Το microshifting, μια εκδοχή της τηλε-εργασίας που «τεμαχίζει» τη μέρα σε σύντομα, μη συνεχόμενα ωράρια (σαν βάρδιες), αποκτά δημοφιλία από πειραματική πρακτική σε κεντρικό θέμα συζήτησης το 2026.Υποστηρικτές το παρουσιάζουν ως λύση για τη συμφιλίωση απαιτητικών white-collar ρόλων με τη φροντίδα παιδιών( όπως στελέχη επιχειρήσεων, managers, εργαζόμενοι σε IT, προγραμματιστές, οικονομολόγοι, λογιστές, σύμβουλοι, αναλυτές, marketing, HR, νομικοί, δημσιογράφοι, ερευνητές), τις συμπληρωματικές δραστηριότητες για επιπλέον εισόδημα και την αυτοφροντίδα, ενώ οι επικριτές προειδοποιούν ότι μπορεί να παγιώσει μια κουλτούρα «πάντα συνδεδεμένοι» με άλλο όνομα.

Διαβάστε ακόμη: Γιατί η αγένεια επηρεάζει τόσο πολύ τη δουλειά;

Τι σημαίνει microshifting;

Με τον όρο microshifting (μικρομετατόπιση του ωραρίου, σπαστό και ευέλικτο ωράριο) περιγράφεται μια εργάσιμη μέρα σπασμένη σε πολλαπλές σύντομες «εκρήξεις» συγκεντρωμένης προσπάθειας, συνήθως 45 έως 90 λεπτών, που χωρίζονται από διαλείμματα προσωπικού χρόνου, οικογενειακών υποχρεώσεων ή ξεκούρασης. Αντί για ένα συνεχές 9-to-5, μπορεί να συνδέεστε τα χαράματα, να πηγαίνετε τα παιδιά στο σχολείο ή σε ένα μάθημα γυμναστικής και να επιστρέφετε αργότερα το πρωί, ολοκληρώνοντας καθήκοντα το απόγευμα ή το βράδυ.

Διαβάστε ακόμη: Ταιριάζει ο χώρος εργασίας σας με τις προσωπικές σας αξίες;

Ο όρος διαδόθηκε από την εταιρεία τηλεδιασκέψεων Owl Labs, που ορίζει το microshifting ως εργασία «σε σύντομα, μη γραμμικά ωράρια με βάση την προσωπική ενέργεια, τις ευθύνες ή τα μοτίβα παραγωγικότητας». Η πρακτική γεννήθηκε στην πανδημία, όταν τα κλειστά σχολεία και τα lockdowns διέλυσαν το παραδοσιακό ωράριο, και έκτοτε την υιοθετούν γονείς, διεθνείς ομάδες και εργαζόμενοι της gig-economy που προσπαθούν να χωρέσουν την αμειβόμενη εργασία σε σύνθετες ζωές.

Από το υβριδικό στο «ακραία» ευέλικτο

Η άνοδος του microshifting σηματοδοτεί κλιμάκωση σε σχέση με τις προηγούμενες μορφές υβριδικής εργασίας, που επικεντρώνονταν κυρίως στο πού δουλεύετε και όχι στο πότε. Σε πολλές εταιρείες οι εργαζόμενοι εξακολουθούν να καλούνται στο γραφείο κάποιες ημέρες την εβδομάδα, αλλά όλο και περισσότερο διαπραγματεύονται το δικαίωμα να απλώνουν αυτές τις ώρες μέσα σε μια επιμηκυμένη μέρα, ακόμη και αργά το βράδυ. Έρευνα της Jones Lang LaSalle στο παγκόσμιο δίκτυο της εμπορικής ακίνητης περιουσίας έδειξε ότι ένας «μη συμμορφούμενος» με το παραδοσιακό ωράριο εργασίας μπορεί να είναι «παραγωγικός», λόγω της ιδιαίτερης αξίας του για την επιχείρηση.

Τα δεδομένα εργοδοτών δείχνουν ισχυρή όρεξη για τέτοια ευελιξία: έρευνα της Owl Labs διαπίστωσε ότι περίπου το 65% των εργαζομένων ενδιαφέρεται για microshifting, με υψηλότερο ενδιαφέρον σε managers, φροντιστές και όσους έχουν παράλληλες δραστηριότητες. Οι νεότεροι εργαζόμενοι, ιδίως η Gen Z, υιοθετούν μη γραμμικά ωράρια για να χωρέσουν πρόσθετη gig εργασία, με πάνω από το ένα τέταρτο να δηλώνει δεύτερη δουλειά ή side hustle.

Γιατί είναι το microshifting είναι το μέλλον στην εργασία;

Το μοντέλο αυτό ευθυγραμμίζει την εργασία με τις φυσικές κορυφές συγκέντρωσης και ενέργειας, αντί να πιέζει την παραγωγικότητα μέσα σε ένα ωράριο συγκεκριμένο. Οι σύντομες έντονες βάρδιες θεωρούνται τρόπος αξιοποίησης του deep work, αφήνοντας χώρο για άσκηση, σχολικές διαδρομές ή φροντίδα, υποχρεώσεις που σπάνια χωρούν σε άκαμπτα ωράρια.

Η ψυχική υγεία είναι επίσης επιχείρημα: σύμβουλοι HR λένε ότι, όταν εφαρμόζεται συνειδητά, το microshifting μπορεί να μειώσει το burnout και την κόπωση, δίνοντάς σας άδεια να αποσυνδέεστε ανάμεσα στα εργασιακά σας καθήκοντα. Σε οργανισμούς που αξιολογούν με βάση την απόδοση, managers αναφέρουν ότι η επίδοση δεν μειώνεται όταν οι εργαζόμενοι σχεδιάζουν μόνοι τους τα microshifts, εφόσον παραμένετε διαθέσιμοι για κρίσιμες συναντήσεις.

Οι ειδικοί στην εργασία προειδοποιούν ότι η αυτονομία ωραρίου μπορεί να μετατραπεί σε σιωπηρή προσδοκία, με τους εργαζόμενους να απλώνουν τη δουλειά σε 14 ή 16 ώρες εγρήγορσης για να ανταποκρίνονται σε διαφορετικές ζώνες ώρας. Ορισμένοι εργοδότες παραμένουν επιφυλακτικοί, πιέζοντας για επιστροφή στην κουλτούρα της καθημερινής παρουσίας και εκφράζοντας ανησυχίες για το ότι δεν θα υπάρχει συντονισμός, λογοδοσία και επιτήρηση.

Από ό,τι φαίνεται το επόμενο πεδίο σύγκρουσης εργαζομένων-εργοδοτών έχει ήδη μετατοπιστεί από το πού στο πότε. Η ισορροπία εργασίας-ζωής ξεπέρασε τον μισθό ως κορυφαία προτεραιότητα για τους εργαζόμενους γραφείου παγκοσμίως (65%, από 59% το 2022), με ιδιαίτερη έμφαση στη «διαχείριση του χρόνου αντί του τόπου».

Photo credit: iStock