Υπάρχει ένα τραγουδάκι του Salvatore “Toto” Cutugno, που συνεχίζει να είναι εξαιρετικά δημοφιλές στη χώρα μας, αλλά και σε πολλές άλλος. Το L’Italiano, που έγραψε και τραγούδησε ο Toto στο Φεστιβάλ του Σαν Ρέμο το 1983 και από τότε έγινε το δελτίο ταυτότητας, αλλά και ο εναλλακτικός εθνικός ύμνος των Ιταλών.

Το τραγούδι λες και γράφτηκε για να περιγράψει τον Valentino Garavani, οτιδήποτε πρεσβεύει, οτιδήποτε αντιπροσωπεύει. Ο Valentino υπήρξε Ιταλός ΠΟΠ, με πιστοποίηση προέλευσης δηλαδή, σαν το βαλσαμικό ξίδι της Μόδενας και το προσούτο Σαν Ντανιέλε. Σαν το Cavallino Rampante (το “σούζα τ’ αλογάκι”), πάνω στα κατακόκκινα αυτοκίνητο του Μαρανέλο Πάντοτε μαυρισμένος, με μαλλί άψογο, με τα γαλάζια μάτια του ιταλικού βορρά, πάντοτε άψογα ντυμένος. Θα μπορούσε άνετα να είναι ένας από τους “Les Italiens”, τους φημισμένους Ιταλούς playboys της γαλλικής Ριβιέρας. Αν είχε διαφορετικές σεξουαλικές προτιμήσεις…

Σε μια του στροφή το τραγουδάκι μιλάει για την Ιταλία: “Με περισσότερες γυναίκες και λιγότερες καλόγριες”. Έτσι, αντιμετώπισε τη γυναίκα ο Valentino Garavani. Μεγαλωμένος σε μια εποχή όπου κυριαρχούσαν στο παλκοσένικο και στην Τσινετσιτά, το ιταλικό Χόλιγουντ, οι γυναικάρες: η Sofia Loren, η Claudia Cardinale, η Gina Lollobrigida… Πληθωρικές γυναίκες, με όλα τους τα επί μέρους χαρακτηριστικά στον υπερθετικό βαθμό. Γυναίκες παθιασμένες, με κυκλοθυμική συμπεριφορά, γυναίκες – φωτιά, “Φιλουμένα Μαρτουράνο”. Αυτές υπήρξαν ο καμβάς των εμπνεύσεών του, γι’ αυτές δημιούργησε ακόμη και το δικό του “κόκκινο”, το “Valentino Red”, ένα κόκκινο του πάθους. Οι βραδινές δημιουργίες του υπήρξαν άμεσα αναγνωρίσιμες: δεν ζόριζε το μυαλό του για να περάσει μηνύματα, απλώς άφηνε το ταλέντο του να δημιουργεί εικόνες της γυναίκας που όταν εμφανίζεται οπουδήποτε μαγνητίζει αμέσως όλα τα βλέμματα πάνω της. Λιτός στις φόρμες του, αλλά μαξιμαλιστικός στις εντυπώσεις που δημιουργούσαν οι δημιουργίες του.

Η ατέρμονη αναζήτηση της ομορφιάς έγινε η ψύχωσή του

Μαζί με το σύντροφό του Giancarlo Giammetti εγκατέλειψε στον μάταιο τούτο κόσμο 10 σπίτια, όλα διακοσμημένα άψογα ως σκηνικά με έργα τέχνης και τεχνουργήματα.
“Τα ρούχα σου κοστίζουν έως και ένα εκατομμύριο. Τι θα γινόταν αν έρθουν οι κομμουνιστές και μας αναγκάσουν όλους να ντυνόμαστε το ίδιο με φόρμες;”, τον ρώτησε στον αέρα μια Ιταλίδα παρουσιάστρια. Και εκείνος, χωρίς να ανοιγοκλείνει καν τα μάτια του: “Θα σχεδιάσω φόρμες του ενός εκατομμυρίου”!

Photo credit: Getty Images, Creative: Ανδρέας Κωστόπουλος.