Θα μπορούσε να ήταν τίτλος ταινίας. “Το ροζ τρένο”. Ή “Το τρένο βάφτηκε ροζ”. Θα μπορούσε να ήταν στίχος τραγουδιού. Σε κάθε περίπτωση, τα ροζ βαγόνια που έκαναν την εμφάνιση τους στην πόλη, ξάφνιασαν τους συνηθισμένους στο γκρίζο Αθηναίους που περίμεναν στην αποβάθρα. Κι έπειτα ήρθαν οι φωτογραφίες στα social, οι άπειρες αναρτήσεις και αναπόφευκτα ο “εθνικός διχασμός”. Οι άνευ ουσίας ερωτήσεις. Γιατί το βάψαμε ροζ; Ποιος πήρε αυτή την απόφαση; Γιατί ροζ και όχι μπορδοροδοκόκκινο;

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Αλέξανδρος Κασσανδρινός: Αν καταφέρω να ευαισθητοποιήσω έστω και έναν άνθρωπο, αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή μου

Κάποιοι το θεώρησαν μια ευχάριστη και ευπρόσδεκτη αλλαγή στην γκρίζα πόλη. “Η απόχρωση του είναι λίγο έντονη” ακούστηκε από κάποιους άλλους. Κακόγουστο το είπαν, ανόητο και φαιδρό, χαζό. Γενικά πολλοί χαρακτηρισμοί που συνάδουν με άνθρωπο και όχι με τρένο του αποδόθηκαν. Εμείς που δεν ζούμε κάπου κοντά σε γραμμή ΗΣΑΠ πληροφορηθήκαμε από το διαδίκτυο την ύπαρξη του. Και δεν σας κρύβω ότι εμένα μου άρεσε. Μου αρέσει το ροζ, έχει κάτι από λουλούδια. Είναι χαρούμενο και funky. Δεν ξέρω γιατί η χαρά ενοχλεί. Έστω και η απόπειρα της.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Εβδομάδα Μόδας Παρισιού FW26: Ρεσιτάλ από τον Haider Ackermann και ’80s επιρροές στο show Tom Ford

Μήπως φταίει το ροζ; Θα μας πείραζε λιγότερο κάποιο άλλο χρώμα; Έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ στη μιζέρια που μας έχει γίνει δεύτερη φύση; Κι αυτό πια να μην μπορούμε να συμφωνήσουμε σε κάτι. Άλλη δεύτερη φύση. Μη σας πω και πρώτη. Προσωπικά θεωρώ πως είναι καλύτερα να περιμένω ένα ροζ τρένο. Μου κάνει πιο ευρωπαϊκό που θα έλεγε κι η μαμά μου. Ας το παραδεχτούμε, η πόλη χρειάζεται μικρές ενέσεις αισιοδοξίας για να γίνει πιο υποφερτή.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Εβδομάδα Μόδας Παρισιού FW26: Το smoking του Saint Laurent γιόρτασε τα 60 και τη θηλυκότητα

Ας παραδεχτούμε και κάτι άλλο. Αν το εν λόγω τρένο το βλέπαμε στο Βερολίνο ή στη Στοκχόλμη θα μας άρεσε. Θα λέγαμε “κοίτα τι ωραίο που είναι, εμείς δεν έχουμε τέτοια στην Αθήνα”. Μετά θα μας έφταιγε και ο δήμαρχος, ο ΗΣΑΠ και όποιος θυμόμαστε. Γιατί τέτοιοι είμαστε. Αν το κάνουν στο εξωτερικό, είναι καλό. Αν το κάνουμε από μόνοι μας, πρέπει να μανουριάσουμε πριν απλά καταλήξουμε ότι είναι ένα βαγόνι. Μετά από λίγο καιρό άλλωστε θα το συνηθίσουμε, όπως τόσα άλλα και δεν θα μας απασχολεί πια. Θα βρούμε κάτι άλλο να τσακωνόμαστε.

Creative: Ανδρέας Κωστόπουλος