Viewpoint

Διάσημοι και μη, σε μια μαζική υστερία για το 2016. Τι προσπαθούν να κρύψουν όλοι πίσω από τα παλιά τους φίλτρα;

Η ανδρική μόδα ταξιδεύει Φλωρεντία, Μιλάνο, Παρίσι, αλλά στον δρόμο μένει στάσιμη: η πασαρέλα μιλά, λίγοι άνδρες ακούνε.

Η σιωπή δεν είναι απουσία. Είναι χώρος για σκέψη, βάθος, αλήθεια, ανασύνταξη. Κάποιες φορές είναι προστασία. Και πάντα, μα πάντα, είναι δύναμη.

Τα social media έχουν διχαστεί. Νύφη και πεθερά κονταροχτυπιούνται ως άλλοι παλαιστές στην αρένα. Εσείς σε ποιο team ανήκετε;

Η Βίκυ Κουλιανού δήλωσε τις προάλλες ότι δεν πήγε στις κηδείες του πατέρα της και του κολλητού της φίλου Μιχάλη Ασλάνη. Η μητέρα της Γαρυφαλλιάς όποτε μιλάει, ενώνει στο πρόσωπο της κόρης της, όλα τα θύματα των γυναικοκτονιών. Τελικά είμαστε ο τρόπος που πενθούμε.

Μαζί με τον Valentino Garavani πέθανε και η ιταλική alta moda.

Ελπίζω, τώρα που σου γράφω αυτά τα λόγια, να μη χρειάζεται πια να κρύβεσαι. Να έχεις βγει στον ήλιο με τους δικούς σου όρους. Κι αν όχι, να ξέρεις πως φτάνει να τον πιστέψεις για να ανατείλει…

Από τη στιγμή που οι θεραπείες ομορφιάς αρχίσουν να συνδέονται περισσότερο με τον πόνο παρά με την ίδια την ομορφιά, έχουμε πρόβλημα.

Λάμψη, σώματα, έλεγχος εικόνας και μικρές ρωγμές αλήθειας: οι Χρυσές Σφαίρες ως καθρέφτης φόβου, φιλοδοξίας και πειθαρχίας στο κόκκινο χαλί της εποχής των likes μας.

Την ώρα που το Hollywood αποθεώνει τις ρυτίδες της Pamela Anderson, ο Bradley Cooper απολογείται για το πρόσωπό του. Καλώς ήρθατε στο κλαμπ, κύριοι.