Δεν πρόκειται απλώς για ένα βραβείο για τον σχεδιαστή της χρονιάς. Είναι, κατά κάποιον τρόπο, ένα στιγμιότυπο της μόδας όπως θέλει να θυμόμαστε την χρονιά που διανύουμε. Τα Fashion Awards 2026, που διοργανώνει το British Fashion Council, ανακοίνωσαν τις υποψηφιότητες τους και το όνομα που τραβάει αμέσως το βλέμμα είναι διπλό: Ashley και Mary-Kate Olsen για το The Row απέναντι σε μια σειρά από designers που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στα πιο κρίσιμα σημεία της καριέρας τους.

Η τελετή θα πραγματοποιηθεί στις 30 Νοεμβρίου και οι νικητές θα προκύψουν από μυστική ψηφοφορία επιτροπής ανθρώπων της βιομηχανίας. Και μόνο η λίστα του Designer of the Year αρκεί για να καταλάβει κανείς ότι η εποχή του ενός «μεγάλου ονόματος» έχει περάσει. Anthony Vaccarello για Saint Laurent, Ashley και Mary-Kate Olsen για The Row, Matthieu Blazy για Chanel, Michael Rider για Celine και Sarah Burton για Givenchy βρίσκονται στην ίδια κατηγορία.

The Row: η δύναμη του να μη φωνάζεις

Οι αδερφές Olsen έχουν καταφέρει κάτι σχεδόν παράδοξο. Ξεκίνησαν ως παιδιά-σταρ από το Χόλιγουντ και κατέληξαν να δημιουργούν έναν από τους πιο επιδραστικούς οίκους της σύγχρονης πολυτέλειας. Το The Row δεν χρειάζεται λογότυπα, καμπάνιες με πρόσωπα-κράχτες ή επιθετικό branding για να γίνει αντικείμενο πόθου. Η δύναμή του βρίσκεται ακριβώς στην άρνηση της υπερβολής. ξαιρετικά υλικά, αυστηρή σιλουέτα, ακριβή απλότητα και εκείνη η περίφημη αίσθηση ότι το ρούχο υπάρχει για να το ανακαλύψεις. Είναι η στιγμή που το πραγματικό status μπορεί να είναι σχεδόν αόρατο.

Matthieu Blazy: η νέα ζωή των ιστορικών οίκων

Απέναντί τους βρίσκεται ο Matthieu Blazy, ένας σχεδιαστής που έχει περάσει από την Bottega Veneta και πλέον βρίσκεται στον οίκο Chanel, σε ένα εξαιρετικά απαιτητικό πόστο της μόδας. Η πρόκληση εδώ είναι διαφορετική. Το The Row χτίστηκε από την αρχή ως προσωπικό σύμπαν. Ο οίκος Chanel είναι ήδη ένας μύθος. Ο Blazy δεν σχεδιάζει πάνω σε λευκό χαρτί. Καλείται να συνομιλήσει με έναν κώδικα που έχει δημιουργήσει η Gabrielle Chanel, έχει επαναπροσδιορίσει ο Karl Lagerfeld και έχει διαμορφώσει η Virginie Viard. Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανίσει το παρελθόν αλλά να αποφασίσει ποιο κομμάτι του αξίζει να επιβιώσει. Και αυτή είναι ίσως η μεγαλύτερη ιστορία των φετινών υποψηφιοτήτων.

Η μόδα ψηφίζει ξανά το προσωπικό βλέμμα

Ο Anthony Vaccarello συνεχίζει να διαμορφώνει τη δική του εκδοχή για τον Saint Laurent, με μια εικόνα που έχει γίνει πλέον απολύτως αναγνωρίσιμη. Ο Michael Rider ανέλαβε τη Celine σε μια ακόμη αλλαγή εποχής για τον οίκο, ενώ η Sarah Burton μεταφέρει τη δική της σχεδιαστική γλώσσα στη Givenchy. Στην κατηγορία British Womenswear Designer of the Year συναντάμε επίσης ονόματα όπως Erdem Moralıoğlu, Clare Waight Keller, Louise Trotter, Simone Rocha… Η κατηγορία αφορά το γυναικείο ντύσιμο, όχι το φύλο του δημιουργού. Γι’ αυτό και ένας άνδρας όπως ο Erdem μπορεί απολύτως να διεκδικεί τον τίτλο. Η Simone Rocha μάλιστα είναι υποψήφια σε δύο κατηγορίες, womenswear και menswear.

Και ποιος σχεδιάζει το αύριο;

Τα Fashion Awards δεν κοιτούν μόνο τους ιστορικούς οίκους. Το Vanguard Award στρέφει το βλέμμα στους σχεδιαστές που βρίσκονται ακόμη στην ανεξάρτητη πλευρά του συστήματος: Conner Ives, Ellie Misner, Steve O’Smith και Tolu Coker Η Coker, μάλιστα, έχει ήδη ντύσει την Kate Middleton, γεγονός που δείχνει πόσο γρήγορα μπορεί ένας νέος ανεξάρτητος designer να περάσει από το περιθώριο στο κέντρο της διεθνούς μόδας. Το ενδιαφέρον, τελικά, δεν βρίσκεται μόνο στο ποιος θα σηκώσει το βραβείο στις 30 Νοεμβρίου. Βρίσκεται στο τι θεωρεί σήμερα η μόδα άξιο βράβευσης. Την αθόρυβη πολυτέλεια του The Row; Την ανανέωση ενός ιστορικού οίκου από τον Ματιέ Μπλαζί; Τη σταθερή, αναγνωρίσιμη γλώσσα του Άντονι Βακαρέλο; Τη δύσκολη μετάβαση των νέων καλλιτεχνικών διευθυντών στο παιχνίδι με τις μουσικές καρέκλες; Η απάντηση θα δοθεί στο Λονδίνο. Μέχρι τότε, η πραγματική μάχη είναι ήδη πάνω στην πασαρέλα. Kαι στη ντουλάπα μας.