Audrey Hepburn. «Ωραία μου Κυρία». «The rain in Spain stays mainly in the plain». «Πρόγευμα στο Τίφανις». Μικρό Μαύρο Φόρεμα. Λευκά μαργαριτάρια. Υπάρχει κάτι που δεν έχουμε δει, δεν γνωρίζουμε, θα έπρεπε να ξέρουμε σήμερα για τον μαύρο κύκνο του κινηματογράφου, την Audrey Hepburn;

Ο ιδρυτής του ιστορικού γαλλικού οίκου, Hubert de Givenchy, αποκαλούσε πάντοτε την Audrey μούσα του. Και η μούσα αυτή δεν έχει γεράσει ποτέ. Ακόμα και σήμερα, η Hepburn εμπνέει σχεδιαστές σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο οίκος Givenchy φοράει ξανά και ξανά το πνεύμα του little black dress από το Breakfast at Tiffany’s σε κάθε συλλογή. Η Maria Grazia Chiuri συνήθιζε να αναφέρεται στην Audrey ως έμπνευση για τη feminine, αβίαστη κομψότητα των κολεξιόν. Ακόμα και ο οίκος Loewe σκηνοθετούσε την αίσθηση του «αδέξιου αλλά τέλειου» styling της Audrey με τα υπερμεγέθη γυαλιά, τα flat παπούτσια, το στενό μαύρο παντελόνι.

Η Miuccia Prada για τον οίκο Miu Miu παίζει με γυαλιά ηλίου εμπνευσμένα από εκείνα που φορούσε η Audrey στο Funny Face. Ο Michael Kors έχει πει ότι το προσωπικό του στιλ διαμορφώθηκε βλέποντας εκείνη να φοράει κασμίρ, τζιν και loafers. Η Stella McCartney μιλάει για την «επίπλαστη αθωότητα» του ballerina style που καθιέρωσε η Audrey. Τα flat παπούτσια, τα cropped παντελόνια, τις πουκαμίσες που δένουν στη μέση.

Όλοι επιστρέφουν συνεχώς στο Hepburn αρχέτυπο. Κορδέλες στα μαλλιά, διάφανες μπλούζες, φιόγκοι, γόβες με λουράκι, όλα με τη νοσταλγική εκείνη αίσθηση του παλιού Χόλιγουντ αλλά πάντα φρέσκα.

Και η ίδια; Δεν πίστεψε ποτέ ότι υπήρξε ίνδαλμα της μόδας. «Με μαλλιά πιασμένα πίσω, υπερμεγέθη γυαλιά ηλίου κι ένα μαύρο φόρεμα κάθε γυναίκα μπορεί να μου μοιάσει», έλεγε.

Ετοιμαστείτε, λοιπόν, για ένα πιο προσωπικό πορτρέτο μιας γυναίκας που έχουμε αγαπήσει από τον κινηματογράφο, τη μόδα, αλλά και το φιλανθρωπικό της έργο. «Το όνειρο μου ήταν να γίνω μπαλαρίνα, αλλά τελικά βρέθηκα στη σόουμπιζ», είχε πει η Audrey. Η αγάπη της για τον κλασικό χορό ήταν μεγάλη. Αγαπημένη σκηνή όταν χόρεψε με τον Fred Astaire στην ταινία του 1957, Funny face.

Μέχρι σήμερα έχουν γυριστεί πολλά πορτρέτα για τη δημοφιλή ηθοποιό που θεωρείται διαχρονικό πρότυπο ομορφιάς, κομψότητας, στιλ. Ποια ήταν όμως η γυναίκα που κρυβόταν πίσω από τη λαμπερή γκαρνταρόμπα και τις κλασικές ταινίες και πέθανε στα 63 της χρόνια;

Η Audrey Hepburn πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια, όταν ο πατέρας της έφυγε από το σπίτι και το εξάχρονο κορίτσι μεγάλωσε στην Ολλανδία υπό ναζιστική κατοχή. Η μακρόχρονη μάχη με τα τραύματα του παρελθόντος άφησε μία σκιά στην προσωπική της ζωή.

Υπήρξε από τις πιο πολυφωτογραφημένες σταρ της εποχής της. Ήξερε καλύτερα από κάθε άλλον πώς να διαχειριστεί την εικόνα της. Ακόμη και η σχέση της με τους φωτογράφους ήταν καθοδηγητική. Δεν υπήρξε ποτέ παθητικός αποδέκτης, είχε μια έμφυτη ευαισθησία για την εικόνα της και προσπαθούσε να ελέγξει πώς απεικονιζόταν μέσα από τη μόδα και τη δουλειά της.

Τι δεν ξέρουμε για την Audrey; Συστήθηκε στο κοινό σαν μια ντροπαλή κοπέλα. Ποιο ήταν το κορίτσι πίσω από τον ρόλο της Sabrina το 1953 αλλά και η πρέσβειρα της Unicef από το 1988 μέχρι τον θάνατο της, το 1993; Η Audrey λάτρευε την ιταλική κουζίνα και τα μακαρόνια, έτρωγε πολλά δημητριακά, λίγο κρέας και γενικά λίγο απ’ όλα. Είχε βραβευτεί με Όσκαρ, Tony, Emmy και Grammy. Το αγαπημένο της χρώμα ήταν το μπλε. Της άρεσε να μένει μόνη της… «Θα ήμουν εξαιρετικά χαρούμενη αν μπορούσα να περάσω από το Σάββατο το βράδυ μέχρι το πρωί της Δευτέρας μόνη στο διαμέρισμά μου. Μόνο έτσι ξέρω να γεμίζω τις μπαταρίες μου». Παντρεύτηκε δύο φορές. Μιλούσε πέντε γλώσσες: αγγλικά, ισπανικά, γαλλικά, ολλανδικά και ιταλικά. Υπήρξε φανατική καπνίστρια, καπνίζοντας τρία πακέτα τσιγάρα την ημέρα. Φοβόταν το νερό, δεν της άρεσε να φοράει ρολόι, λάτρευε τα μαργαριτάρια. Αν και ήταν μάλλον μικροκαμωμένη, φορούσε μεγάλο νούμερο παπούτσια, 40 ή 41.

Κι αν προσπαθήσουμε να γνωρίσουμε την Όντρεϊ πίσω από τις λέξεις; «Πιστεύω στο ροζ. Πιστεύω πως το γέλιο είναι ο καλύτερος τρόπος για να χάσεις θερμίδες. Πιστεύω στα φιλιά, στα πολλά φιλιά. Πιστεύω στο να παραμένεις δυνατή όταν τα πάντα μοιάζουν να πηγαίνουν στραβά. Πιστεύω πως τα χαρούμενα κορίτσια είναι τα ομορφότερα. Πιστεύω πως αύριο είναι μια καινούργια μέρα και πιστεύω στα θαύματα. Γεννήθηκα με μία τεράστια ανάγκη να παίρνω αγάπη και με μία τεράστια ανάγκη να την δίνω. Λατρεύω τους ανθρώπους που με κάνουν να γελάω. Πιστεύω ειλικρινά πως είναι εκείνο που μου αρέσει περισσότερο να κάνω. Το να γελάω θεραπεύει όλες τις αρρώστιες».

Μια φράση για το τέλος; «Κάποτε άκουσα ένα γνωμικό. Η ευτυχία δεν είναι παρά καλή υγεία και ασθενής μνήμη. Εύχομαι να το είχα πει εγώ πρώτη γιατί είναι πολύ αληθινό». Audrey. More than an icon για πάντα. Με μπλε και ροζ, σε έναν ασπρόμαυρο κόσμο.

Photo credits: Ιmdb