Δεν χρειάζεται να υψώσει τη φωνή της για να επιβάλει την παρουσία της. Μιλά λίγο, απαντά με ακρίβεια, παρατηρεί περισσότερο απ’ όσο αποκαλύπτει. Την έχουν χαρακτηρίσει γάτα και τίγρη μαζί. Η ίδια έχει πει ότι πάντα ένιωθε «σαν ένας άνδρας στο σώμα μιας γυναίκας», μια φράση που αποτυπώνει τη σχέση της με την ανεξαρτησία, τη δημιουργία και την ανάγκη της να ορίζει η ίδια τη ζωή της. Από την πρώτη στιγμή ήταν σαφές ότι η συνάντηση θα γινόταν με τον δικό της τρόπο. Ήθελε πρώτα τη συνέντευξη και μετά τη φωτογράφιση. Χωρίς πολλές εξηγήσεις. Είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τι θέλει και δεν έχει ανάγκη να το διαπραγματευτεί. Υπάρχει, επίσης, μια λεπτομέρεια που θεωρεί σημαντική: η σωστή προφορά του ονόματός της. Για τη Diane von Furstenberg το όνομα δεν είναι απλώς ένας τίτλος. Είναι κομμάτι της ιστορίας της.

Μια ζωή που θα μπορούσε να γίνει ταινία

Η ζωή της έχει όλα τα στοιχεία μιας κινηματογραφικής αφήγησης. Στα 18 της έγινε πριγκίπισσα και μητέρα. Ο γάμος της με τον πρίγκιπα Egon von Furstenberg την έφερε σε έναν κόσμο που έμοιαζε μακρινός από τη συνηθισμένη πραγματικότητα, όμως η ίδια δεν θέλησε ποτέ να οριστεί από έναν τίτλο. Μετά το διαζύγιό της ξεκίνησε να χτίζει τη δική της πορεία. Η μόδα έγινε το πεδίο όπου μπορούσε να εκφράσει όχι μόνο την αισθητική της αλλά και την αντίληψή της για τη γυναίκα. Το 1975 βρισκόταν στην κορυφή της επιτυχίας της. Η εταιρεία της παρήγαγε χιλιάδες φορέματα την εβδομάδα και πριν ακόμη συμπληρώσει τα 30 της χρόνια είχε ήδη πουλήσει εκατομμύρια δημιουργίες. Το εξώφυλλο του Newsweek επιβεβαίωσε τη θέση της ως μία από τις πιο σημαντικές γυναίκες της αμερικανικής μόδας. Το wrap dress, το φόρεμα που έγινε η υπογραφή της, δεν ήταν απλώς ένα κομμάτι ρούχου. Ήταν μια νέα ιδέα για το γυναικείο στιλ: κομψότητα χωρίς περιορισμούς, θηλυκότητα χωρίς προσπάθεια.

«Δεν θέλω να σβήσω αυτό που είμαι»

Η Diane von Furstenberg δεν ακολούθησε ποτέ την εμμονή με τη νεότητα. Το πρόσωπό της δεν έχει αλλάξει από αισθητικές επεμβάσεις και η ίδια δεν κρύβει τον λόγο. «Δεν θέλω να σβήσω αυτό που είμαι», μου είπε. Η φράση αυτή ίσως συνοψίζει ολόκληρη τη φιλοσοφία της. Δεν ενδιαφέρεται για μια τέλεια εικόνα, αλλά για μια αυθεντική παρουσία. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο που βλέπει τη μόδα. Δεν πιστεύει ότι ο σχεδιαστής πρέπει να επιβάλλει κανόνες. «Είμαι σχεδιάστρια, δεν επιβάλλω πώς πρέπει να είναι τα πράγματα. Κάθε γυναίκα πρέπει να νιώθει ελεύθερη».

Η Αθήνα και η έμπνευση της Ελλάδας

Όταν τη συνάντησα στην Αθήνα, είχε ήδη προλάβει να γνωρίσει πολλά σημεία της πόλης. Είχε επισκεφθεί το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο της Ακρόπολης, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, είχε περπατήσει στο Μοναστηράκι, στο Γκάζι, στο Κολωνάκι και στην Κηφισιά. Δεν ήθελε να δει την Ελλάδα μόνο ως επισκέπτρια. Ήθελε να τη βιώσει μέσα από εικόνες, χρώματα και ανθρώπους. «Ξέρω ότι θα φύγω γεμάτη έμπνευση», μου είπε. Η σχέση της με την Αρχαία Ελλάδα την εντυπωσίαζε ιδιαίτερα. «Όταν με ρωτούσαν σε ποια ιστορική περίοδο θα ήθελα να έχω ζήσει, έλεγα πάντα στην Αρχαία Ελλάδα χωρίς να ξέρω γιατί. Τώρα όμως νομίζω ότι ξέρω τον λόγο. Οι γυναίκες ήταν θεές τότε και τις λάτρευαν. Μου αρέσει αυτό».

Οι γυναίκες, η φύση και η τέχνη

Όλη η δημιουργική της πορεία βασίζεται σε τρεις μεγάλες πηγές έμπνευσης. «Οι γυναίκες, η φύση και η τέχνη», λέει. Οι γυναίκες για τη δύναμή τους, η φύση για τα χρώματα και τα μοτίβα της, η τέχνη για τα συναισθήματα που δημιουργεί. Δεν είναι τυχαίο ότι ποτέ δεν σχεδίασε ανδρικά ρούχα. Ολόκληρος ο κόσμος της είναι αφιερωμένος στη γυναίκα και στην προσπάθειά της να αισθανθεί πιο δυνατή. Η ίδια θεωρεί ότι η πραγματική πολυτέλεια δεν βρίσκεται στα αντικείμενα αλλά στην ελευθερία της επιλογής.

Η δύναμη μιας γυναίκας που έμαθε να ξαναρχίζει

Πίσω από την εικόνα της επιτυχημένης σχεδιάστριας υπάρχει μια προσωπική ιστορία γεμάτη ανατροπές. Η μητέρα της Diane von Furstenberg γεννήθηκε στην Ελλάδα και επέζησε από το Άουσβιτς. Η οικογενειακή αυτή κληρονομιά, η δύναμη της επιβίωσης και η ανάγκη να προχωράς μπροστά, φαίνεται ότι διαμόρφωσαν βαθιά τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τη ζωή. Στη διαδρομή της αντιμετώπισε μεγάλες αλλαγές. Έγινε μητέρα πολύ νέα, γνώρισε την επιτυχία σε ηλικία που άλλοι ακόμη αναζητούν τον δρόμο τους, πέρασε από δύσκολες προσωπικές περιόδους και ήρθε αντιμέτωπη με τον καρκίνο. Δεν μιλά όμως για αυτές τις στιγμές σαν βάρη. Τις αντιμετωπίζει ως κομμάτια μιας συνολικής ιστορίας που την οδήγησε εκεί όπου βρίσκεται σήμερα. Όταν τη ρώτησα αν υπήρχε κάτι που δεν είχε αποκαλύψει στην πρώτη της αυτοβιογραφία, μου μίλησε για ένα νέο βιβλίο που ετοίμαζε, το The Woman I Wanted to Be. «Δεν είναι πραγματικά αυτοβιογραφικό», μου εξήγησε. «Νιώθω τώρα ότι είμαι αρκετά μεγάλη για να μιλήσω με την εξουσία που μου δίνει η ηλικία μου, χωρίς να φαίνεται ότι πατρονάρω κάτι». Ήθελε να μιλήσει για τη δημιουργία, την οικογένεια, τον χρόνο και όλα όσα συνθέτουν μια ζωή. «Το ωραίο με τη ζωή μου τώρα, την τρίτη πράξη της ζωής μου, είναι ότι χαρακτηρίζεται από συνοχή. Η αποστολή μου είναι να δυναμώνω τις γυναίκες».

Μετά τα 40 αρχίζει η πραγματική δημιουργία

Η Diane von Furstenberg έχει μια ιδιαίτερη άποψη για την ηλικία. Δεν τη βλέπει ως απώλεια αλλά ως περίοδο ωρίμανσης και ανακάλυψης. Όταν τη ρώτησα για τη φράση της ότι μια γυναίκα μπορεί να γίνει μύθος μετά τα 40, η απάντησή της ήταν χαρακτηριστική: «Δύο πράγματα είναι σημαντικά για μια γυναίκα. Το πρώτο είναι να έχει παιδιά. Το δεύτερο έρχεται μετά τα 40. Πρέπει να έχει βρει κάτι στο οποίο είναι καλή. Ακόμη κι αν αυτό είναι ότι φτιάχνει την καλύτερη μαρμελάδα βερίκοκο. Τότε θα γίνει μύθος για τις μαρμελάδες της». Για εκείνη, η επιτυχία δεν μετριέται μόνο με τη φήμη ή τα χρήματα. Μετριέται με το αν ένας άνθρωπος έχει βρει κάτι που αγαπά και το υπηρετεί με πάθος. Ίσως γι’ αυτό εξακολουθεί να μιλά τόσο συχνά για την ενδυνάμωση των γυναικών. Δεν αναφέρεται σε μια θεωρία, αλλά σε κάτι που έχει ζήσει η ίδια.

Η στιγμή πριν από κάθε επίδειξη

Παρά τη μακρά πορεία της, η Diane von Furstenberg παραδέχεται ότι ακόμη υπάρχει άγχος πριν από μια νέα συλλογή. «Την τελευταία στιγμή. Την τελευταία εβδομάδα αγχώνομαι», μου είπε. Η διαδικασία της δημιουργίας παραμένει απαιτητική. Από εκατοντάδες κομμάτια πρέπει να επιλεγούν εκείνα που τελικά θα παρουσιαστούν στην πασαρέλα. «Οι συλλογές μου που αγοράζει ο κόσμος είναι τεράστιες, έχουν περίπου 200-250 κομμάτια. Δείχνω μόνο 40, το πολύ 45». Η αγωνία κορυφώνεται πριν από το σόου, όταν κάθε επιλογή έχει γίνει και δεν υπάρχει πλέον επιστροφή. «Όταν είναι η μέρα της επίδειξης, σταματάει το άγχος. Μετά επιστρέφει, με τις αντιδράσεις του κόσμου και τις κριτικές».

Η γυναίκα πίσω από τον μύθο

Στη διάρκεια της συζήτησής μας, η Diane von Furstenberg δεν προσπάθησε ποτέ να παρουσιάσει τον εαυτό της ως αλάνθαστο. Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη γοητεία της. Δεν μιλά για μια τέλεια ζωή. Μιλά για μια γεμάτη ζωή. Μια ζωή με αλλαγές, επιτυχίες, απώλειες, νέες αρχές και διαρκή δημιουργία. Όταν τη ρωτώ ποια ηθοποιός θα μπορούσε να την υποδυθεί στον κινηματογράφο, η απάντησή της είναι η Marion Cotillard. Ίσως γιατί, όπως και η ίδια, η Γαλλίδα ηθοποιός έχει την ικανότητα να συνδυάζει δύναμη και ευαισθησία. Η Diane von Furstenberg παραμένει μέχρι σήμερα μια γυναίκα που αρνείται να χωρέσει σε έναν μόνο ρόλο. Δεν είναι μόνο η σχεδιάστρια του εμβληματικού φορέματος. Δεν είναι μόνο η πρώην πριγκίπισσα. Δεν είναι μόνο η επιχειρηματίας. Είναι μια γυναίκα που επέλεξε να γράψει η ίδια την ιστορία της. Και ίσως η πιο χαρακτηριστική φράση της να συνοψίζει ολόκληρη τη διαδρομή της: «Το να βοηθάς, να προσφέρεις και να εμπνέεις είναι προνόμιο». Για τη Diane von Furstenberg, η μόδα δεν ήταν ποτέ μόνο ρούχα. Ήταν ένας τρόπος να θυμίζει στις γυναίκες κάτι που η ίδια δεν ξέχασε ποτέ: ότι η μεγαλύτερη δύναμή τους είναι να μπορούν να είναι ο εαυτός τους.

Photo credits: Diane von Furstenberg