Η ψάθα, τα υφαντά, τα κοχύλια, τα δερμάτινα σανδάλια, το λινό, το crochet, ακόμη και εκείνο το T-shirt που γράφει ένα νησί με μεγάλα γράμματα και κάποτε το θεωρούσαμε οριακά κιτς. Μόνο που αυτή τη φορά δεν μιλάμε για το κλασικό ελληνικό σουβενίρ. Μιλάμε για κανονική γκαρνταρόμπα.

Ίσως γιατί η μόδα θέλει ξανά απρόσμενο υλικό, αφή, χειροποίητη αίσθηση. Θέλει κάτι που να φαίνεται ότι δεν βγήκε από έναν υπολογιστή, αλλά από έμπειρα χέρια. Και κάπου εκεί, χωρίς να το έχουμε προγραμματίσει, η ελληνική καθημερινότητα βρέθηκε μπροστά από την τάση. Και η “Οδύσσεια” του Christopher Nolan είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.

Η ψάθα είναι το πιο εύκολο παράδειγμα. Αν κάποτε την είχαμε συνδέσει με την τσάντα της παραλίας, τώρα τη βλέπουμε παντού: σε μικρές τσάντες, μεγάλες shoppers, καπέλα και αξεσουάρ. Η Anya Hindmarch και ο Michael Kors, μεταξύ άλλων, την αντιμετωπίζουν σαν περιζήτητο αξεσουάρ και όχι σαν κάτι που παίρνεις βιαστικά πριν μπεις στο πλοίο.

Διαβάστε ακόμη: Το κόσμημα θέλει να ακούγεται

Με τα υφαντά συμβαίνει κάτι ακόμη πιο ενδιαφέρον. Γεωμετρικά μοτίβα, χρώματα και πλέξεις που θα μπορούσαν να βρίσκονται σε ένα παλιό ελληνικό σπίτι μεταφέρονται σε σύγχρονες τσάντες και αξεσουάρ. Δεν χρειάζεται να ξέρεις αν το σχέδιο έρχεται από την Κρήτη, την Ήπειρο ή κάποιο νησί. Αρκεί που έχει αυτή την αίσθηση του αντικειμένου που έχει ιστορία.

Και ύστερα υπάρχουν τα εργόχειρα. Τα κεντήματα, τα κοφτά, τα διάτρητα υφάσματα που κάποτε βρίσκαμε στα συρτάρια των γιαγιάδων μας έχουν επιστρέψει με πολύ διαφορετικό τρόπο. Σε ένα φόρεμα του brand Self-Portrait, σε ελληνικά brands με άποψη, σε ένα καλοκαιρινό τοπ, σε μια φούστα που αφήνει το σώμα να αναπνέει.

Τα κοχύλια επίσης επέστρεψαν, σε χρυσό, με μαργαριτάρια ή σε πιο αφαιρετικές φόρμες, κοχύλια που μπορούν να φορεθούν με ένα λευκό πουκάμισο στην Αθήνα όσο και με ένα φόρεμα στην Αντίπαρο. Η θάλασσα είναι μέσα μας.

Το ίδιο ισχύει και για τα ελληνικά T-shirts. Αθήνα, Μύκονος, Μήλος, Σαντορίνη. Αυτό που κάποτε αγοράζαμε ως αστείο αναμνηστικό μπορεί τώρα να γίνει το πιο προσωπικό κομμάτι μιας εμφάνισης. Με tailored παντελόνι, μια αφαιρετική φούστα ή ένα υπερμεγέθες σακάκι, το σουβενίρ παύει να είναι σουβενίρ.

Και φυσικά υπάρχουν τα σανδάλια. Δεν χρειάζονται επανασυστάσεις ούτε τάσεις. Τα απλά δερμάτινα ελληνικά σανδάλια έχουν επιβιώσει από κάθε πιθανή μόδα και συνεχίζουν να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο: όσο πιο απλά, τόσο καλύτερα. Από τα Ancient Greek Sandals μέχρι τα χειροποίητα σανδάλια που θα συναντήσουμε στα νησιά που κάνουμε τις διακοπές μας.

Αυτό είναι ίσως και το ωραίο με την ελληνική επιρροή στη μόδα φέτος. Δεν χρειάζεται να φωνάζει «Ελλάδα». Μπορεί να είναι ένα λινό φόρεμα  Zeus+Dione, ένα κόσμημα του οίκου Zolotas, μια τσάντα από φυσική πλέξη ή ένα ζευγάρι σανδάλια που θα φορούσες εδώ και είκοσι χρόνια.

H καλοκαιρινή μόδα δεν χρειάζεται να ψάξει πολύ μακριά για έμπνευση. Δεν έγινε ξαφνικά η Ελλάδα της μόδας. Απλώς η μόδα άρχισε να κοιτάζει λίγο καλύτερα με μια μικρή βοήθεια ίσως και από τον Christopher Nolan.

Photo credits: Aesthet