«Είμαι τυχερή γιατί είχα φίλους τόσο σημαντικούς ανθρώπους, ήταν μια ευλογημένη διαδρομή». Αν υπάρχει μια φράση που θα μπορούσε να συνοψίσει τη ζωή της Αλίκης Διπλαράκου, ίσως είναι αυτή. Γιατί πράγματι η Ελληνίδα καλλονή του 1930 γνώρισε ανθρώπους, ταξίδεψε, βρέθηκε στα σημαντικότερα σαλόνια της Ευρώπης και της Αμερικής και έζησε στιγμές που δύσκολα θα πίστευε κανείς ότι ανήκουν σε μία και μόνο βιογραφία.

Ανάμεσα στους ανθρώπους του κύκλου της ήταν σπουδαίοι Γάλλοι ποιητές και συγγραφείς, όπως ο Σαιντ-Εξυπερύ. Γνώρισε επίσης πολιτικούς και διεθνείς προσωπικότητες, από τον Σαρλ ντε Γκωλ έως τον Τζον Φ. Κένεντι. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, που είχε γνωρίσει την Αλίκη Διπλαράκου στις Σπέτσες, μετά τη στέψη της είχε χαρακτηρίσει την επιτυχία της «ελληνική δόξα».

Η Αλίκη Διπλαράκου έφτασε στην Αθήνα με την αμαξοστοιχία Σεμπλόν τον Σεπτέμβριο του 1930. Είχε ήδη περάσει από το Παρίσι, όπου τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς είχε αναδειχθεί Μις Ευρώπη. Η εικόνα της, με την τιάρα και τον τίτλο της, είχε ήδη γίνει σύμβολο μιας διαφορετικής Ελλάδας που κοιτούσε προς την Ευρώπη.

Η ομορφιά της ήταν αναμφισβήτητη, όμως δεν ήταν το μοναδικό στοιχείο που εντυπωσίαζε. Η αριστοκρατική της καταγωγή, η μόρφωση, η ευφυΐα και η κοσμοπολίτικη παρουσία της την έκαναν διαφορετική από την τυπική εικόνα μιας εστεμμένης. Η Καθημερινή, στις 7 Φεβρουαρίου 1930, έγραφε για εκείνη ότι συνδύαζε μόρφωση, εξυπνάδα και εξαιρετική ομορφιά. Οι εφημερίδες της εποχής περιέγραφαν το παράστημά της, τη χάρη στις κινήσεις και το εντυπωσιακό της βάδισμα.

Διαβάστε ακόμη: Το θέμα με τα καλλιστεία δεν είναι σεξιστικό, αλλά κυρίως αισθητικό

Τον Ιανουάριο του 1930 είχε βρεθεί σχεδόν τυχαία στα καλλιστεία που διοργάνωνε η Ένωση Συντακτών. Η 18χρονη τότε Αλίκη παρακολουθούσε μαζί με την οικογένειά της τον διαγωνισμό στο θέατρο Ολύμπια, όταν άκουσε ξαφνικά να ανακοινώνεται το όνομά της. Κάποιος την είχε δηλώσει χωρίς να το γνωρίζει. Προσπάθησε να αποσύρει τη συμμετοχή της, όμως ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Αλέξανδρος Ζαΐμης φέρεται να επέμεινε πως η παρουσία της είχε πλέον εθνική σημασία. Έτσι, μια νεαρή γυναίκα από την αθηναϊκή «καλή κοινωνία» βρέθηκε στο επίκεντρο ενός διαγωνισμού που μέχρι τότε δεν ήταν αυτονόητο ότι ταίριαζε σε κορίτσια της δικής της κοινωνικής τάξης.

Η εξέλιξη ήταν σχεδόν κινηματογραφική. Πρώτα Μις Αθήνα, στη συνέχεια Μις Ευρώπη και, λίγους μήνες αργότερα, η Αλίκη ταξίδεψε στο Ρίο ντε Τζανέιρο για τον διαγωνισμό Μις Υφήλιος. Στις 13 Οκτωβρίου 1930 κατέκτησε τη δεύτερη θέση, πίσω από τη Μις Βραζιλία, Γιολάντα Περέιρα.

Η επιστροφή της στην Ελλάδα ήταν θριαμβευτική. Στις 9 Ιουνίου, όταν έφτασε στην Αθήνα μετά το ταξίδι της από το Παρίσι, χιλιάδες άνθρωποι είχαν συγκεντρωθεί στην Ερμού για να την υποδεχθούν. Είχε μαζί της την τιάρα, τον τίτλο, τις εμπειρίες από την Ευρώπη και μια σειρά από δώρα. Ο αττικός ουρανός, όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο Τύπος της εποχής, υποδεχόταν ξανά το «εκλεκτό του άνθος». Ο Φρέντυ Γερμανός, χρόνια αργότερα, θα έδινε μια χαρακτηριστική διάσταση στην ιστορία της. «Μας έβαλε στην Ευρώπη μέσω πασαρέλας. Μισό αιώνα πριν μπούμε στην ΕΟΚ», είχε πει στην εκπομπή που της είχε αφιερώσει.

Η Αλίκη γεννήθηκε στις 28 Αυγούστου 1912 και ήταν μία από τις τρεις κόρες του δικηγόρου Γεωργίου Διπλαράκου και της Έλενας Νικολέση. Η οικογένεια είχε καταγωγή από τη Μάνη και η ίδια μεγάλωσε στην Αθήνα. Το πέρασμά της από τα καλλιστεία, ωστόσο, δεν έμελλε να είναι μια σύντομη παρένθεση στη ζωή της. Η εστεμμένη Αλίκη ταξίδεψε στην Αμερική, ασχολήθηκε με το θέατρο και έδωσε διαλέξεις για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Μιλούσε αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά, κάτι ιδιαίτερα ασυνήθιστο για μια γυναίκα της εποχής. Η ομορφιά της λειτουργούσε ως αφετηρία, αλλά εκείνη ήθελε να τη μετατρέψει σε τρόπο επικοινωνίας και προβολής της Ελλάδας.

Δεν δίστασε, μάλιστα, να προκαλέσει ξανά τα όρια της εποχής. Έγινε πρωτοσέλιδο όταν ντύθηκε άνδρας προκειμένου να περάσει στο Άγιο Όρος και να παρακάμψει το άβατο της μοναστικής πολιτείας. Μια κίνηση τολμηρή, σχεδόν αδιανόητη για τα δεδομένα της εποχής, που πρόσθεσε ακόμη ένα επεισόδιο στην ήδη ασυνήθιστη βιογραφία της.

Η προσωπική της ζωή ήταν εξίσου κοσμοπολίτικη. Παντρεύτηκε για πρώτη φορά, σε ηλικία μόλις είκοσι ετών, τον Γάλλο επιχειρηματία Πωλ-Λουίς Βεγιέρ, με τον οποίο απέκτησε έναν γιο. Ο δεύτερος γάμος της ήταν με τον Βρετανό πρεσβευτή σερ Τζον Ράσελ, ανιψιό του Μπέρτραντ Ράσελ. Μαζί απέκτησαν την Τζορτζιάνα-Αλεξάνδρα και τον Αλεξάντερ Τσαρλς Τόμας, δημιουργώντας μια οικογένεια που συνέχισε με παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα.

Κι αν υπάρχει μία εικόνα που μοιάζει να συμπυκνώνει ολόκληρη την εποχή της, είναι εκείνη από την άφιξή της στον Πειραιά. Η Αλίκη χαιρετά το πλήθος με το μαντίλι της, ενώ το πλοίο «Ασπασία» πλησιάζει στο λιμάνι. Μια βάρκα γεμίζει με βαλίτσες, βραδινά φορέματα, κοσμήματα και δώρα. Τα «λάφυρα» μιας διεθνούς νίκης που είχε μετατρέψει μια άγνωστη μέχρι τότε 18χρονη σε πρόσωπο της επικαιρότητας.

Και η ίδια, χρόνια αργότερα, θα εξηγούσε με τον δικό της τρόπο πώς αντιμετώπισε τη δημοσιότητα και τα προνόμια που της προσέφερε ο τίτλος της. «Φανταστείτε, εις τας Κάννας δεν επήγα επειδή επρόκειτο να μου δώσουν ως δώρο ένα βραχιόλι αξίας 150 χιλιάδων φράγκων. Δεν ήθελα να φανή ότι εκμεταλλεύομαι τον εαυτό μου, γιατί, όπως καταλαβαίνετε, αν επήγαινα, οι διοργανωταί της συγκεντρώσεως θα διεφήμιζαν ότι θα μετάσχη η Μις Ευρώπη και τα λοιπά… Αν ήθελα, θα εθησαύριζα. Εγώ για το μόνο που εφρόντιζα ήτο να δημιουργήσω φιλελληνισμό στα μεγάλα σπίτια και τις προσωπικότητες του Παρισιού…»

Ίσως τελικά εκεί να βρίσκεται και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της Αλίκης Διπλαράκου. Δεν αντιμετώπισε τον τίτλο της απλώς ως στέμμα ομορφιάς. Τον χρησιμοποίησε ως εισιτήριο σε έναν κόσμο στον οποίο η Ελλάδα προσπαθούσε να βρει τη θέση της. Και η ίδια, πολύ πριν από την εποχή των social media, κατάφερε να γίνει μια από τις πρώτες Ελληνίδες που μετέτρεψαν την εικόνα, τη μόρφωση και την κοινωνική τους παρουσία σε διεθνές κεφάλαιο.