Για την επέτειο της, όμως, αποφάσισε να αφήσει για λίγο στην άκρη τους επαγγελματίες σταρ και να κάνει μοντέλα τους ανθρώπους που δουλεύουν πραγματικά για τον οίκο.

Η νέα καμπάνια «170: The Anniversary Portraits» συγκεντρώνει 170 ανθρώπους από το Λονδίνο, τη Νέα Υόρκη, τη Σεούλ και τη Σαγκάη, ανάμεσά τους εργαζομένους της Burberry αλλά και πρόσωπα που επιλέχθηκαν απευθείας από τον δρόμο. Φορούν δέκα χαρακτηριστικά κομμάτια του οίκου, από την κλασική Kensington μέχρι τη Waterloo και την καπιτονέ Rosedale.

Το concept έχει κάτι σχεδόν ανατρεπτικό για τη βιομηχανία της μόδας. Ενώ οι καμπάνιες των μεγάλων οίκων εξακολουθούν να κυνηγούν το περίφημο «όνομα», όπως ηθοποιούς, μοντέλα, μουσικούς, influencers, η Burberry στρέφει την κάμερα στους ανθρώπους που γνωρίζουν τα ρούχα από μέσα. Όχι ως εργαζομένους αυτή τη φορά, αλλά ως φορείς της εικόνας τους.

Και υπάρχει λόγος. Αν θέλεις να μάθεις τι πραγματικά σημαίνει ένα προϊόν πολυτελείας, ίσως δεν χρειάζεται να ρωτήσεις τον celebrity που το φόρεσε μία φορά σε ένα κόκκινο χαλί. Ρώτησε τον άνθρωπο που το βλέπει κάθε μέρα.

Mία εργαζόμενη στη Burberry εδώ και δέκα χρόνια, μιλά για τη μαύρη Waterloo που φορά με T-shirt, τζιν και λευκά sneakers, αλλά και με επίσημο φόρεμα ή φούστα και πουλόβερ. Το ενδιαφέρον δεν είναι ότι έχει πολλές καμπαρντίνες. Είναι ότι περιγράφει ένα ρούχο που εξακολουθεί να λειτουργεί καθώς αλλάζει το σώμα, η ζωή και η ηλικία της.

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η περίπτωση της γυναίκας που εργάζεται στον οίκο εδώ και 46 χρόνια και για την καμπάνια βρέθηκε ξαφνικά μπροστά στον φακό. Η φωτογραφία της έχει ακριβώς αυτό που οι εταιρείες μόδας προσπαθούν σήμερα να κατασκευάσουν με ακριβοπληρωμένα casting: μια αίσθηση ζωής. Μια γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας, με μια καμπαρντίνα, χωρίς την υποχρέωση να μοιάζει με κάτι άλλο από αυτό που είναι.

Και η μόδα, ευτυχώς, βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Μια άλλη εργαζόμενη στην εταιρεία επί 13 χρόνια, θυμάται τη γιαγιά της στην Τοσκάνη να βγάζει από την ντουλάπα την ίδια καμπαρντίνα κάθε φορά που έπιανε η πρώτη ψύχρα. Σήμερα έχει ολόκληρη ντουλάπα με trench coats της Burberry — διαφορετικά σχήματα, χρώματα, υφάσματα και διακοσμήσεις. Ανάμεσά τους και ένα αρχειακό, σε φιστικί δαντέλα με κοσμήματα, που φόρεσε στα Burberry Icon Awards και σήμερα βρίσκεται στην έκθεση του οίκου στο Victoria & Albert Museum.

Εδώ βρίσκεται και η ουσία της επιστροφής της Burberry στην κληρονομιά της. Ο Daniel Lee έχει επαναφέρει στο επίκεντρο το outerwear, τις καμπαρντίνες και τα κασκόλ, ακριβώς εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζονται κάθε έξι μήνες μια καινούργια ιστορία για να δικαιολογήσουν την ύπαρξή τους. Η ίδια η Burberry περιγράφει την καμπαρντίνα ως αντικείμενο που βρίσκεται ανάμεσα στη λειτουργικότητα και την προσωπική έκφραση.

Αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της καμπάνιας. Σε μια μόδα που έχει κάνει την «αυθεντικότητα» ακόμη ένα είδος styling, η εικόνα μιας εργαζόμενης με 46 χρόνια στην ίδια εταιρεία είναι κάπως πιο πειστική από άλλη μία διάσημη που φορά το ίδιο trench για τριάντα δευτερόλεπτα μπροστά σε έναν φωτογράφο. Γιατί τελικά η πραγματική πολυτέλεια μπορεί να μην είναι το καινούργιο. Μπορεί να είναι ένα παλτό που έχεις φορέσει τόσο πολύ, ώστε να έχει αρχίσει να μοιάζει με εσένα. Και να κουβαλάει συναισθήματα από γενιά σε γενιά.