Θέλουμε να πιστεύουμε πως η κοινωνία μας έχει αλλάξει. Πως έχουμε αφήσει στην άκρη παλιές, κακές και κίτρινες συνήθειες των 90s και έχουμε σοβαρευτεί. Η έλευση του Brad Pitt στην χώρα μας όμως απέδειξε πως είμαστε ακόμα στον αστερισμό των paparazzi, κυνηγώντας celebrities μη σεβόμενοι την ιδιωτικότητα τους. Δυστυχώς ή ευτυχώς, η Κατίνα κρύβεται ακόμα μέσα μας και είναι και πολύ περίεργη. Καμία βελτίωση, καμία ελπίδα. Εδώ και μέρες παρακολουθούμε εναγωνίως στις τηλεοπτικές οθόνες και τα social media, ρεπόρτερ να σπεύδουν στην Ύδρα για να παίξουν το “εδώ ο Brad, εκεί ο Brad, που είναι ο Brad”. Για να μην πούμε για τα γραφικά “ήρθε στην ταβέρνα μας, δοκίμασε φάβα και ντολμάδες και ενθουσιάστηκε”. Πόσο φαιδρό και σε ποιο δείκτη νοημοσύνης απευθύνεται;

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Η καρναβαλική περίοδος και η κανιβαλιστική διάθεση

Το κυνήγι μαγισσών και χολιγουντιανών αστέρων που στην εποχή μας είναι τόσο παλιό όσο και τα μέσα που το έκαναν μόδα, όταν δεν υπήρχε διαδίκτυο και βλέπαμε διάσημους κυριολεκτικά με το κιάλι, δείχνει πως η εποχή μας προχώρησε αλλά δυστυχώς πολλοί από εμάς δεν προχωρήσαμε μαζί της. Δεν θα αναφερθώ στις νεότερες ηλικίες που ούτε καν γνωρίζουν ούτε σαν όνομα τον Brad Pitt και τους αστέρες των 90s. Αυτό είναι μια άλλη παράμετρος. Θα πρέπει όμως να σκεφτούμε πως γίνεται στην εποχή που πρεσβεύει όσο ποτέ άλλοτε τον σεβασμό στα δικαιώματα να συμβαίνει αυτό το ρεσιτάλ ανοησίας και μάλιστα σε πανελλήνια μετάδοση. Ακόμα και οι θεαματικότητες είναι χαμηλές, το γεγονός ότι κάποιοι πιστεύουν ότι αυτός είναι ο τρόπος να τις ανεβάσουν είναι από μόνο του ένα φαινόμενο που πρέπει να μας προβληματίσει.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Εβδομάδα Μόδας Λονδίνου fw26: Ο Erdem γιόρτασε 20 χρόνια μόδας με ένα κολάζ punk ρομαντισμού

Ζούμε ακόμα λοιπόν στα 90s; Τα ελεεινά κίτρινα 90s; Τότε που οι paparazzi μεσουρανούσαν και έκαναν τα πάντα για μια φωτογραφία; Κι όταν λέμε τα πάντα, εννοούμε κυριολεκτικά τα πάντα. Υπάρχει ακόμα ζήτηση για τέτοιου είδους ενημέρωση; Από ποιο ηλικιακό κοινό; Γιατί η Gen Z είναι στατιστικά παντελώς αδιάφορη για το φτηνό, και το ακριβό, κουτσομπολιό. Δεν έχουμε πάθει ακόμα κορεσμό από την υπερπληροφορία των social; Δεν έχουμε πάθει ακόμα αλλεργία στην ανοησία; Είμαστε παθητικοί δέκτες ή ενεργητικοί καταναλωτές προϊόντων ενημέρωσης χαμηλής ποιότητας;

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Πώς συνδέθηκε η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ με τον αφρό της ελληνικής διανόησης στα παρισινά καφέ;

Όποια κι αν είναι η αλήθεια, η εικόνα προκαλεί θλίψη. Μοιάζει με καρικατούρα της πλατείας του χωριού που προσποιούμαστε ότι κατακρίνουμε και ότι ανήκει στον παρελθόν. Το θέμα δεν είναι η απόχρωση της. Αν είναι κίτρινη ή υποκίτρινη. Το θέμα είναι ότι δεν θα έπρεπε να ήταν κομμάτι του σήμερα. Πως κάποιος πρέπει να βάλει ένα τέλος σε αυτές τις τακτικές. Νομίζαμε ότι γίναμε καλύτεροι. Αλλά ο Brad απέδειξε πως η κουτσομπόλα της γειτονιάς είναι ακόμα στο αίμα μας. Άραγε είναι και στο DNA μας; Θα μας το μάθεις και αυτό Brad;

Photo Credits: ΑΠΕ-ΜΠΕ / Creative: Ανδρέας Κωστόπουλος