To 1966, στο απόγειο της εκθαμβωτικής τους καριέρας ως το υπέρλαμπρο ζευγάρι του Χόλιγουντ, ο Richard Burton και η Elizabeth Taylor εγκατέλειψαν προσωρινά τη βιομηχανία του κινηματογράφου για να συμμετάσχουν δωρεάν σε μια φοιτητική παραγωγή στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Το έργο ήταν το Dr Faustus του Christopher Marlowe, μια τραγωδία για έναν άνθρωπο που πουλά την ψυχή του στον διάβολο. Ο Burton ρωτήθηκε από το BBC αν είχε κάνει κάτι παρόμοιο, αν δηλαδή είχε προδώσει την υπόσχεση της πρώιμης θεατρικής του καριέρας, ως «εν δυνάμει ο μεγαλύτερος ηθοποιός του θεάτρου που έχει βγάλει ποτέ η Αγγλία», για να κυνηγήσει τον πλούτο του Χόλιγουντ.

Διαβάστε ακόμη: Elizabeth Taylor: Ποιος από τους 7 συζύγους της ήταν ο καλύτερος εραστής;

Πριν προλάβει ο Burton να διορθώσει το λάθος, η Taylor πετάχτηκε. «Συγγνώμη, Richard. Αυτό με εξοργίζει! Γιατί ΔΕΝ έχει εγκαταλείψει το θέατρο! Είναι απόλυτη, αναίσχυντη ανοησία…»

Ο Burton παρενέβη λέγοντας: «Elizabeth, συμμαζέψου», αλλά εκείνη συνέχισε ακάθεκτη. «Πέρυσι, έκανε κάτι εδώ στην Οξφόρδη, πάνω στη σκηνή. Στο Broadway — κι αυτό είναι σκηνή. Πώς μπορείτε να λέτε ότι έχει εγκαταλείψει το θέατρο;»

Το ζευγάρι έδινε τη συνέντευξη μαζί με τον Nevill Coghill, τον καθηγητή της Οξφόρδης που, δύο δεκαετίες νωρίτερα, είχε αναγνωρίσει το ταλέντο του Burton όταν ο νεαρός Ουαλός σπούδαζε Αγγλική Φιλολογία εκεί. Ο «ενοχλητικός» δημοσιογράφος ήταν ο κριτικός της Daily Mail, David Lewin, ο οποίος επέμεινε στη γραμμή των ερωτήσεών του, ρωτώντας την Taylor αν θύμωσε τόσο επειδή θεωρούσε τον κινηματογράφο «λιγότερο δημιουργικό μέσο». Εκείνη απάντησε ότι θύμωσε «επειδή είπατε ακριβώς τη φράση που ήξερα ότι ετοιμαζόσασταν να ξεστομίσετε, “sold out” — και αυτό με προσβάλλει μέχρι τα βάθη της ψυχής μου». Ο Burton επέμεινε ότι δεν τον ενοχλούσε. «Δεν με νοιάζει αν πιστεύουν ότι “ξεπουλήθηκα” ή όχι», είπε αδιάφορα.

Μία ταραχώδης ζωή

Αν ο Burton ήταν ένοχος για το ότι «πήρε τα λεφτά και έφυγε», λίγοι θα τον κατηγορούσαν: η άνοδός του προς τη διασημότητα ήταν κυριολεκτικά μια ιστορία από τα «κουρέλια στα πλούτη». Γεννημένος ως Richard Walter Jenkins στο φτωχικό Ουαλικό χωριό των ανθρακωρύχων Pontrhydyfen, στις 10 Νοεμβρίου 1925, ήταν το δωδέκατο από τα δεκατρία παιδιά της οικογένειας. Λίγο πριν κλείσει τα δύο του χρόνια, η μητέρα του πέθανε το βράδυ του Halloween, λίγες ημέρες μετά τη γέννηση του αδελφού του Graham. Με τον πατέρα του σχεδόν απόντα κατά την παιδική του ηλικία, ο μικρός Richard ανατράφηκε από την μεγαλύτερη αδελφή του και τον σύζυγό της.

Έξυπνος και με πάθος για την υποκριτική, ο νεαρός Jenkins ήταν ο πρώτος της οικογένειάς του που φοίτησε σε δευτεροβάθμιο σχολείο. Ο δάσκαλός του, Philip Burton, ένθερμος θεατράνθρωπος και απογοητευμένος ηθοποιός, εντόπισε το ταλέντο του και έγινε ο μέντοράς του. Όταν ο Richard ήταν 17 ετών, ο Burton έγινε νόμιμα ο κηδεμόνας του, και ο νεαρός Jenkins άλλαξε το επώνυμό του για να πάρει το δικό του.

Διαβάστε ακόμη: Από την πισίνα στο κόκκινο χαλί: Το θρυλικό κολιέ της Elizabeth Taylor

Πλέον «Richard Burton» και επισήμως, ο γιος του ανθρακωρύχου εξασφάλισε θέση στο περίφημο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Εκεί γεννήθηκε ο θρύλος του Burton, με το φλογερό ταλέντο, τις απερίσκεπτες ερωτικές περιπέτειες και τον εθισμό στο ποτό. Το 1949 παντρεύτηκε την πρώτη του σύζυγο, Sybil, επίσης Ουαλή ηθοποιό, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά. Την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στο West End του Λονδίνου στο έργο The Lady’s Not for Burning, μια ρομαντική κωμωδία που μεταφέρθηκε στο Broadway έναν χρόνο αργότερα.

Μέχρι το 1951 είχε ήδη πρωταγωνιστήσει στο Royal Shakespeare Theatre στο Stratford-upon-Avon. Ακολούθησαν δύο θρυλικές σεζόν στο Old Vic του Λονδίνου, όπου οι μνημειώδεις ερμηνείες του, από τον Άμλετ μέχρι τον Ερρίκο Ε’, καθιέρωσαν τη φήμη του ως ενός πιθανού «μεγάλου θεατρανθρώπου».

Όμως, και το Χόλιγουντ τον καλούσε. Παράλληλα με την πορεία του στο θέατρο, το 1952 έλαβε την πρώτη από τις επτά υποψηφιότητές του για Όσκαρ, ως Β΄ Ανδρικός Ρόλος στο My Cousin Rachel, και έναν χρόνο αργότερα βρέθηκε στη λίστα των υποψηφίων για Α΄ Ανδρικό Ρόλο για το The Robe. Μέχρι τη στιγμή που του προτάθηκε, το 1961, να συμμετάσχει στο Cleopatra, στο οποίο θα γνώριζε τη γυναίκα που του άλλαξε τη ζωή, ζούσε ήδη ως φορολογικός εξόριστος στην Ελβετία και είχε εγκαταλείψει για πάντα τη σκηνή του Λονδίνου.

Photo credit: Getty Images