν είναι τυχαίο ότι σήμερα οίκοι όπως η Chanel και ο Dior αποκαλύπτουν φωτογενείς συλλογές υψηλής κοσμηματοποιίας, με συλλεκτικά κομμάτια, πολύτιμους λίθους και έμφαση στη λεπτομέρεια. Αντικείμενα του πόθου που διεκδικούν μια θέση είτε στο μουσείο, είτε στο …λαιμό και το μπουντουάρ μας.

Chanel

Η εικόνα, ωστόσο, δεν ήταν πάντα η ίδια. Πριν από 50 χρόνια, οι σχεδιαστές υψηλής ραπτικής στο Παρίσι υπέγραφαν ρούχα και αξεσουάρ, φορέματα, παπούτσια και αρώματα. Οι πελάτες γνώριζαν ότι για κοσμήματα θα απευθύνονταν σε παραδοσιακούς οίκους, όπως η Cartier και ο Van Cleef & Arpels.

Παρόλ’αυτά, οι ίδιοι οι κουτυριέ, που συχνά οραματίζονταν ένα ολοκληρωμένο, σχεδόν παραμυθένιο σύνολο,  μπορούσαν να δημιουργήσουν και costume jewelry: εντυπωσιακά κοσμήματα μόδας, με ημιπολύτιμους λίθους και έντονη επίγευση.

Έτσι εξηγείται και η αξία τους σήμερα. Πρόκειται για σπάνια κομμάτια που δύσκολα βρίσκει κανείς στην αγορά. Όπως ένα περιδέραιο σε στιλ Μασάι από την πρώτη couture συλλογή του John Galliano για τον Dior το 1997. Ή ένα βραχιόλι με σταυρό, σχεδιασμένο από τον Ιταλό σχεδιαστή κοσμημάτων Fulco di Verdura για τον οίκο Chanel γύρω στο 1930, το οποίο, πουλήθηκε στη Νέα Υόρκη για 340.000 δολάρια.

Schiaparelli

Η επιστροφή των κοσμημάτων μόδας υψηλής ραπτικής είναι συναρπαστική. Ακριβώς επειδή δεν προορίζονται για μαζική παραγωγή και δεν χρειάζεται να «ξεχωρίσουν» εμπορικά, είναι συχνά πιο τολμηρά και πρωτοποριακά από τα κοσμήματα υψηλής κοσμηματοποιίας των ίδιων οίκων, ακόμη κι αν δεν διαθέτουν εντυπωσιακούς πολύτιμους λίθους.

Αυτό δεν σημαίνει απλώς επιχρύσωση σε ορείχαλκο. Ξεχωρίζουν για τις γενναιόδωρες φόρμες τους και τη χρήση σύγχρονων υλικών, όπως η ρητίνη και το τιτάνιο. Αρκεί να παρατηρήσουμε τις couture δημιουργίες του Alessandro Michele για τον οίκο Valentino, ακόμη κι αν δεν διαθέτει επίσημα «υψηλές» συλλογές κοσμημάτων.

Είναι μια ευκαιρία να εμπνευστούμε. Να αναζητήσουμε επιρροές από τη δεκαετία του ’20 αλλά και του ’80. Να επενδύσουμε σε chokers-έργα τέχνης. Γιατί στη σύγχρονη υψηλή ραπτική, μόδα, τέχνη και κόσμημα γίνονται ένα.

Christian Dior

Στον οίκο Armani Privé, οι μεταξωτές δημιουργίες θυμίζουν κοσμήματα. Πολλές φορές, στην κουτύρ, το κόσμημα ενσωματώνεται στο ρούχο. Για να δούμε κορσέδες με φίλντισι, σακάκια με αλυσίδες και στρας, υπερμεγέθη σκουλαρίκια από επιχρυσωμένο μέταλλο.

Στους ιστορικούς οίκους του Παρισιού, η μόδα γεννιέται για να λάμπει. Η Elsa Schiaparelli συνέδεσε τη μόδα με την τέχνη μέσα από συνεργασίες με σουρεαλιστές καλλιτέχνες όπως ο Salvador Dali. Τα κοσμήματα της θεωρούνται σήμερα συλλεκτικά και βαθιά σουρεαλιστικά. Ψεύτικα μαργαριτάρια, απρόσμενα σύμβολα. Μάτια, στόματα, δόντια, καθρέφτες, λουκέτα, πολυέλαιοι μεταμορφώνονται σε κουμπιά, κρεμαστά, σκουλαρίκια και διακοσμητικά στοιχεία.

Schiaparelli

Κουτύρ μόδα. Κουτύρ στιλ. Κουτύρ κοσμήματα. Μία τάση που ήρθε για να μείνει. Μια επένδυση για το τώρα και το μέλλον. Το μόνο «πρόβλημα»; Για να αποκτήσει κανείς ένα κόσμημα υψηλής ραπτικής, ίσως χρειαστεί να αγοράσει ολόκληρο το σύνολο…

To προσωπικό μου αγαπημένο; Είναι από συλλογή pret-a-porter. Το hand-in-hand δαχτυλίδι του οίκου Schiaparelli. Το χέρι σου μέσα στο δικό μου. Και το χρυσό σουρεαλιστικό δαχτυλίδι-χείλη. Μαζί και μια υπερμεγέθης καρφίτσα με μάτια και δάκρυα από κρύσταλλα. Γιατί, τελικά, το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα. Και στην Elsa.