Μπορεί να αντιμετωπίζετε δυσκολίες στη σχέση σας, χωρίς όμως να θεωρείτε ότι χρειάζεστε τη βοήθεια ειδικού, και σίγουρα όχι απλώς μια οικογενειακή συμβουλή. Κι όμως, πολλοί άνθρωποι στις ΗΠΑ σκέφτονταν με τον ίδιο τρόπο, μέχρι που είδαν στην πράξη τι σημαίνει θεραπεία ζεύγους μέσα από την εκπομπή Couples Therapy, που προβάλλεται στο Showtime.

Διαβάστε επίσης: Πώς ο έρωτας αλλάζει κυριολεκτικά τον εγκέφαλό μας, σύμφωνα με βιολογικούς ανθρωπολόγους

Την εκπομπή παρουσιάζει η Dr. Orna Guralnik, κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια, η οποία θέλησε να δείξει ρεαλιστικά πώς λειτουργεί η θεραπεία ζεύγους, χωρίς δραματοποιήσεις και στερεότυπα. Σε συζήτησή της με το Wired, απάντησε σε ερωτήματα που απασχολούν σχεδόν όλους μας.

Υπάρχει «ο ένας» και «η μία»;

Η ιδέα του απόλυτα «σωστού» ανθρώπου είναι, σύμφωνα με τη Guralnik, περισσότερο φιλοσοφικό ζήτημα παρά ψυχολογικό δεδομένο. Το πότε και γιατί επιλέγουμε να δεσμευτούμε εξαρτάται από πολλούς παράγοντες.

Διαβάστε επίσης: Αν το τρίτο πρόσωπο είναι ο έρωτας της ζωής σας;

Αν όμως βρίσκεστε σε μια σχέση μέσα στην οποία εξελίσσεστε, νιώθετε σεβασμό και βαθιά αγάπη, και η ζωή σας βελτιώνεται μέσα από αυτή, τότε αυτό είναι ένα ισχυρό σημάδι. Οι ρομαντικές φαντασιώσεις μπορεί να μας εμπνέουν, αλλά συχνά δημιουργούν μη ρεαλιστικές προσδοκίες που τελικά λειτουργούν ως εμπόδιο.

Μια «καλή» σχέση δεν είναι απαραίτητα αυτή που μοιάζει ιδανική στα λόγια, αλλά εκείνη στην οποία οι δύο άνθρωποι ευημερούν.

Όταν η οικογένεια δεν εγκρίνει τον σύντροφό σας

Η δημιουργία ενός ζευγαριού σημαίνει και τη δημιουργία μιας νέας μονάδας. Αυτό συχνά διαταράσσει την ισορροπία της αρχικής οικογένειας. Δεν είναι σπάνιο να υπάρξουν αντιδράσεις, εντάσεις ή ακόμα και απόρριψη.

Το κρίσιμο ζήτημα εδώ είναι τα όρια. Αν η σχέση έχει αξία για εσάς, χρειάζεται να προστατεύσετε τον χώρο της. Αυτό δεν σημαίνει ρήξη με την οικογένεια, αλλά σαφή τοποθέτηση: η νέα σας μονάδα χρειάζεται αυτονομία για να αναπτυχθεί.

Οι δουλειές του σπιτιού και η αίσθηση δικαιοσύνης

Η αίσθηση του «δίκαιου» μέσα στη σχέση είναι συχνά πιο περίπλοκη απ’ όσο φαίνεται. Οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν, συνειδητά ή ασυνείδητα, ότι η δική τους προσφορά έχει μεγαλύτερη βαρύτητα.

Αν ο ένας σύντροφος αποφεύγει συγκεκριμένες υποχρεώσεις, η λύση ίσως δεν είναι η επανάληψη της γκρίνιας, αλλά μια διαφορετική ερώτηση: «Πώς θα ήθελες να συμβάλεις;». Η μετατόπιση από την κατηγορία στη διαπραγμάτευση μπορεί να ανοίξει ουσιαστικό διάλογο.

Το «εσωτερικό παιδί»: μύθος ή πραγματικότητα;

Η έννοια του εσωτερικού παιδιού μπορεί να ακούγεται αόριστη, όμως περιγράφει κάτι υπαρκτό: όλοι κουβαλάμε μέσα μας εμπειρίες, ανάγκες και ευαλωτότητες που έχουν τις ρίζες τους στην παιδική ηλικία.

Κάποιοι παραμένουν σε επαφή με αυτό το κομμάτι και εξελίσσονται μέσα από αυτό. Άλλοι νιώθουν πιο αποσυνδεδεμένοι. Σε κάθε περίπτωση, στις στενές σχέσεις ενεργοποιούνται συχνά αυτές οι παιδικές πλευρές, η ανάγκη για φροντίδα, αποδοχή, επιβεβαίωση.

Η επίγνωση και η φροντίδα αυτών των ευάλωτων σημείων είναι βασικό στοιχείο μιας ώριμης αγάπης.

Όταν ο έρωτας μοιάζει να έχει χαθεί

Υπάρχουν περίοδοι σε μια σχέση όπου το συναίσθημα αλλάζει μορφή ή μοιάζει να αποδυναμώνεται. Κάποιες φορές πρόκειται για μετάβαση: η σχέση περνά σε ένα νέο στάδιο και χρειάζεται χρόνος για να αναδυθεί μια διαφορετική, πιο ώριμη μορφή αγάπης.

Άλλες φορές, όμως, το συναίσθημα έχει πραγματικά σβήσει, έστω για τον έναν από τους δύο. Τότε ξεκινά μια δύσκολη, αλλά ειλικρινής διαδικασία αποδοχής και ενδεχομένως αποχαιρετισμού.

Τελικά, η βεβαιότητα δεν έρχεται από μια ρομαντική αποκάλυψη, αλλά από τη σταθερή εμπειρία: αν μέσα στη σχέση σας νιώθετε ότι μεγαλώνετε, αγαπάτε και αγαπιέστε με σεβασμό, ίσως δεν χρειάζεται να αναρωτιέστε αν είναι «ο ένας». Μπορεί απλώς να είναι ο σωστός για το παρόν και αυτό, συχνά, είναι αρκετό.

Photo credit: iStock