Η νέα δραματική σειρά του Netflix Adolescence αποτελεί ίσως την πιο συγκλονιστική τηλεοπτική εμπειρία των τελευταίων ετών. Μέσα από την άψογη κινηματογραφική του προσέγγιση και την ανατριχιαστικά ρεαλιστική του αφήγηση, η σειρά προσφέρει έναν εφιαλτικό καθρέφτη της σύγχρονης κοινωνίας, ιδιαίτερα για τους γονείς που βλέπουν τα παιδιά τους να μεγαλώνουν μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο επιρροές και κινδύνους.

Δείτε ακόμη: Adrien Brody: Πως εξαργυρώνει την επιτυχία του;

Μια αφήγηση χωρίς διακοπές

Η πρωτοτυπία της Adolescence δεν περιορίζεται μόνο στην ιστορία του αλλά και στον τρόπο που αυτή αποδίδεται. Η σειρά αποτελείται από τέσσερα επεισόδια, καθένα εκ των οποίων έχει γυριστεί σε ένα ενιαίο πλάνο, χωρίς κοψίματα. Από την πρώτη κιόλας σκηνή, όπου η αστυνομία εισβάλλει σε ένα σπίτι για να συλλάβει έναν έφηβο ύποπτο για δολοφονία, ο θεατής καθηλώνεται από την αίσθηση του ρεαλισμού και της αδιάκοπης έντασης.

Ο ηθοποιός και δημιουργός της σειράς, Stephen Graham, δεν είναι άγνωστος σε τέτοιες κινηματογραφικές προσεγγίσεις. Έχοντας εμπνευστεί από αληθινά περιστατικά εφηβικής βίας, αλλά και από την εμπειρία του στο Boiling Point, συνεργάστηκε με τον σκηνοθέτη Philip Barantini και τον συγγραφέα Jack Thorne, για να χτίσουν ένα καθηλωτικό δράμα.

Στην καρδιά της ιστορίας βρίσκεται ο 13χρονος Jamie, ένας φαινομενικά φυσιολογικός έφηβος, ο οποίος σταδιακά βυθίζεται σε τοξικά ιδεολογικά περιβάλλοντα στο Διαδίκτυο. Χωρίς κάποια προφανή οικογενειακή δυσλειτουργία, ο Jamie χάνεται σε έναν κόσμο όπου η οργή και η μισαλλοδοξία βρίσκουν γόνιμο έδαφος.

Διαβάστε ακόμη: The Leopard: Η κόρη της Monica Bellucci, Deva Cassel, πρωταγωνιστεί στη νέα σειρά του Netflix

Η απουσία εύκολων εξηγήσεων

Ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του Adolescence είναι η άρνησή του να προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Ο Graham και ο Thorne αποφάσισαν να μην αποδώσουν την εγκληματική πράξη του Jamie σε προφανείς παράγοντες, όπως η κακοποίηση ή η αδιαφορία των γονέων. Αντίθετα, η σειρά μας οδηγεί σε ένα πολύ πιο ανησυχητικό συμπέρασμα: οι ακραίες ή ριζοσπαστικές απόψεις, συχνά σε πολιτικό, θρησκευτικό ή κοινωνικό επίπεδο, μπορεί να συμβούν σιωπηλά, ακόμα και σε φαινομενικά υγιή οικογενειακά περιβάλλοντα.

Παρότι η κινηματογραφική της τεχνική είναι εντυπωσιακή, η δύναμη της σειράς δεν βρίσκεται μόνο εκεί. Η Adolescence δεν είναι απλώς ένα πείραμα μονοπλάνου, αλλά ένα συγκλονιστικό ψυχολογικό δράμα που αγγίζει βαθιά κοινωνικά ζητήματα. Η θεματική της τοξικής αρρενωπότητας, της διαδικτυακής τοξικότητας και της γονεϊκής αβεβαιότητας τοποθετούν τη σειρά στο κέντρο μιας απαραίτητης συζήτησης.

Ένα ισχυρό μήνυμα για γονείς, και όχι μόνο

Η Adolescence δεν είναι απλώς μια δραματική σειρά, αλλά μια κραυγή αφύπνισης για τους γονείς και την κοινωνία. Αναδεικνύει την ανάγκη για ουσιαστική επικοινωνία με τους νέους, την εκπαίδευση για την ασφαλή πλοήγηση στο Διαδίκτυο και τη συνειδητοποίηση της δύναμης που ασκούν οι διαδικτυακές κοινότητες. Η σειρά φωτίζει το πώς ένας φαινομενικά φυσιολογικός έφηβος μπορεί να παρασυρθεί από τη ρητορική μίσους και να μετατραπεί σε θύτη. Η συγκλονιστική τελική σκηνή, όπου ο Eddie τοποθετεί το παιδικό αρκουδάκι του Jamie στο κρεβάτι του και ψιθυρίζει ένα σπαρακτικό “Συγγνώμη, γιε μου, έπρεπε να είχα κάνει περισσότερα”, θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη των θεατών.

Για όσους είναι γονείς, η σειρά είναι μια σκληρή αλλά αναγκαία εμπειρία. Για τους υπόλοιπους, θα λειτουργήσει ως μια από τις πιο έντονες και πρωτότυπες τηλεοπτικές εμπειρίες της χρονιάς. Ένα είναι βέβαιο: η Adolescence δεν είναι απλώς μια σειρά που θα δείτε. Είναι μια σειρά που θα σας στοιχειώσει.