Περισσότερο από έξι δεκαετίες μετά την πρεμιέρα του, το Breakfast at Tiffany’s παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αγαπημένα φιλμ στην ιστορία του κινηματογράφου. Με την Audrey Hepburn να ενσαρκώνει μοναδικά τη Holly Golightly που επιδιώκει να παντρευτεί για οικονομική ασφάλεια, η ταινία συνδυάζει ρομαντισμό και στιλ με τρόπο που εξακολουθεί να γοητεύει το κοινό μέχρι σήμερα. Πίσω όμως από τη λάμψη της μεγάλης οθόνης, κρύβονται ιστορίες, παρασκηνιακές εντάσεις και ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες που κάνουν την ιστορία της ακόμα πιο συναρπαστική.

Διαβάστε ακόμα: Lily Collins όπως λέμε Audrey Hepburn 

1. Ο Truman Capote ήθελε τη Marilyn Monroe για τον ρόλο της Holly

Η σύμβουλος και δασκάλα υποκριτικής της Monroe, Paula Strasberg, της είπε ότι δεν θα έπρεπε να υποδυθεί μια «συνοδό πολυτελείας», και η Monroe ακολούθησε τη συμβουλή της. Η Shirley MacLaine αλλά και η Kim Novak απέρριψαν επίσης τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Capote δήλωσε ότι η Paramount Pictures «με πρόδωσε με κάθε τρόπο» όταν επέλεξε την Audrey Hepburn αντί για εκείνη. Ο εκκεντρικός συγγραφέας χαρακτήρισε επίσης την ταινία «την πιο κακοδιανεμημένη που έχω δει ποτέ». Με την πάροδο του χρόνου, ανέφερε ότι οι Tuesday Weld ή Jodie Foster θα ήταν καλές επιλογές για τον ρόλο της Holly σε ένα remake.

2. Η Audrey Hepburn δίστασε πριν αποδεχτεί τον ρόλο

«Είναι πολύ δύσκολο και δεν πίστευα ότι ήμουν κατάλληλη γι’ αυτό», είπε στους The New York Times. «Έχω πολύ λίγη εμπειρία, πραγματικά, και δεν έχω καμία τεχνική για πράγματα που δεν μου ταιριάζουν. Πρέπει να λειτουργώ αποκλειστικά με το ένστικτο. Ήταν ο Blake Edwards που τελικά με έπεισε. Εκείνος, τουλάχιστον, είναι απόλυτα ταιριαστός ως σκηνοθέτης, και ανακάλυψα ότι η προσέγγισή του δίνει έμφαση στο ίδιο είδος αυθορμητισμού με το δικό μου.»

3. Ο Steve McQueen θα μπορούσε να είναι ο Paul

Ο Edwards ήθελε τον Steve McQueen, αλλά εκείνος βρισκόταν ακόμη υπό συμβόλαιο και υπό τον έλεγχο της τηλεόρασης (το CBS και οι παραγωγοί του Wanted: Dead or Alive δεν του επέτρεψαν να λείψει από τη σειρά). Ο Edwards πρότεινε επίσης τον Tony Curtis στους παραγωγούς. Παρόλο που ο Curtis ενδιαφερόταν, οι παραγωγοί δεν συμφώνησαν.

4. Ο George Peppard εκνεύρισε τους πάντες

Ο Edwards δεν ήθελε τον George Peppard για τον ρόλο του Paul. Έφτασε στο σημείο να γονατίσει στο πεζοδρόμιο και να παρακαλέσει τους παραγωγούς Martin Jurow και Richard Shepherd να μην τον προσλάβουν. Ο Peppard κατέληξε να μην ακολουθεί τις οδηγίες του Edwards αν δεν συμφωνούσε μαζί τους. Η Hepburn ενοχλούνταν από το ότι ο Peppard υπερανέλυε τα πάντα, θεωρώντας τον «αλαζονικό». Η Patricia Neal, πρώην φίλη του Peppard, πίστευε ότι εκείνος ήθελε να γίνει «κινηματογραφικός ζεν πρεμιέ» και δεν θεωρούσε ότι ο χαρακτήρας της θα έπρεπε να τον κυριαρχεί τόσο.

5. Το φόρεμα της Holly κατασκευάστηκε ειδικά

Ο Hubert de Givenchy σχεδίασε το διάσημο μικρό μαύρο φόρεμα της Holly. Δημοπρατήθηκε το 2006 στο Christie’s για πάνω από 900.000 δολάρια. Η Hepburn και ο Givenchy είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν στα Sabrina (1954), Funny Face (1957) και Love in the Afternoon (1957).

6. Τα γυρίσματα για τη σκηνή του πάρτι κράτησαν 6 ημέρες

Οι κομπάρσοι ήταν φίλοι του Edwards. Χρησιμοποιήθηκαν πραγματική σαμπάνια, 120 γαλόνια αναψυκτικών, 60 κούτες τσιγάρων, χοτ ντογκ, αλλαντικά, πατατάκια, ντιπ και σάντουιτς. Χρησιμοποιήθηκε ακόμη και καπνιστήρι μελισσοκόμου για να δημιουργηθεί αρκετός καπνός.

7. Ο Fred Flintstone και πιθανώς ο Bugs Bunny εμφανίζονται στην ταινία

Ο Alan Reed, η αρχική φωνή του Fred Flintstone, υποδύθηκε τον μαφιόζο Sally Tomato. Η φωνή του ενθουσιώδους ραντεβού της Holly δεν αποδόθηκε σε κάποιον στους τίτλους, αλλά κάποιοι πιστεύουν ότι μοιάζει πολύ με εκείνη του Mel Blanc, που χάρισε τη φωνή στον Barney Rubble, αλλά και σε χαρακτήρες όπως Bugs Bunny, Daffy Duck και Porky Pig.

8. Το Tiffany’s άνοιξε Κυριακή για πρώτη φορά μετά τον 19ο αιώνα για τα γυρίσματα

Σαράντα ένοπλοι φρουροί εργάζονταν στον χώρο για να αποτραπούν κλοπές.

9. Το “Moon River” παραλίγο να κοπεί από την ταινία

Ο στιχουργός Johnny Mercer το είχε αρχικά ονομάσει “Blue River”. Ο Henry Mancini χρειάστηκε έναν μήνα για να βρει τη σωστή μελωδία. Σε μία εκδοχή, ο Marty Rankin της Paramount ήθελε να αφαιρεθεί, αλλά η Hepburn αντέδρασε έντονα. Το τραγούδι τελικά κέρδισε Όσκαρ. Η Hepburn μάλιστα έγραψε σημείωμα στον Mancini, λέγοντάς του ότι η μουσική του «απογείωσε» την ταινία και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της.

10. Το διαμέρισμα της Holly πουλήθηκε για 7,4 εκατομμύρια δολάρια

Τα εσωτερικά του χώρου γυρίστηκαν σε στούντιο της Paramount, όμως το καφέ-πέτρινο κτίριο στο Upper East Side, στην East 71st Street, που χρησιμοποιήθηκε για τα εξωτερικά πλάνα, βγήκε στην αγορά το 2014 με τιμή 10 εκατομμυρίων δολαρίων. Πουλήθηκε στην εταιρεία “169 E. 71st LLC” έναντι 7,4 εκατομμυρίων δολαρίων (περίπου 6,4 εκατ. ευρώ) τον Ιούνιο του 2015.

Photo credits: IMDb