Στη βόρεια Μπαΐα, δίπλα στον ποταμό Παραγκουασού, εκεί όπου η γη κρύβει στα σπλάγχνα της φοβερά μυστικά, η Λουζία μεγαλώνει τον αδελφό της Μοϊζές, αντιμέτωπη με παλιές έχθρες, αλλά και τη φανερή και κρυφή εξουσία της Εκκλησίας. Στην καρδιά αυτής της κοινότητας Αφροβραζιλιάνων και ιθαγενών πληθυσμών η αγάπη δεν είναι δεδομένη: κερδίζεται, φυλάγεται, δοκιμάζεται.

Διαβάστε ακόμη: Ευάρεστος Πιμπλής: Πέρα από τη συναίνεση

Τα φαντάσματα του παρελθόντος της οικογένειας της Λουζία συχνά μπερδεύονται με τα φαντάσματα της χώρας της. Οι προσωπικές διαδρομές όλων των χαρακτήρων πατούν πάνω στις πληγές της αποικιοκρατίας, που δεν έχουν κλείσει ακόμη και σήμερα. Μετά το «Στραβό Αλέτρι» -το πολυσυζητημένο ντεμπούτο του Βραζιλιάνου συγγραφέα Itamar Vieira Junior, που το 2024 συμπεριλήφθηκε στη βραχεία λίστα του Διεθνούς Booker- ο συγγραφέας επιστρέφει με το «Άγρια Ψυχή» για το οποίο το 2024 έλαβε το βραβείο Jabuti, το σημαντικότερο λογοτεχνικό βραβείο της Βραζιλίας.

Διαβάστε ακόμη: Kurt Vonnegu: Το πρωινό των πρωταθλητών

Πρόκειται για ένα θαυμαστό βιβλίο για το πώς οι άνθρωποι έχουμε την ικανότητα να ριζώνουμε και να ανθίζουμε σε πείσμα όλων των δεινών. Ο Vieira Junior γράφει με φωνή δυνατή και καθαρή, σαν κάποιος που γνωρίζει πώς από το τραύμα αντλεί κανείς δύναμη. Οι χαρακτήρες του δεν αναζητούν ηρωικές διεξόδους, αλλά χώρο να αναπνεύσουν, να σταθούν στα πόδια τους, να αντέξουν.

Μετάφραση: Μαρία Παπαδήμα
Εκδόσεις: Αίολος
Σελίδες: 378