Η Ιρένε είναι πεπεισμένη ότι έζησε τον ιδανικό έρωτα στο πλευρό του Μαρθέλο. Ο γάμος τους υπήρξε μια σχέση απόλυτης αφοσίωσης, πάθους και συναισθηματικής πληρότητας, τόσο έντονη ώστε συχνά προκαλούσε τον θαυμασμό αλλά και την αμηχανία των ανθρώπων γύρω τους. Ζούσαν σαν να μην υπήρχε τίποτε πέρα από τους δυο τους, με κάθε μέρα να διατηρεί τη φρεσκάδα και τη συγκίνηση της πρώτης γνωριμίας.

Διαβάστε ακόμη: Leonardo Sciascia: Στον καθένα αυτό που του αξίζει

Όταν όμως ο Μαρθέλο πεθαίνει, η Ιρένε βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα αβάσταχτο κενό. Ο κόσμος που είχε χτίσει καταρρέει και η ίδια αδυνατεί να αποδεχτεί την απώλεια. Στην προσπάθειά της να συνεχίσει τη ζωή της, επινοεί έναν παράδοξο τρόπο να διατηρήσει ζωντανή την παρουσία του αγαπημένου της. Σταδιακά, η ανάγκη της να παραμείνει κοντά του μετατρέπεται σε εμμονή, θολώνοντας τα όρια ανάμεσα στη μνήμη, την επιθυμία και την πραγματικότητα.

Διαβάστε ακόμη: Στα ρηχά του Benjamin Wood

Μέσα από αυτή τη διαδρομή, το μυθιστόρημα εξερευνά τη φύση του έρωτα, τη δύναμη της απώλειας και τις ψυχολογικές συνέπειες της μοναξιάς. Ο Manuel Vilas σκιαγραφεί με ευαισθησία και ένταση το πορτρέτο μιας γυναίκας που παγιδεύεται σε μια προσωπική ουτοπία, όπου η αγάπη και η απουσία συνυπάρχουν με τρόπο επικίνδυνο και συγκλονιστικό.

Μετάφραση: Νάννα Παπανικολάου
Εκδόσεις: Ίκαρος
Σελίδες: 362