Στη συγκεκριμένη νουβέλα, η Έρση Σωτηροπούλου δημιουργεί ένα πυκνό και ατμοσφαιρικό λογοτεχνικό σύμπαν, όπου η πραγματικότητα και ο εσωτερικός κόσμος της ηρωίδας συγχέονται διαρκώς. Με φόντο την πολύβουη Πόλη του Μεξικού, η συγγραφέας αφηγείται την περιπλάνηση μιας γυναίκας που βρίσκεται αντιμέτωπη όχι μόνο με μια ξένη μεγαλούπολη, αλλά και με τους βαθύτερους φόβους, τις μνήμες και τις εσωτερικές της συγκρούσεις. Η ιστορία εκτυλίσσεται στη διάρκεια μιας χαοτικής γιορτής. Στη μία πλευρά της Avenida κυριαρχούν το καρναβάλι, οι μάσκες, οι χοροί και η αχαλίνωτη επιθυμία, ενώ στην άλλη, τη σκοτεινή όψη της πόλης, ξεδιπλώνεται μια εφιαλτική παρέλαση, όπου η ηρωίδα έρχεται αντιμέτωπη με τις προσωπικές της διαψεύσεις,
την απώλεια και την αναπόφευκτη παρουσία του θανάτου.

Το Μεξικό μετατρέπεται σταδιακά σε έναν συμβολικό χώρο, έναν καθρέφτη της ψυχικής της κατάστασης. Παρά τις προειδοποιήσεις να μην κυκλοφορήσει μόνη τη νύχτα, η Σενιορίτα συνεχίζει την πορεία της. Ωστόσο, ο πραγματικός κίνδυνος δεν παραμονεύει στους δρόμους της πόλης, αλλά στον ίδιο της τον νου, ο οποίος γεννά εικόνες, αναμνήσεις και εφιάλτες που διαβρώνουν τα όρια ανάμεσα στο πραγματικό και το φανταστικό. Με τη γνώριμη ποιητική και διεισδυτική γραφή της, η Σωτηροπούλου εξερευνά τη μοναξιά, το τραύμα, το πένθος και την επιθυμία. Το αποτέλεσμα είναι μια σύντομη αλλά ιδιαίτερα συμπυκνωμένη νουβέλα, που χαρτογραφεί με ευαισθησία και τόλμη τις πιο σκοτεινές πτυχές της ανθρώπινης ψυχής, αφήνοντας στον αναγνώστη μια έντονη αίσθηση υπαρξιακής αγωνίας και βαθιάς συγκίνησης.

Εκδόσεις: Πατάκη
Σελίδες: 64