Οι ρίζες της μουσικής βρίσκονται βαθιά στη συλλογική μας μνήμη. Από αυτές αντλούν δύναμη τα παραδοσιακά τραγούδια, αλλά και οι νέες φωνές και δημιουργικές προσεγγίσεις που τα φέρνουν στο παρόν. Σε αυτή τη ζωντανή σχέση με την παράδοση επενδύει η Περιφέρεια Αττικής με το ATTICA ROOTS FESTIVAL, ένα πρόγραμμα συναυλιών και live εμφανίσεων σε αρχαιολογικούς χώρους και τόπους ιστορικής μνήμης.
Στο πλαίσιο του Attica Roots Festival, του νέου μεγάλου πολιτιστικού θεσμού της Περιφέρειας Αττικής που συνδέει τη μουσική κληρονομιά με τη σύγχρονη δημιουργία σε εννέα εμβληματικούς αρχαιολογικούς χώρους και ιστορικά τοπόσημα, το μουσικό project Barikada έρχεται να μετατρέψει τον πεζόδρομο της Αποστόλου Παύλου σε ένα μεγάλο, ανοιχτό dancefloor, την Τρίτη 30 Ιουνίου στις 20:30.
Camilla Lackberg «Μοιρολογήτρα» Μετάφραση: Γρηγόρης Κονδύλης Εκδόσεις: Μεταίχμιο Σελίδες: 606
Υπάρχουν καθημερινές συμπεριφορές που φαίνονται μικρές και ασήμαντες, συχνά όμως χρησιμοποιούνται σαν “ενδείξεις” χαρακτήρα. Μία από αυτές είναι ο τρόπος που κάποιος κρατά το τιμόνι. Αν και πρόκειται περισσότερο για παρατήρηση και όχι για επιστημονικά αποδεδειγμένο κανόνα, το θέμα έχει ενδιαφέρον γιατί αποκαλύπτει πώς συνδέουμε την εξωτερική συμπεριφορά με εσωτερικές υποθέσεις για τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου.
Η Björk δεν υπήρξε ποτέ απλώς μια τραγουδίστρια. Κινείται στα όρια της μουσικής, της εικαστικής δημιουργίας, της μόδας και της τεχνολογίας, χτίζοντας ένα καλλιτεχνικό σύμπαν που δύσκολα χωρά σε μία μόνο κατηγορία. Το καλοκαίρι του 2026, η Ισλανδή δημιουργός επιστρέφει στην πατρίδα της με δύο μεγάλες εκθέσεις στο Εθνικό Μουσείο Τέχνης της Ισλανδίας, πρεσβεύοντας πως η τέχνη της δεν περιορίζεται στη σκηνή και εξελίσσεται σε μια πολυδιάστατη εμπειρία.
Alessandro Marzo Magno «Βενετία: Μια ιστορία της θάλασσας και της στεριάς» Μετάφραση: Βιολέττα Ζεύκη Εκδόσεις: Historical Quest Σελίδες: 384
Ένα πολυδιάστατο εκδοτικό και καλλιτεχνικό εγχείρημα έρχεται να επιβεβαιώσει τη συνεχή αναγέννηση του ιστορικού οίκου υψηλής ραπτικής Schiaparelli υπό τη δημιουργική διεύθυνση του Daniel Roseberry. Το project Schiaparelli: Anglomaniac είναι ένα λεύκωμα που αποτελεί πολιτισμικό πεδίο διαλόγου ανάμεσα στη βρετανική καλλιτεχνική σκηνή και την ιστορική σουρεαλιστική ταυτότητα του οίκου.
Η εικοσιτετράχρονη Βρετανίδα ζωγράφος Κλίο έχει έρθει στη Νέα Υόρκη από την Αγγλία και ακόμη ψάχνει τη θέση της στην πόλη που ποτέ δεν κοιμάται, όταν λίγους μήνες πριν λήξει η φοιτητική της βίζα, γνωρίζει τον Φρανκ. Είκοσι χρόνια μεγαλύτερος και αυτοδημιούργητος, ο Φρανκ ζει μια ζωή γεμάτη με τις υπερβολές που η ζωή της Κλίο δεν διαθέτει.
Η ιστορία του τρόμου είναι μακρά, ενδιαφέρουσα και, εν πολλοίς, αχαρτογράφητη και χάνεται στα βάθη του χρόνου. Αλλά, σίγουρα ο τρόμος δεν εμφανίστηκε στη λογοτεχνία ξαφνικά και απρόσμενα, από κάποιου ευφάνταστου συγγραφέα την έμπνευση: συνδέεται με την παρουσία των πρώτων ανθρώπων, μέσα σε ένα φυσικό περιβάλλον που ήταν εξαρχής αφιλόξενο και παράλογο.
Στην εποχή μας, η επικοινωνία είναι πιο εύκολη από ποτέ. Ένα μήνυμα, ένα like ή μια γρήγορη αντίδραση στα social media αρκούν για να δημιουργήσουν την αίσθηση ότι υπάρχει ενδιαφέρον από τη μεριά κάποιου. Ωστόσο, δεν είναι πάντα εύκολο να ξεχωρίσουμε αν κάποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για εμάς ή αν απλώς απολαμβάνει την προσοχή που του προσφέρουμε.