Ο συγγραφέας Πολ Όλερον ζει σε ένα μικρό, θλιβερό διαμέρισμα και αναζητά –όπως συμβαίνει συχνά με τους συγγραφείς– έναν τρόπο να αποφύγει τη δουλειά πάνω στο βιβλίο που προσπαθεί να γράψει. Η καθημερινότητά του αλλάζει όταν αντικρίζει ένα μεγάλο και εντυπωσιακό παλιό σπίτι που νοικιάζεται. Γοητευμένος από την ατμόσφαιρα και την ομορφιά του, αποφασίζει να μετακομίσει στον πρώτο όροφο, πιστεύοντας ότι το νέο περιβάλλον θα του χαρίσει έμπνευση και ηρεμία για να δημιουργήσει.

Διαβάστε ακόμα: Jules Barbey-D’ Aurevilly: Οι διαβολικές 

Όταν όμως η φίλη του, Έλσι Μπένγκαου, τον επισκέπτεται, αρχίζουν να συμβαίνουν παράξενα και ανησυχητικά περιστατικά. Το σπίτι φαίνεται να αντιδρά στην παρουσία της: μικρά ατυχήματα, ανεξήγητα χτυπήματα και τραυματισμοί συμβαίνουν διαρκώς, σαν ο χώρος να την απορρίπτει. Η Έλσι αισθάνεται έντονα ότι υπάρχει μια σκοτεινή, εχθρική δύναμη στο σπίτι και προειδοποιεί τον Όλερον για την ενέργεια που υπάρχει σε αυτό το μέρος. Ωστόσο, εκείνος δεν απομακρύνεται. Αντίθετα, νιώθει όλο και μεγαλύτερη έλξη για το μυστηριώδες σπίτι. Η γοητεία μετατρέπεται σταδιακά σε εμμονή και σύντομα μοιάζει να ερωτεύεται την ίδια την παρουσία που κρύβεται μέσα του. Το «Κάλεσμα της Οπτασίας» (1911) θεωρείται συχνά μία από τις κορυφαίες ιστορίες φαντασμάτων στην αγγλική λογοτεχνία. Είναι ένα έργο ατμοσφαιρικό, γεμάτο ψυχολογική ένταση και υπαινικτικό τρόμο, που συνδυάζει το υπερφυσικό στοιχείο με μια βαθιά, σχεδόν ποιητική αίσθηση μυστηρίου.

Μετάφραση: Κλαίρη Παπαμιχαήλ – Λαϊνά
Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Σελίδες: 176