Σε μια εποχή όπου η εκπαίδευση συχνά περιορίζεται στη μετάδοση γνώσης, η Έλενα Μιχαήλου προτείνει κάτι διαφορετικό: την εμπειρία της τέχνης ως βίωμα. Γεννημένη στη Στοκχόλμη και με σπουδές στις παιδαγωγικές επιστήμες, τον χορό και τη μουσική, έχει διαμορφώσει μια ξεχωριστή πορεία που γεφυρώνει τη δημιουργία με την εκπαίδευση.

Με εξειδίκευση στη μουσικοκινητική αγωγή Carl Orff και διεθνή παρουσία σε σημαντικά ιδρύματα όπως το Columbia University και το Hellenic Centre στο Λονδίνο, η Ελένη Μιχαήλου επαναπροσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά έρχονται σε επαφή με την τέχνη.

Σήμερα, ως Διοικητική Διευθύντρια της Σχολής Χορού Ματέϋ, υπογράφει τον κύκλο βιωματικών εργαστηρίων «Όταν οι καλλιτέχνες συναντούν τα παιδιά», μια πρωτοβουλία που δεν διδάσκει απλώς την τέχνη, αλλά καλεί τα παιδιά να τη ζήσουν εκ των έσω, μέσα από τον αυτοσχεδιασμό, τη συνεργασία και τη δημιουργία.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα για τον κύκλο εργαστηρίων «Όταν οι καλλιτέχνες συναντούν τα παιδιά»;

Η ιδέα γεννήθηκε μέσα από μια διαρκή αναζήτηση για το πώς η δημιουργική διδασκαλία μπορεί να γίνει πιο βιωματική. Το ερώτημα ήταν απλό: Τι θα συνέβαινε αν τα παιδιά βρίσκονταν στην καρδιά της δημιουργίας, παίζοντας και δημιουργώντας μαζί με τον καλλιτέχνη; Η απάντηση ήρθε μέσα από την ίδια την πράξη: δεν διδάσκουμε την τέχνη στα παιδιά, αλλά διαμορφώνουμε τις συνθήκες για να τη ζήσουν. Η τέχνη δεν τους παρουσιάζεται ως κάτι έτοιμο· γεννιέται μαζί τους εκείνη τη στιγμή.

Τι ήταν αυτό που σας ώθησε να φέρετε τα παιδιά τόσο κοντά στη διαδικασία της καλλιτεχνικής δημιουργίας;

Η πίστη ότι η τέχνη είναι μια παγκόσμια γλώσσα που μας επιτρέπει να επικοινωνούμε ισότιμα. Αυτό το όραμα υλοποιείται μέσα από τη σύμπραξη της ιστορικής Σχολής Χορού Ματέϋ, η οποία μετρά 88 χρόνια συνεπούς ιστορίας, με τον φορέα μας, την Jazz Democracy NPO. Πρόκειται για έναν οργανισμό που υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού, έχει παρουσιάσει το έργο του στον ΟΗΕ και διοργανώνει από το 2015 το Διεθνές Jazz Φεστιβάλ Ρόδου & Νοτίου Αιγαίου. «Σπίτι» μας η Σχολή Ματέϋ, έναν χώρο ταυτισμένο με την Πολυξένη Ματέυ που έφερε την προσέγγιση Orff στην Ελλάδα το 1960. Θέλουμε τα παιδιά α έρχονται σε επαφή με τις αξίες της συνεργασίας και του σεβασμού, συνδέοντας τη σύγχρονη δημιουργία με την ανάγκη για δημιουργική συνύπαρξη.

Η Πολυξένη Ματέϋ το 1968, έφερε την προσέγγιση Orff στην Ελλάδα το 1960.

Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με την παιδαγωγική προσέγγιση Orff Schulwerk;

Ήταν ένα βίωμα που με σημάδεψε τη δεκαετία του ’80, όταν ήμουν παιδί στο φυτώριο της Κρατικής Σχολής Ορχηστικής Τέχνης. Θυμάμαι ακόμα τον ενθουσιασμό μου όταν η δασκάλα μου, η Ζουζού Νικολούδη, έφερε ένα ξυλόφωνο στην αίθουσα. Εκεί γεννήθηκε η επιθυμία μου να γίνω παιδαγωγός. Σήμερα, μετά από 30 χρόνια, συνεχίζω να υπηρετώ αυτή την προσέγγιση, που για μένα είναι ένας ζωντανός οργανισμός και όχι κάτι θεωρητικό.

Τι πιστεύετε ότι προσφέρει αυτή η προσέγγιση στα παιδιά σε σχέση με άλλες εκπαιδευτικές προσεγγίσεις;

Το Orff-Schulwerk συμπλήρωσε πρόσφατα 100 χρόνια κληρονομιάς, παραμένοντας μια ζωντανή διαδικασία που επικαιροποιείται συνεχώς. Αντιμετωπίζει τον λόγο, τη μουσική και την κίνηση ως ενότητα, αναβιώνοντας τον αρχαιοελληνικό ορισμό της «μουσικής» (Λόγος, Μέλος, Όρχηση). Βασίζεται στην τέχνη, την εκπαίδευση και τον ουμανισμό, στοχεύοντας στην ολοκλήρωση της προσωπικότητας. Αυτό που προσφέρει είναι ένα βίωμα δημοκρατίας στην πράξη: μέσα από την ομάδα και τον αυτοσχεδιασμό, τα παιδιά μαθαίνουν να συνυπάρχουν ισότιμα, απευθυνόμενα στο σώμα, την ψυχή και το πνεύμα τους, μετατρέποντας τη συνύπαρξη σε τέχνη και την τέχνη σε βίωμα ζωής.

Πώς αντιδρούν τα παιδιά όταν συναντούν έναν καλλιτέχνη και δημιουργούν μαζί του;

Αντιδρούν με μια συγκλονιστική φυσικότητα, καταργώντας κάθε απόσταση. Γίνονται αμέσως συν-δημιουργοί. Είτε πρόκειται για τη μουσική, είτε για τη συνεργασία με εικαστικούς, χορευτές και φωτογράφους, τα παιδιά νιώθουν ότι η δική τους φωνή έχει πραγματική αξία. Η τέχνη παύει να είναι ένα «μάθημα» και γίνεται μια πράξη ελευθερίας και χαράς – αυτό είναι άλλωστε και το πνεύμα της συνδιοργάνωσής μας με την Jazz Democracy.

Αν έπρεπε να περιγράψετε με μία φράση τη φιλοσοφία σας για την τέχνη και τα παιδιά, ποια θα ήταν;

«Η τέχνη δεν διδάσκεται, βιώνεται. Και μέσα από αυτό το βίωμα, κάθε παιδί ανακαλύπτει τη δύναμη να συνδιαμορφώνει τον κόσμο του.»

Πληροφορίες

Με αφορμή τη συμπλήρωση 88 χρόνων δημιουργικής παρουσίας της Σχολής Χορού Ματέϋ, εγκαινιάζεται στο Μαρούσι ένας νέος κύκλος βιωματικών εργαστηρίων τέχνης για παιδιά 7-12 ετών, με τίτλο «Όταν οι καλλιτέχνες συναντούν τα παιδιά».

Σάββατο 23 Μαΐου, 12:00 | «Η τέχνη του αυτοσχεδιασμού: Ένα βιωματικό ταξίδι στα Blues» Με τον κορυφαίο πιανίστα Γιώργο Κοντραφούρη (George Kontrafouris) και τη φιλική συμμετοχή του Δημήτρη Βασιλάκη στο σαξόφωνο. Τα παιδιά ανακαλύπτουν τα Blues (την καρδιά της Jazz και τη ρίζα της Rock). Μέσα από το παιχνίδι της ερώτησης-απάντησης (Call and Response), ο ρυθμός γίνεται κίνηση, τα παιδιά δημιουργούν μουσικά μοτίβα (riffs) και αυτοσχεδιάζουν ελεύθερα. Παιδαγωγικός συντονισμός Orff: Έλενα Μιχαήλου.

Χώρος: Σχολή Χορού Ματέϋ, Πορφυρίωνος 1, Μαρούσι
Ηλικίες: Παιδιά 7-12 ετών
Κόστος Συμμετοχής: 30€ (1 εργαστήριο) | 55€ (2 εργαστήρια) | 80€ (Πλήρης κύκλος 3 εργαστηρίων)
Πληροφορίες & Κρατήσεις: 210 6106450 & 6946493329 | matey.dance@gmail.com
Link Φόρμας: https://forms.gle/SshkSCQPras5Gigf6

Λόγω του αυστηρά περιορισμένου αριθμού συμμετοχών για την ομαλή διεξαγωγή των βιωματικών εργαστηρίων, η κατοχύρωση της θέσης γίνεται αποκλειστικά με την προπληρωμή του κόστους συμμετοχής.

O διεθνής μη κερδοσκοπικός οργανισμός Jazz Democracy (NPO) χρησιμοποιεί τη γλώσσα της Jazz και του αυτοσχεδιασμού ως εργαλεία για την προαγωγή του διαλόγου, της δημοκρατίας και της δημιουργικής εκπαίδευσης παγκοσμίως. Περισσότερες πληροφορίες εδώ