Τα μοντέλα στη συλλογή The Row για το pre-fall του 2026 είχαν τα μαλλιά τους πιασμένα σινιόν, φορούσαν πουκάμισο με πουλόβερ με V μέσα από την ψηλόμεση μακριά φούστα και κλασικές γόβες. Για τον χειμώνα του 2027, ο Jacquemus εμπνεύστηκε από μια γυναίκα που θέλει να έχει τσέπες στο φόρεμα της, να πηγαίνει κόντρα στο «μαύρο» ρεύμα με λευκό shirt dress, κίτρινο αξεσουάρ και ασπρόμαυρα δετά παπούτσια.

Διαβάστε ακόμα: Tο logo δεν κάνει την καριέρα 

Στην υψηλή ραπτική για τον οίκο Dior και την σεζόν Φθινόπωρο/Χειμώνας 2026-27, ο Jonathan Anderson επένδυσε σε μπεζ, ανθισμένα σύνολα. Στην κολεξιόν pre-fall 2026 της Chanel οι φούστες είναι μέχρι το γόνατο, ασπρόμαυρες, με μαντό και αναπάντεχη επένδυση, ενώ οι γόβες έχουν τακούνια που επιτρέπει να περπατήσεις άνετα, ίσως ακόμη και να τρέξεις. Και κάπως έτσι, η μόδα του σήμερα και της επόμενης σεζόν εμπνέεται από την «gallerina», κάτι ανάμεσα σε μπαλαρίνα και γκαλερίστα, τη Maya Plisetskaya και την Peggy Guggenheim. Ή μάλλον, όταν η Charlotte York από το «Sex and the city» συναντά τις δυναμικές γυναίκες του TikTok σε δημοπρασίες των Sotheby’s και Christie’s.

Dior

Όπως η Phyllis Kao. Η παρουσία της ρίχνει φως στις θέσεις εξουσίας στον σύγχρονο χώρο της τέχνης. Μοιάζει να γίνεται ένα με τα έργα που πουλά, η μούσα μέσα στη μούσα, συχνά εναρμονισμένη με τους τόνους ή τη δομή ενός πίνακα. Είναι η γυναίκα που θα συναντήσουμε σε ένα χώρο τέχνης, στα εγκαίνια, σε μια γκαλερί. Η απόλυτη μούσα για τους σχεδιαστές μόδας. Και ναι, είναι η στιγμή που επιτέλους συμφιλιώνονται η μόδα και η τέχνη.

Και πώς μπορούμε να υιοθετήσουμε το στιλ της «gallerina»; Αρκεί να διαθέτεις προσωπικό ύφος και να μη θέλεις να προκαλείς με την εμφάνιση σου. Σκεφτείτε μια γυναίκα που επιμελείται μια έκθεση, έναν άνθρωπο που ορίζει τι σημαίνει αισθητική και θέλει η γκαρνταρόμπα της να συμβαδίζει με την άποψη της, εντός και εκτός κάδρου.

Η «gallerina» υπήρχε προτού αποκτήσει όνομα. Μπορεί να είναι συλλέκτρια, ιδιοκτήτρια γκαλερί ή επιμελήτρια έκθεσης. Σίγουρα διανοούμενη και τολμηρή, επιλέγει ρούχα και αξεσουάρ για να εκφράσει το γούστο της. Το στιλ της ξεπερνά τις τάσεις, αγγίζει την ήρεμη πολυτέλεια χωρίς να γίνεται βαρετό, προκαλεί όσο πρέπει.

Αν θυμηθούμε τη Peggy Guggenheim και τη φιλία της με την Elsa Schiaparelli, καταλαβαίνουμε γιατί δεν φοβήθηκε ποτέ να ενσωματώσει στην καθημερινότητα της τα σουρεαλιστικά σχέδια. Έτσι προέβαλλε τον ίδιο πρωτοποριακό διάλογο που χαρακτήριζε και τους καλλιτέχνες που στήριζε. Η κληρονομιά αυτή συνεχίζεται και γίνεται πιο έντονη. Η «gallerina» είναι παντού. Σε συναυλίες, σε εγκαίνια, σε γκαλερί, στα εστιατόρια της μόδας. Πώς τη διακρίνουμε; Από τις λιτές γραμμές, την ουδέτερη παλέτα, τα διαχρονικά ρούχα από ποιοτικά υλικά που δεν φωνάζουν την ετικέτα τους, την υπονοούν.

Αν παρατηρήσουμε τις προτάσεις του Matthieu Blazy, ο οίκος Chanel εμπνέεται από την «gallerina» με ρούχα που μοιάζουν σα να είναι ήδη φορεμένα και λειτουργικά μαζί. Για την γυναίκα καριέρας που φεύγει το πρωί από το σπίτι, μπαίνει στο μετρό, φτάνει στη γκαλερί της, βγαίνει κατευθείαν το βράδυ. Δεν επιδιώκει να ξεχωρίσει, ούτε όμως και να χαθεί στο πλήθος. Σίγουρα δεν περνάει απαρατήρητη.

Στον οίκο Alaïa, η «gallerina» μοιάζει με ζωντανό γλυπτό. Αρκεί να θυμηθούμε την εμφάνιση της Vittoria Ceretti δίπλα στον Leonardo DiCaprio στα Όσκαρ. Στο The Row βλέπουμε μια «στολή» για κάθε στιγμή, κάτι ανάμεσα σε βιβλιοθηκάριο και CEO. Στον οίκο Schiaparelli κυριαρχεί μια πιο σουρεαλιστική εκδοχή, για τη σύνδεση με το παρελθόν.

Vittoria Ceretti με Alaïa

Ίσως ήρθε η στιγμή να ανακαλύψουμε τη «gallerina» μέσα μας. Να αποκωδικοποιήσουμε τη συλλογή Etro και το Instagram του Simon Porte Jacquemus, που παρουσίασε τη συλλογή του στο Musée National Picasso στο Παρίσι. Ή τον Jonathan Anderson, που σκηνοθέτησε την couture συλλογή του για τον Dior, στο Μουσείο Rodin.

Η μόδα του σήμερα βρίσκει ασφάλεια σε ένα μουσείο, σε μια γκαλερί, μπροστά σε έναν έναν λευκό καμβά. Πρωταγωνιστεί μια «gallerina» που αγαπά την ιστορία της τέχνης, επενδύει σε διαχρονικά κομμάτια και ζει με την ίδια ελευθερία που περιέγραφε κάποτε η Peggy Guggenheim: «Κοιτάζω πίσω στη ζωή μου με μεγάλη χαρά. Πιστεύω ότι ήταν μια πολύ επιτυχημένη ζωή. Πάντα έκανα ό,τι ήθελα και ποτέ δεν με ένοιαζε τι σκέφτονταν οι άλλοι.»