Tο καλοκαίρι ντυνόμαστε σα να βγήκαμε μόλις από τη θάλασσα
Για λίγο καιρό τα είχαμε αφήσει στην άκρη. Σορτς, σανίδες του σερφ, φαρδιά τοπ. Τώρα επιστρέφουν εκεί που πραγματικά ανήκουν: στην παραλία.
Για λίγο καιρό τα είχαμε αφήσει στην άκρη. Σορτς, σανίδες του σερφ, φαρδιά τοπ. Τώρα επιστρέφουν εκεί που πραγματικά ανήκουν: στην παραλία.
Δεν ξέρω πότε ακριβώς συνέβη, αλλά ξαφνικά όλα όσα θεωρούσαμε αυτονόητα ελληνικά έχουν γίνει της μόδας.
Υπάρχουν παπούτσια που συμπληρώνουν ένα σύνολο και άλλα που το καθορίζουν. Το καλοκαίρι, η δεύτερη κατηγορία κερδίζει έδαφος.
Το second hand, τα ρούχα και τα αξεσουάρ που αγοράζουμε δεύτερο χέρι, δεν είναι πια απλώς ένας τρόπος να αγοράσεις φθηνότερα.
Για λίγο καιρό τις είχαμε αφήσει στην άκρη. Τώρα οι ζώνες επιστρέφουν, αλλά όχι απαραίτητα για να κρατήσουν ένα παντελόνι στη θέση του. Γίνονται κόσμημα, τσάντα, φούστα, λεπτομέρεια με κρόσσια ή ένα μικρό styling trick που μπορεί να αλλάξει ολόκληρο το look.
Για ένα διάστημα, το μπαλέτο έμοιαζε να ανήκει σε έναν κόσμο λίγο έξω από τη μόδα. Σήμερα συμβαίνει το αντίθετο.
Τρεις δημοπρασίες της Bonhams τον Σεπτέμβριο, σε Νέα Υόρκη, Παρίσι και Λονδίνο, φέρνουν ξανά στην αγορά κομμάτια από την εποχή του Karl Lagerfeld και της Virginie Viard.
Ξεχάστε για λίγο τις λεπτές αλυσίδες, τα μικροσκοπικά μενταγιόν και τα διακριτικά διαμαντάκια. Το καλοκαίρι τα κοσμήματα μεγαλώνουν, αποκτούν χρώμα και παίρνουν περισσότερο χώρο στο look.
Η μόδα ανακαλύπτει ξανά την τέχνη της παύσης. Υπάρχει κάτι σχεδόν ειρωνικό στο γεγονός ότι μια λίστα του The Zen Times με δέκα μικρές καθημερινές υπενθυμίσεις μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρη για τη μόδα από οποιαδήποτε πρόβλεψη τάσεων.
Κάποτε ο πλούτος έκανε θόρυβο. Φαινόταν από τις τεράστιες αγκράφες στις ζώνες, τα λογότυπα που κάλυπταν ολόκληρα σακάκια, τα πανάκριβα ρολόγια που φοριούνταν σαν διαπιστευτήριο επιτυχίας. Σήμερα, η αισθητική της οικονομικής ελίτ μοιάζει να έχει πάρει την αντίθετη κατεύθυνση. Το πραγματικό status δεν αναζητά βλέμματα. Σχεδόν τα αποφεύγει.