Όταν ο Πάκο δημιούργησε τον Ραμπάν
Η Κοκό Σανέλ είχε πει για τον Πάκο Ραμπάν, που τον ανακαλύπτουν τώρα οι νέες γενιές από το TikTok: «Δεν είναι κουτυριέ. Είναι μεταλλουργός.»
Σχεδίαζε φορέματα από μέταλλα στα sixties, στη δεκαετία του ’90 δήλωσε ότι έρχεται το τέλος του κόσμου. Toν έχουν αποκαλέσει προφήτη, φουτουριστή, μυστικιστή, «ντανταϊστή», γλύπτη, αστρολόγο… Υπήρξε σίγουρα ένας επαναστάτης με αιτία. Ένας σχεδιαστής φτιαγμένος από ατσάλι. Ο άνθρωπος του μέλλοντος.
Ένας άνθρωπος που έχει ζήσει εφτά ζωές, όπως έλεγε στις συνεντεύξεις του, και η μνήμη του πηγαίνει 7.000 χρόνια πίσω. Μιλούσε εφτά γλώσσες, υποστήριζε ότι δεχόταν μηνύματα από το σύμπαν, είχε «συναντήσει» τον Θεό τουλάχιστον τρεις φορές, έντυσε την κινηματογραφική «Barbarella», την απόλυτη γυναίκα στη δεκαετία του ’60, την Τζέιν Φόντα αλλιώς.

Ο Francisco Rabaneda y Cuervo γεννήθηκε στην Ισπανία το 1934, ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός που τον σκότωσε ο Φράνκο και η μητέρα του, μοδίστρα στον Balenciaga. Σπούδασε για 12 χρόνια αρχιτεκτονική αλλά λάτρευε τη μόδα. Έμαθε την τέχνη του κουτυριέ κοντά στην Έλσα Σκιαπαρέλι, τον Κριστιάν Ντιόρ, τον Πιερ Καρντέν… Έχτισε μια αυτοκρατορία με διαστημική αισθητική και αρώματα που θεωρούνται ακόμη και σήμερα μπεστ-σέλερ.
Στην πρώτη του συλλογή λάνσαρε δώδεκα φορέματα από σύγχρονα υλικά που δεν μπορούσαν (καν) να φορεθούν. Θεωρούσε ηλίθιο να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να σχεδιάσει ρούχα μόνο με ύφασμα. Αντί για κλωστές, χρησιμοποιούσε πλαστικά δαχτυλίδια.

Δεν αγχωνόταν ποτέ πριν από τις επιδείξεις του. «Μόδα είναι… Ας μείνουμε ζεν», έλεγε ο διάσημος δημιουργός που ντυνόταν και ζούσε σαν μοναχός. Δεν είχε τίποτα στην κατοχή του, ούτε ακριβά αυτοκίνητα, ούτε καν σπίτι στο όνομα του… Πίστευε στη μετενσάρκωση και τις θεωρίες του Νοστράδαμου. Είχε εμπνευστεί από την Ιωάννα της Λωραίνης. Πειραματιζόταν με καθρέφτες, υπερμεγέθεις παγιέτες, αλυσίδες, για να δημιουργήσει χρυσές και ασημένιες αντανακλάσεις. Τα ρούχα του ήταν βαριά. Δεν υπήρξαν ποτέ ευκολοφόρετα. Και δεν περνούσαν απαρατήρητα.
Εγκατέλειψε τη μόδα το 1999 και έκτοτε απέφευγε τις δημόσιες εμφανίσεις. Το 2011 τον εξαγόρασε το ισπανικό γκρουπ, Puig. «Είμαστε ευγνώμονες στον Monsieur Rabanne για την καθιέρωση της αβάν-γκαρντ κληρονομιάς και το μέλλον των αμέτρητων προοπτικών που μας χάρισε», έγραψαν στα social media του οίκου με ένα ασπρόμαυρο πορτρέτο, όπως ταιριάζει στο τέλος, όταν εκείνος “έφυγε” στα 88 του χρόνια.

Πρόλαβε να δει την έκθεση, «Paco Rabanne, The Fashion Metallurgist», που φιλοξενήθηκε στη Νορμανδία. Για να θυμηθεί ένα φόρεμα σε στιλ γοργόνας που είχε φτιάξει για μία πελάτισσα του: «Το φόρεσε σε ένα κοντσέρτο του Μπαχ. Έφτασε αργοπορημένη και διέκοψε τη συναυλία γιατί ακουγόταν σαν «μελωδός».» Υπήρξε πεσιμιστής, και ρεαλιστής μαζί. «Η μητέρα μου είχε πει: «Γιε μου, στη μόδα έχεις όλη την ελευθερία που θέλεις, εκτός από ένα πράγμα. Δεν επιτρέπεται να προσβάλλεις την ομορφιά των γυναικών.» Κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό για μένα. Θέλω η μόδα που σχεδιάζω για τις γυναίκες να είναι όμορφη, σέξι και αισιόδοξη.» Και μελωδική.
Photo credits: Rabanne





Πηνελόπη Παπανικολάου