Υπάρχει ένας ολόκληρος διαδικτυακός κόσμος, όπου μαμάδες συζητούν ολημερίς κι ολονυχτίς για τα καμάρια τους, τους άντρες που τίποτα δεν κάνουν και τις πεθερές που φταίνε για όλα. Ένα σύμπαν γεμάτο συμβουλές, καβγάδες και κατσικίσιο γάλα. Αν μπεις και δεν βγεις με τρελόχαρτο, σφύρα μου.
Οι influencers υποχωρούν, οι δημιουργοί επιστρέφουν. Η μόδα αφήνει πίσω τα φίλτρα και τα hashtags, αναζητώντας ξανά το αυθεντικό, το αληθινό και το απρόβλεπτο.
Ή, καλύτερα, αυτό που νομίζουν ότι θέλουν για first date dinner. Γράφει ένας άνδρας που το 'χει ψάξει.
Είναι η αποχή από το κουτσομπολιό και την τοξικότητα μυστικό ομορφιάς; Κι αν ναι, πόσο χρόνο κάνει για να δώσει αποτέλεσμα;
Η Sydney Sweeney απέδειξε ότι η εικόνα μπορεί να μαγνητίσει τα βλέμματα, αλλά το μήνυμα και η δύναμη της γυναίκας είναι αυτά που μένουν.
Με μεγάλη ανυπομονησία και ενθουσιασμό γιορτάζεται και φέτος το Halloween στην πατρίδα του. Την Ελλάδα.
Παντρεύονται τα prints με τα μοτίβα; Και στεριώνει ο γάμος;
Κάθε χρόνο, μια από τα ίδια. Σοκαριζόμαστε, αγανακτούμε, θρηνούμε για τα ήθη που «πήγαν περίπατο». Τα ίδια «αίσχος», τα ίδια «πού πάει η κοινωνία», τα ίδια «δεν ντρέπονται λίγο;». Μα αν το καλοσκεφτείς, δεν φταίνε οι κοντές οι φούστες. Φταίει η μνήμη μας _ η κοντή κι αυτάρεσκη.
Από τον Danny Ocean του George Clooney μέχρι τους διαρρήκτες του Λούβρου, οι «ευγενείς κλέφτες» συνεχίζουν να ασκούν πάνω μας μία ακατανίκητη γοητεία.
«To μέλλον είναι το παρελθόν». Η φράση από το κείμενο της σχεδόν πεντάωρης παράστασης «Le Passé» του Γάλλου σκηνοθέτη Julien Goslin που παρακολούθησα στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, δεν σταμάτησε να γυρίζει στο μυαλό μου. Το μέλλον είναι το παρελθόν, το παρελθόν είναι το μέλλον ή μήπως το μέλλον είναι το παρόν;