Η Εβδομάδα Μόδας της Νέας Υόρκης είχε μόλις τελειώσει, όμως το πραγματικό fashion event της Νέας Υόρκης είχε μεταφερθεί αλλού. Όχι σε ένα catwalk, αλλά σε μια δημοπρασία. Η The Impossible Couture Collection, που οργανώθηκε στις 11 Σεπτεμβρίου στη Νέα Υόρκη, συγκέντρωσε 23 κομμάτια που δεν ανήκουν απλώς στην ιστορία της μόδας αλλά αποτελούν μέρος της ίδιας της εικόνας της. Ανάμεσά τους, το περίφημο Armadillo ensemble του Alexander McQueen από τη συλλογή Plato’s Atlantis για την Άνοιξη/Καλοκαίρι του 2010, το φόρεμα Mondrian του Yves Saint Laurent από το 1965, δημιουργίες του John Galliano, κοσμήματα του Dior και του Schiaparelli, αλλά και ένα φόρεμα με κουκούλα του Azzedine Alaïa που έχουμε δει να φοράει η Γκρέις Τζόουνς. Η συλλογή είχε την υπογραφή του Peter Brant Jr. και η δημοπρασία πραγματοποιήθηκε live στην πλατφόρμα Fair Warning, με τον Jussi Pylkkänen, πρώην worldwide chairman και chief auctioneer του Christie’s, στο τιμόνι. Το αποτέλεσμα: 3.931.000 δολάρια και 23 στα 23 κομμάτια πουλήθηκαν.

Διαβάστε ακόμη: Η Naomi Campbell, ο McQueen και το θρυλικό φόρεμα του Yves Saint Laurent στην πιο ενδιαφέρουσα πασαρέλα της Νέας Υόρκης

Το Armadillo του McQueen στα 1,58 εκατομμύρια

Το μεγαλύτερο ποσό συγκέντρωσε το Armadillo ensemble του Alexander McQueen: 1.586.000 δολάρια. Ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα looks της συλλογής Plato’s Atlantis, εκείνης της δυστοπικής, σχεδόν εξωγήινης στιγμής στην ιστορία του McQueen που άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπαμε το σώμα, τα παπούτσια και την ίδια την έννοια της επίδειξης μόδας. Δεν ήταν μόνο το ρούχο που αγοράστηκε αλλά ένα κομμάτι από τον μύθο του McQueen. Ιδιαίτερη σημασία είχε και η προέλευση καθώς το σύνολο προερχόταν από την προσωπική συλλογή της Naomi Campbell, όπως και τα περίφημα Armadillo παπούτσια της ίδιας συλλογής.

Το Mondrian παραμένει Mondrian

Το δεύτερο μεγάλο όνομα ήταν ο Yves Saint Laurent. Το Mondrian dress από τη συλλογή Φθινόπωρο/Χειμώνας 1965-1966 πουλήθηκε για 750.000 δολάρια. Ένα φόρεμα που δεν χρειάζεται μοντέλο για να αναγνωριστεί. Οι γεωμετρικές επιφάνειες και τα χρώματα του Piet Mondrian πέρασαν από τον καμβά στο σώμα και απέδειξαν, ήδη από τη δεκαετία του ’60, πως η μόδα μπορεί να λειτουργήσει ως τέχνη χωρίς να χάσει τη χρηστικότητά της. Ίσως γι’ αυτό και σήμερα εξακολουθεί να είναι τόσο αναγνωρίσιμο.

Από τον Galliano στη Madonna

Η δημοπρασία είχε και άλλα κομμάτια με δική τους ιστορία. Ένα αιγυπτιακό κολιέ του Dior με σκαραβαίους, σχεδιασμένο από τον John Galliano και φορεμένο από τη Hana Soukupová, έφτασε τα 237.500 δολάρια. Ένα Alaïa φόρεμα με κουκούλα πουλήθηκε για 150.000 δολάρια, ενώ μια βραδινή δημιουργία του John Galliano, φορεμένη από την Kristen McMenamy στην πασαρέλα και αργότερα από τη Madonna στο video του Take a Bow, έφτασε τα 137.000 δολάρια. Και κάπου εδώ βρίσκεται η πραγματική αξία μιας τέτοιας συλλογής. Τα ρούχα δεν αντιμετωπίζονται πλέον μόνο ως αντικείμενα που κάποτε φορέθηκαν. Κουβαλούν εικόνες, σώματα, φωτογραφίσεις, μουσικά videos, σχεδιαστές και ολόκληρες εποχές.

Όταν το αρχείο της μόδας αποκτά χρηματιστηριακή αξία

Η The Impossible Couture Collection λέει κάτι πολύ συγκεκριμένο για τη σύγχρονη μόδα. Τα ιστορικά ρούχα έχουν πλέον αποκτήσει τη δική τους αγορά, σχεδόν παράλληλη με εκείνη της τέχνης. Και όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από την εποχή που δημιουργήθηκαν, τόσο περισσότερο αλλάζει η σχέση μας μαζί τους. Ένα McQueen του 2010 δεν είναι πια απλώς ένα look από μια συλλογή. Είναι ιστορία της μόδας. Ένα Saint Laurent του 1965 δεν είναι απλώς ένα φόρεμα. Είναι μια εικόνα που έχει επιβιώσει έξι δεκαετίες. Ορισμένα ρούχα καταφέρνουν να ξεφύγουν από τη μόδα της εποχής τους και να γίνουν αντικείμενα πολιτισμού, συλλεκτικά σύμβολα μιας ολόκληρης εποχής. Και τότε η τιμή τους παύει να αφορά μόνο το ύφασμα. Ή το πατρόν.