Στην Ορθόδοξη Χριστιανική παράδοση, υπάρχει ένας όρος που λέγεται «Θεία Αλλοίωση». Η Θεία Αλλοίωση αναφέρεται στην πνευματική μεταμόρφωση και την βαθύτερη εσωτερική αλλαγή του ανθρώπου που συμβαίνει μέσω της Θείας Χάριτος. Ο Χριστός έρχεται και κατοικεί μέσα στον πιστό, επιφέροντας την μεταβολή (αλλοίωση) που τον κάνει αγαπητικό, ειρηνικό και ταπεινό, οδηγώντας τον έτσι από τα πάθη στην αρετή.

Διαβάστε ακόμα: Δεν υπάρχουν άσχημα πρόσωπα, υπάρχουν άσχημα μυαλά

Αυτή η «Θεία Αλλοίωση» φαίνεται πως είναι υπεύθυνη για τις πολλές δημόσιες ομολογίες πίστεως από ανθρώπους της ελληνικής showbiz. Τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο συχνά, ηθοποιοί, τραγουδιστές, μουσικοί, παρουσιαστές και δημοσιογράφοι, μιλούν ανοιχτά για τον τρόπο που η πίστη τους στον Θεό και τον Χριστό, νοηματοδοτεί διαφορετικά πλέον την ζωή τους, προσφέροντας τους γαλήνη, ισορροπία και ψυχική δύναμη. «Κρατάω ένα κομποσκοίνι για να μου θυμίζει να κρατάω τον εαυτό μου στη γη. Υπάρχει κάτι το οποίο εγώ πιστεύω, ακουμπάω την ψυχή μου, με ηρεμεί. Παλεύω για να την έχω αυτή την ηρεμία μόνιμα στη ζωή μου και είναι ένα μέσο αυτό να μου υπενθυμίζει ότι είμαι σε μια αποστολή να γίνομαι όσο πιο ταπεινός και όσο πιο μικρός καθώς προχωράω». Τάδε έφη πρόσφατα, ο ηθοποιός Λεωνίδας Καλφαγιάννης στην εκπομπή της ΕΡΤ1, Στούντιο 4.

Άλλοι προχωρούν πιο μακριά, επικοινωνώντας και βιωματικές τους εμπειρίες προκειμένου να εξηγήσουν αυτή την εσωτερική και πνευματική μεταστροφή.  «Πιστεύω πολύ. Είμαι αναγκασμένη να πιστεύω στον Θεό γιατί έχω γίνει μάρτυρας πολλών θαυμάτων με τα μάτια μου, με τα αυτιά μου, με τις αισθήσεις μου, με το νου μου. Πηγαίνω πάρα πολύ στην εκκλησία, μεταλαμβάνω όσο πιο συχνά μπορώ, πηγαίνω σε αγρυπνίες. Κλαίω πάρα πολύ». Αυτά τα αναπάντεχα – για κάποιους – λόγια, είπε πριν λίγες μέρες η όμορφη και ταλαντούχα ηθοποιός Μαρίνα Καλογήρου στην εκπομπή του Γρηγόρη Αρναούτογλου. Ενώ ο ηθοποιός Κώστας Αποστολάκης, δεν χάνει την ευκαιρία, σε όποια συνέντευξη δώσει, να εκμυστηρευτεί πώς έζησε το προσωπικό του θαύμα.«Το μεγαλύτερο θαύμα που έχω ζήσει, είναι που ήρθε ο Χριστός μέσα στο σπίτι μου όταν τον κάλεσα. Ήρθε μέσα σε 30 δευτερόλεπτα μετά από 20 λεπτά κλάμα», αποκηρύσσοντας παράλληλα την προηγούμενη «άθλια και αμαρτωλή ζωή μου».

Από την άλλη, η δημοσιογράφος Ανθή Βούλγαρη μετά την ιστορία που είχε μοιραστεί δημόσια πριν λίγα χρόνια και αφορούσε στην σοβαρή εγχείρηση που έκανε στο κεφάλι της ( είχε δει κοντά της τον Αι Γιάννη τον Ρώσο, σημάδι ότι όλα θα πήγαιναν καλά…), ομολόγησε ξανά πριν λίγο καιρό, πως χρωστά την γέννηση του μωρού της στην Παναγία Γερόντισσα. Και η τραγουδίστρια και ηθοποιός Μυριέλλα Κουρεντή, δήλωσε τις προάλλες ότι πλέον είναι «παιδί του Θεού» από την στιγμή που της αποκαλύφθηκε ο Ιησούς. «Μεγάλωσα ζώντας για το χειροκρότημα των άλλων, όμως όταν ο Ιησούς μού αποκαλύφθηκε, έσπασε τις αλυσίδες αυτής της ανάγκης και μου έδωσε ειρήνη».

Και ο κατάλογος συνεχίζεται. Ο Θοδωρής Αθερίδης ( «Η πίστη έπαιξε ρόλο στην ζωή μου. Με την βοήθεια του Θεού βγήκα από το αλκοόλ», η Αμαλία Μουτούση («Πιστεύω στον Θεό. Η ψυχοθεραπεία μου, είναι η ίδια η σχέση μου με την πίστη, με τον πνευματικό μου και τον Θεό. Για μένα είναι το παν») και ο στιχουργός Γιώργος Παυριανός («Για μικρό διάστημα ζούσα στο όριο. Με έσωσε ότι στο ξεκίνημά μου, ήμουν θρησκευόμενο παιδί κι αυτό βοηθάει ορισμένες φορές, όταν είσαι σε κίνδυνο. Τα drugs τα έκοψα στο Άγιο Όρος. Ο Παϊσιος μου είπε μια ατάκα που μου ξεκλείδωσε το μυαλό. Του λέω θέλω να βρω τη δύναμη να κόψω τα ναρκωτικά και γυρνά και μου λέει κόψε τα ναρκωτικά για να βρεις τη δύναμη»), είναι ακόμα μερικοί από τους πολλούς που μιλούν με εμπιστοσύνη για την πίστη τους και τον «φωτισμό» τους.

Στην Ελλάδα, πίσω στα χρόνια της δεκαετίας του ’60, γνωστοί καλλιτέχνες και διανοούμενοι όπως ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Σταμάτης Σπανουδάκης, ο Στέλιος Ράμφος, ο Χρήστος Γιανναράς και άλλοι, αποτελούσαν ένα άτυπο ρεύμα, των αποκαλούμενων «Νεοορθόδοξων». Ανθρώπων με διαφορετικές καταβολές, κοσμοθεωρίες, απόψεις και ζωές, που «ανακάλυψαν» την Ορθόδοξη πίστη σαν μία πηγή με καθαρό νερό που τους ξεδίψασε. Πολύ αργότερα, αρχές του 2000, με την αυγή του νέου αιώνα, εμφανίστηκαν κάποιοι γνωστοί άνθρωποι του θεάματος, των τεχνών και των γραμμάτων, που ως άλλοι newborn Christians προσπάθησαν να αφήσουν πίσω τους μια νεότητα ασωτείας, καταχρήσεων και παραλογισμού, στρεφόμενοι στην θρησκεία, σαν αφετηρία για την ψυχική και πνευματική τους αναγέννηση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα newborn Christian είναι ο Άρης Σερβετάλης, καλλιτέχνης με ογκώδες και αδιαμφισβήτητο ταλέντο, που μέσω της Ορθοδοξίας επαναπροσδιόρισε την ζωή και την τέχνη του, φτάνοντας ίσως στο άλλο άκρο, με αποτέλεσμα πολλές φορές να επικριθεί για την απολυτότητα των λεγομένων του.

Είναι άραγε ειλικρινής αυτή η στροφή της ελληνικής show biz προς το θείο; Μήπως είναι αποτέλεσμα των δυστοπικών καιρών που ζούμε και που χωρίς διακρίσεις ακουμπά ακόμα και τους γνωστούς και διάσημους; Ή μήπως είναι ένα σκηνοθετημένο πασπάλισμα στην δημόσια εικόνα τους και μια ελκυστική αφορμή να συζητηθούν; Μάλλον καμία απάντηση δεν έχει σημασία από την στιγμή που η πίστη είναι κυρίως κάτι που βρίσκεται σε συνεχή διαπραγμάτευση με αυτόν που ισχυρίζεται ότι την έχει. Και αυτή είναι μία μεγάλη πρόκληση, τόσο για τους διάσημους, όσο και για εμάς τους αφανείς.

Photo credit: ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ//EUROKINISSI