Η Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης αποκτά φέτος μια διαφορετική πρωταγωνίστρια. Τη μόδα του παρελθόντος, νοσταλγική, εμμονική, πολύχρωμη. Ο Peter Brant Jr. και ο Loïc Gouzer, ιδρυτής του οίκου δημοπρασιών Fair Warning, παρουσιάζουν τη Impossible Couture Collection, μια συλλογή 23 σπάνιων δημιουργιών υψηλής ραπτικής, με την πώληση να πραγματοποιείται στις 17 Σεπτεμβρίου, αποκλειστικά με πρόσκληση. Προηγήθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου, μια ιδιωτική επίδειξη στο ιστορικό σπίτι του Brant στο Upper East Side του Μανχάταν, ενώ η συλλογή θα είναι ανοιχτή στο κοινό μέχρι τις 16 Σεπτεμβρίου. Για να μπορούν να θαυμάσουν από κοντά, συλλέκτες και μη, ρούχα που δεν επαναλαμβάνονται.

Η ιδέα ανήκει στον Loïc Gouzer, ο οποίος είδε πριν από δύο χρόνια ένα φόρεμα του Paco Rabanne να πωλείται περίπου 120.000 δολάρια, τότε παγκόσμιο ρεκόρ για τον σχεδιαστή. Η τιμή τον εντυπωσίασε, αλλά ακόμη περισσότερο τον προβλημάτισε το γεγονός ότι μια τόσο σημαντική δημιουργία της δεκαετίας του ’60 αποτιμήθηκε πολύ χαμηλότερα από αντίστοιχα έργα τέχνης. Από εκεί γεννήθηκε η ιδέα μιας δημοπρασίας που θα αντιμετώπιζε την υψηλή ραπτική ως συλλεκτικό πολιτιστικό αντικείμενο.

Διαβάστε ακόμη: Pierre Cardin Museum στη Βενετία: Η μόδα του μέλλοντος αποκτά το δικό της σπίτι

Ο Peter Brant Jr., συλλέκτης έργων τέχνης, πρώην μοντέλο και γιος του Peter Brant και της Stephanie Seymour, ανέλαβε την επιλογή των κομματιών. Η αρχική σκέψη ήταν μια συλλογή με σημαντικούς σχεδιαστές των τελευταίων τεσσάρων ή πέντε δεκαετιών. Η πασαρέλα προέκυψε αργότερα, όταν έγινε σαφές πως ορισμένα από αυτά τα ρούχα πρέπει να κινηθούν πάνω στο σώμα για να αποκαλύψουν πραγματικά την αξία τους. Η κίνηση, άλλωστε, αποτελεί μια διάσταση που χάνεται όταν ένα ιστορικό ρούχο παρουσιάζεται απλώς σε μια κρεμάστρα ή σε μια φωτογραφία.

Στη συλλογή θα ξεχωρίοούμε ένα ολοκληρωμένο σύνολο του Alexander McQueen, που ανήκε στη Naomi Campbell, νονά του Peter Brant Jr. Πρόκειται για δημιουργία από το “Plato’s Atlantis”, την τελευταία επίδειξη του McQueen πριν από τον θάνατο του το 2010. Το σύνολο περιλαμβάνει το φόρεμα και τα περίφημα Armadillo, τα παπούτσια που έγιναν ακόμη πιο αναγνωρίσιμα μέσα από την εικόνα της Lady Gaga. Η εκτίμηση του ξεπερνά το 1 εκατομμύριο δολάρια.

Απέναντί του στέκεται ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα φορέματα του 20ού αιώνα, το “Mondrian” του Yves Saint Laurent, από τη συλλογή υψηλής ραπτικής Φθινόπωρο-Χειμώνας 1965-66. Ένα φόρεμα που μετέφερε τη γεωμετρική ζωγραφική του Piet Mondrian στο σώμα και καθιέρωσε μια από τις πιο καθοριστικές συναντήσεις μόδας και τέχνης. Η εκτίμησή του κυμαίνεται μεταξύ 200.000 και 500.000 δολαρίων.

Η συλλογή περιλαμβάνει επίσης σπάνιες πρώιμες δημιουργίες του John Galliano, ο οποίος αντιπροσωπεύει το μεγαλύτερο μέρος των 23 ιστορικών κομματιών. Η σπανιότητα τους έχει ιδιαίτερη σημασία καθώς στα πρώτα χρόνια της καριέρας του, ο Τζον Γκαλιάνο παρήγαγε ελάχιστα ρούχα και σε ορισμένες περιπτώσεις τα δείγματα της πασαρέλας αποτελούν τις μοναδικές εκδοχές που έχουν διασωθεί.

Ανάμεσα στα πιο θεαματικά βρίσκεται ένα φόρεμα από τη συλλογή Άνοιξη-Καλοκαίρι 1995, φορεμένο στην επίδειξη από την Kristen McMenamy και αργότερα από τη Madonna στο βίντεο κλιπ του “Take a Bow”. Η εκτίμησή του φτάνει τα 100.000-200.000 δολάρια. Ένα σπάνιο κόσμημα του John Galliano για τον Dior, από το 2004, εκτιμάται στα 200.000-400.000 δολάρια.

Υπάρχουν ακόμη δημιουργίες του Τζον Γκαλιάνο από την περίφημη συλλογή “Matador” του 1995, καθώς και από το “Le Papillon et La Fleur” του 1996, μαζί με έργα των Elsa Schiaparelli, Martin Margiela και Paco Rabanne.

Η αρχική σύνδεση με το Met Gala του 2027 (που ματαιώθηκε) ήταν σχεδόν αυτονόητη. Η δημοπρασία σχεδιάστηκε εν μέρει ως ευκαιρία για όσους θα αναζητούσαν μια σπάνια δημιουργία με την υπογραφή του Τζον Γκαλιάνο για το κόκκινο χαλί, ενόψει της προγραμματισμένης έκθεσης του Costume Institute για τον σχεδιαστή. Η έκθεση “John Galliano: Horizons”, ωστόσο, ματαιώθηκε, γεγονός που άλλαξε τη συγκυρία, όχι όμως και την αξία των ρούχων.

Η Fair Warning αντιμετωπίζει τη μόδα όπως την τέχνη. Με προέλευση, σπανιότητα, ιστορία και τιμή. Στη Νέα Υόρκη, λοιπόν, η πασαρέλα γίνεται δημοπρασία. Και η νοσταλγική μόδα αποκτά ξανά την αίγλη της σπανιότητας.