Κλαίνε οι παρουσιαστές; Βεβαίως και κλαίνε! Και συγκινούνται, και δακρύζουν! Και τον τελευταίο καιρό μάλιστα, αυτό συμβαίνει πολύ συχνά. Δημοσιογράφοι την ώρα που παρουσιάζουν δελτία ειδήσεων ή καλύπτουν ρεπορτάζ, ξαφνικά κομπιάζουν, τα μάτια τους υγραίνουν και για κάποια δευτερόλεπτα αδυνατούν να συνεχίσουν την μετάδοση. Αλλά και παρουσιαστές εκπομπών, κατά την διάρκεια μιας συζήτησης ή μιας συνέντευξης, είναι φορές που δεν μπορούν να αναχαιτίσουν την συναισθηματική τους φόρτιση και αφήνονται «να πέσουν» μαζί με τα δάκρυά τους.

Τις προάλλες, η Φαίη Σκορδά είχε καλεσμένη στην εκπομπή της την ηθοποιό Χριστίνα Χειλά-Φαμέλη. Όταν η συζήτηση ήρθε στο πόσο δύσκολη και βαθιά στενάχωρη ήταν η διαχείριση της απώλειας της μητέρας της, η παρουσιάστρια εμφανώς συγκινημένη από τα λόγια της ηθοποιού, σκούπισε τα μάτια της και ζήτησε συγγνώμη για την αμήχανη στιγμή. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να ξεχάσει τον πρόσφατα εκλιπόντα Γιώργο Παπαδάκη, που τον περασμένο Ιούλιο αποχαιρέτησε το κοινό του με δάκρυα στα μάτια μετά από 34 χρόνια συνεχούς παρουσίας στο «Καλημέρα Ελλάδα».

Το να γινόμαστε μάρτυρες συγκίνησης και δακρύων στην τηλεόραση από διαφόρους παρουσιαστές δεν είναι κάτι νέο στις οθόνες μας. Ανατρέχοντας στον πιο παλιό καιρό που η τηλεόρασή μας είχε μόνο δύο κανάλια και αυτά κρατικά, υπήρξαν κι εκεί στιγμές που παρουσιαστές και δημοσιογράφοι, δεν κράτησαν την ψυχραιμία τους και δάκρυσαν.

Ο αείμνηστος Φρέντυ Γερμανός διακρινόταν πάντα για την ισορροπημένη διαχείριση των θεμάτων και των καλεσμένων του. Όμως αναφερόμενος σε γεγονότα όπως η εισβολή στην Κύπρο το ’74 με τους αγνοούμενους και τις χαροκαμένες μανάδες τους, δεν μπόρεσε να μην βουρκώσει. Το ίδιο είχε συμβεί και την δεκαετία του ’80 σε εκπομπές των θρυλικών «Ρεπόρτερς», με την τριάδα των δημοσιογράφων Λιάνη, Χαρδαβέλα και Δημαρά, να καταπιάνονται με θέματα που ενίοτε οδηγούσαν σε συγκινησιακή κορύφωση, τόσο τους ίδιους, όσο και τους καλεσμένους τους.

Πότε κλαίει ο παρουσιαστής;

Υπάρχουν ρεπορτάζ για φυσικές καταστροφές, πυρκαγιές ή σεισμούς, που οι παρουσιαστές δεν μπορούν να συγκρατήσουν τα δάκρυά τους. Είναι τόσο «μέσα» σε αυτά τα τρομερά γεγονότα, που η απελπισία και ο πόνος των συνανθρώπων τους, είναι αδύνατον να μην τους επηρεάσει. Επίσης γεγονότα απαράμιλλης αγριότητας όπως ειδεχθείς δολοφονίες, κακοποιήσεις ανυπεράσπιστων ανθρώπων, παιδιών ή ζώων, υπερβαίνουν κατά πολύ τα όρια της ψυχικής αντοχής, και συγκλονίζουν όσους τα παρουσιάζουν. Για να μην αναφέρουμε τους πολέμους που δυστυχώς μαίνονται αρκετοί στην εποχή μας. Πώς ένας πολεμικός ανταποκριτής μπορεί να κρατηθεί στο «ύψος» του, όταν παρουσιάζει την είδηση και κοντά του βρίσκονται νεκροί και διαμελισμένα σώματα άμαχου πληθυσμού;

Είναι τα δάκρυα πάντα αληθινά;

Κάποιες φορές ωστόσο, υπάρχουν και δάκρυα, που δεν σε πείθουν. Σε γεμίζουν αμφιβολία και σε κάνουν να αμφισβητήσεις την γνησιότητά τους. Γιατί δεν είναι πάντα ό,τι λάμπει χρυσός! Και κάποιοι άνθρωποι έχουν ταλέντο στην προσποίηση και στην χειραγώγηση των δακρυγόνων αδένων τους. Για παράδειγμα πολλοί είναι αυτοί που στέκονται με σκεπτικισμό απέναντι κυρίως στους παρουσιαστές και τις παρουσιάστριες εκπομπών «κοινωνικής κριτικής», με ελαφρύ και ανώδυνο περιεχόμενο, που προκαλούν εσκεμμένα μια συγκινησιακή φόρτιση που «φωνάζει» από χιλιόμετρα ότι δεν είναι γνήσια. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η ίδια η προσωπικότητα του παρουσιαστή έχει μπει στην αμφισβήτηση, πολύ πριν από τα δάκρυά του. Και είναι δε τόσο εξόφθαλμη η προσπάθεια, που είναι σίγουρο ότι όταν η εκπομπή διακόπτεται για διαφημίσεις, τα δάκρυα του παρουσιαστή στεγνώνουν σε κλάσματα δευτερολέπτου και επανέρχονται στην πρότερη «ξηρή» τους κατάσταση.

Ενσυναίσθηση ναι, αλλά με μέτρο και γνησιότητα

Πιστεύω πως κανείς δεν υπεραμύνεται ενός παρουσιαστή που θα λειτουργεί όχι σαν άνθρωπος αλλά σαν ένα άψυχο και ασυναίσθητο πλάσμα. Υπάρχουν συνθήκες, γεγονότα και καταστάσεις που πολλές φορές σε ξεπερνούν και η όποια συναισθηματική φόρτιση είναι κατανοητή. Όμως πόση συγκίνηση και πόσα δάκρυα μπορεί ένας θεατής να «αντέξει» από παρουσιαστές που οι ίδιοι και οι εκπομπές τους, εκβιάζουν το συναίσθημα, το χειραγωγούν και το «ξεπατώνουν»; Και πόσο μπορείς να εμπιστευτείς κάποιου τα δάκρυα όταν μαθαίνεις πόσο… killer είναι στην πραγματική ζωή;

Γιατί αν μη τι άλλο, η γυναίκα του Καίσαρα δεν πρέπει μόνο να φαίνεται, πρέπει και να είναι.