Φανταστείτε την εικόνα: Είναι παραμονές Πρωτοχρονιάς και ο παλιός ο χρόνος, επικοινωνεί με τον καινούργιο για να τον ενημερώσει ότι έχει κάτι ανεκτέλεστες υποχρεώσεις, που εφόσον δεν τακτοποιήθηκαν μέσα στα δικά του χρονικά πλαίσια, καλό θα ήταν να του τις μεταφέρει, με την ευχή να τις δει να υλοποιούνται μέσα στο δικό του καινούργιο έτος. Σαν παλαιότερος δε, τον συμβουλεύει να κάνει αυστηρές συστάσεις στον υπόχρεο, και να μην επηρεαστεί από τις ενθουσιώδεις διαβεβαιώσεις του ότι θα τηρήσει κατά γράμμα τις υποσχέσεις που δίνει. Γιατί τα ίδια έλεγε και σε κείνον, και τώρα στα τελειώματα τον άφησε με χρέη!

Ας το παραδεχτούμε λοιπόν, είμαστε ολίγον αναξιόπιστοι! Γιατί τις περισσότερες φορές ξεκινάμε την νέα χρονιά δυναμικά, με πλάνα, ιδέες, στόχους και προσωπικά στοιχήματα, αλλά όταν πλησιάζει το τέλος του χρόνου, έχουμε τικάρει στην λίστα, πολύ λιγότερα απ’όσα είχαμε υποσχεθεί. Γι αυτό λοιπόν εγώ, θέλοντας να είμαι πιο ειλικρινής με τον εαυτό μου, λίγο πριν «γυρίσει» η χρονιά, θα γράψω κάποια από όσα ξέρω εκ των προτέρων ότι θα με δελεάσουν να δεσμευτώ απέναντί τους, αλλά στο τέλος θα τους δηλώσω… αδυναμία!

Υπόσχεση Νο1: Θα πηγαίνω στο γυμναστήριο 3 φορές την εβδομάδα ΑΝΥΠΕΡΘΕΤΩΣ!!! ( με κεφαλαία γράμματα η
λέξη αυτή, τρία θαυμαστικά και πατημένο το στυλό ).
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Θα ξεκινήσω με μεγάλη ορμή και συνέπεια. Μετά τον πρώτο μήνα, η αποφασιστικότητά μου θα αρχίσει να γίνεται πιο ελαστική.

Υπόσχεση Νο2: Θα κόψω την ζάχαρη, το κρέας και τα λευκά άλευρα.
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Εκείνο το πρωϊνό που το στρες μου θα έχει χτυπήσει κόκκινο και η υπογλυκαιμία μου θα με εκλιπαρεί, θα λυγίσω, και το κουταλάκι με την ζάχαρη θα πάει σύννεφο. Και θα το φχαριστώ κιόλας!

Υπόσχεση Νο3: Αυτή την φορά, θα βάζω επιτέλους τα όριά μου σε όλους και σε όλα, γιατί πρέπει να προστατεύω τον εαυτό μου.
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Παρόλα τα χρήματα που με πόνο ψυχής έχω δώσει στην Ψυχοθεραπεία τόσα χρόνια, ακόμα δυσκολεύομαι. Κάποιες φορές αντιδρώ. Θα έρθουν όμως και φορές, το ξέρω καλά, που θα την «καταπιώ» την καταπάτηση των ορίων μου.

Υπόσχεση Νο4: Θα κλείνω τα social μου κάθε, μα κάθε Σαββατοκύριακο. Δεν θα γίνω εγώ δούλος τους!
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Την πρώτη Κυριακή, με αφορμή μια δήθεν σημαντική είδηση, θα τα ανοίξω. Το μεσημεράκι ξανά κρυφά, για λίγο. Και το βράδυ αργά στο κρεβάτι, θα κάνω κανονική ανασκόπηση!

Υπόσχεση Νο5: Δεν θα ανανεώσω την συνδρομή του Netflix. Σιγά πια, μπορώ και χωρίς αυτό. Το ήξερα κι από χθες;
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Όταν διαβάσω στα social (τα οποία θα συνεχίσω να διαβάζω κανονικά, ΚΑΙ τα Σαββατοκύριακα ) για τα νέα επεισόδια της αγαπημένης μου σειράς, « θα κυλήσω» ξανά χωρίς πολλές-πολλές τύψεις.

Υπόσχεση Νο6: Θα πίνω καθημερινά τουλάχιστον 2 λίτρα νερό. Δεν γίνεται να ξεχνάω να ενυδατώνομαι, και να βγάζω την ημέρα με το νερό του καφέ!
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Στην αρχή θα κουβαλάω μαζί μου το μπουκάλι το νερό του λίτρου. Μετά θα πάρω ένα ωραίο θερμός που θα το γεμίζω. Στο τέλος, θα πω στον εαυτό μου ότι βαρέθηκα να πηγαίνω όλη την μέρα στις τουαλέτες (και μάλιστα στις ξένες), και θα ξαναγυρίσω στην παλιά μου ελάχιστη κατανάλωση.

Υπόσχεση Νο7: Εκεί που θα κάνω ξεκαθαρίσματα στα ρούχα μου, θα βρω γράμματα και φωτογραφίες με τους πρώην, και θα τα πετάξω όλα!
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Θα κάνω το λάθος να διαβάσω ένα γράμμα. Μετά, θα κοιτάξω μια φωτογραφία, και μετά κι άλλη μία. Στο τέλος, θα τα βάλω ξανά όλα πίσω στο κιβώτιο.

Υπόσχεση Νο8: Δεν θα πάρω άλλο γατί στο σπίτι, γιατί δεν μπορώ να σώσω εγώ όλα τα γατιά της Ελλάδας!
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Παρότι έχω ξεψιλιαστεί σε τροφές, γιατρούς, παιχνιδάκια και κουβερτούλες για πάρτη τους, αν μου φέρει ο Θεός και βρω στο διάβα μου κανένα κακόμοιρο, ταλαιπωρημένο και άρρωστο αδεσποτάκι, τι να κάνω; Να το παρατήσω έτσι στην μοίρα του;

Υπόσχεση Νο9: Θα κρατάω σημειώσεις και θα καταγράφω τα καθημερινά μου έξοδα. Να ξέρω πού ξοδεύω, τι.
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Ναι, καλά! Θα το ξεκινήσω για λίγες μέρες και μετά, σιγά μην γράφω τα ευρώ, και μην μαζεύω αποδείξεις και αποκόμματα ηλεκτρονικών πληρωμών. Λογιστής να γίνω;

Υπόσχεση Νο10: Την καινούργια χρονιά, υπόσχομαι να μην αγοράσω ΚΑΝΕΝΑ ρούχο! Έχω πήξει στα ρούχα, δεν θέλω άλλα, άσε που ο πλανήτης και οι εργάτες στην Ασία υποφέρουν!
Η αδυσώπητη πραγματικότητα: Δηλαδή ένα πουκάμισο κι ένα σακκάκι απ’το ZARA είναι αμαρτία; Και όταν δηλαδή βρεις κάτι που σου πάει πολύ, και και -70% στην Black Friday, να μην το πάρεις; Kρίμα δεν είναι;

Ο σοφός λαός τα έχει πει όλα με τις παροιμίες του. Μία από τις κορυφαίες είναι και αυτή που λέει: «Μεγάλη μπουκιά να φας, μεγάλη κουβέντα μην πεις!».

Καλή χρονιά!