Η ήρεμη πολυτέλεια σε όλο της το μεγαλείο, η λάμψη χωρίς τη λάμψη, στο styling που θα ήθελες να έχουν όλοι οι φίλοι σου, να συναντάς στον δρόμο, οι 50 αποχρώσεις του μπεζ, του εκρού, του λευκού, της απλότητας. Και τώρα που πριν από λίγες ημέρες σταρ του Χόλιγουντ παρακολούθησαν πρώτοι την ταινία «Brunello: The Gracious Visionary» με πρωταγωνιστή τον Ιταλό εμπνευστή του μινιμαλισμού με άποψη, τον φαντάστηκα στα γυρίσματα. Με τους πιο καλοντυμένους «κομπάρσους» που έχουν εμφανιστεί ποτέ σε πλατό.

Διαβάστε ακόμα: And just like that, το σύμπαν του Σεξ και η Πόλη δημοπρατείται σε τιμή ευκαιρίας 

Πώς είναι να γυρίζεις τη ζωή σου σε ταινία; Ο Brunello Cucinelli είναι γεννημένος σταρ και μοιάζει να αγαπάει το καθαρόαιμο σινεμά. Μπορεί να μην διεκδικεί Όσκαρ αλλά αυτό δεν είναι μάλλον το ζητούμενο. Γιατί δεν είναι μόνο ο Tom Ford που φλερτάρει με την αισθητική της μεγάλης οθόνης εδώ και δεκαετίες, μας αρέσει η ιδέα ότι γεννήθηκε ένα νέο κινηματογραφικό είδος, ένα πειραματικό φιλμ που ακροβατεί ανάμεσα στο ντοκιμαντέρ, την ποίηση, τη μυθοπλασία και την αυτοβιογραφία.

Τι θα μάθουμε λοιπόν που δεν γνωρίζαμε ήδη για τον Brunello Cucinelli, ο οποίος, στις καταχωρήσεις του σε διεθνείς τίτλους είναι περικυκλωμένος από χιλιάδες βιβλία και λευκώματα; Ας είναι καλά ο Giuseppe Tornatore, ο οποίος, μας είναι τόσο γνώριμος, όσο και η ταινία, «Σινεμά ο παράδεισος». Για να βάλει την υπογραφή του τώρα σε ένα φιλόδοξο, πειραματικό πορτρέτο που δεν θυμίζει ούτε την απόπειρα του Martin Scorsese να κινηματογραφήσει τον Giorgio Armani, ούτε την αφήγηση της Sofia Coppola για τον Marc Jacobs.

Αν κρίνουμε από το τρέιλερ και τις φωτογραφίες, εδώ δεν πρόκειται για αναδρομική αφήγηση. Το ζητούμενο δεν ήταν μια συμβατική προσέγγιση. Oι καλεσμένοι της πρεμιέρας στο Lincoln Center, πριν από την κυκλοφορία της ταινίας στην Αμερική τον Ιούλιο, από την Naomi Watts και την Katie Holmes μέχρι τον Joshua Jackson και την Martha Stewart, δεν φορούσαν μόνο Brunello Cucinelli, αλλά αποθέωσαν τον πρωταγωνιστή στον σύντομο χαιρετισμό του ίδιου στα ιταλικά, ώστε να «μιλήσει από καρδιάς», κι ας μην καταλάβαιναν όλα όσα ήθελε να πει.

Δεν πειράζει. Σημασία έχει να ταξιδεύεις. Να θαυμάζεις τις λεπτομέρειες σε ρούχα και αξεσουάρ που δεν κραυγάζουν. Να παρακολουθείς μια παράσταση ζωής στους αμπελώνες γύρω από το Solomeo, το μεσαιωνικό χωριό στην Ούμπρια που αποτελεί τόσο το σπίτι όσο και την έδρα του «βασιλιά του κασμιριού» στην Ιταλία.

Για να μην είναι μονόλογος όμως, ο σκηνοθέτης του φιλμ, μαζί με τα μέλη του συνεργείου, συνομίλησε με μέλη της οικογένειας, φίλους, εργαζόμενους και πελάτες όπως η Oprah Winfrey και ο Patrick Dempsey. Για να διαπιστώσουμε ως θεατές την επιρροή του πέρα από τον κόσμο της μόδας.

Οι λέξεις-κλειδιά; Η αθανασία της ψυχής, το όραμα για έναν «ανθρωπιστικό καπιταλισμό» με υψηλότερους μισθούς, ευχάριστο εργασιακό περιβάλλον, προτεραιότητα στον άνθρωπο. Δεν είναι τυχαίο πως διαθέτει το 20% των κερδών της εταιρείας του σε φιλανθρωπικούς σκοπούς με το Solomeo να εξελίσσεται σε πολιτιστικό κέντρο με θέατρο, πάρκο και μια βιβλιοθήκη με 500.000 βιβλία ανοιχτή σε όλους.

Τον υποδύονται τρεις διαφορετικοί ηθοποιοί σε διαφορετικές ηλικίες, με τη ζωή του να παρουσιάζεται ως συναισθηματική εμπειρία, ανάμεσα στην  πραγματικότητα και την φαντασία. Θα γνωρίσουμε την οικογένεια του, θα δούμε αγρότες, θα τον συναντήσουμε σε ένα σπίτι χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα που αγόρασε ξανά για τις ανάγκες των γυρισμάτων, καθώς ο ίδιος πιστεύει πως κάθε ιστορία έχει περισσότερες από μία ζωές. Θα ακούσουμε ιστορίες για τον πατέρα του που δούλευε σε εργοστάσιο τσιμέντου και του έμαθε να φροντίζει τα ζώα, αλλά θα μάθουμε και γιατί απαγορεύει οποιαδήποτε απόχρωση του πράσινου στις συλλογές του.

Γιατί μισούσε ένα  πράσινο κοτλέ παντελόνι ως παιδί…  Θα νιώσουμε την αγάπη του για τον Federico Fellini και τον Vittorio De Sica. Όταν τελείωσε η προβολή της ταινίας, οι υψηλοί καλεσμένοι δεν έφαγαν ποπ κορν, ούτε πίτσα αλλά rigatoni al pomodoro, το αγαπημένο πιάτο του Βrunello Cucinelli. Και κάπως έτσι, μέσα σε κασμίρ, φιλοσοφία και ριγατόνι, μαθαίνουμε ότι το πραγματικό fashion drama δεν είναι στην πασαρέλα αλλά ένα παιδικό τραύμα με πράσινο κοτλέ.

Photo credits: Brunello Cucinelli