Ένα παλιό σημείωμα με τη φράση «είσαι ένα μάτσο δουλειά», ένα βλέμμα μηχανικό, χαμένο σε υποχρεώσεις που ποτέ δεν τελειώνουν, και μια ζεστή σοκολάτα με έκαναν να καταλάβω πως το πιο δύσκολο δεν είναι να μεγαλώνεις παιδιά, αλλά να μικραίνεις μαζί τους…
Είναι κάτι σαν έθιμο πια. Να θέτουμε τους στόχους μας για την νέα χρονιά, και να δίνουμε σχεδόν όρκο τιμής ότι θα τους εκπληρώσουμε. Όμως επειδή συνήθως δεν τηρούμε τις περισσότερες υποσχέσεις που δίνουμε, μήπως φέτος να δοκιμάσουμε κάτι πιο ρεαλιστικό; Μήπως να γράψουμε σε μια κόλλα χαρτί όχι όσα θα κάνουμε, αλλά όσα δεν θα κάνουμε;