Στο πρόσφατο show του Dior, η συλλογή δεν ήταν όπως την περιμέναμε. Έμοιαζε σε πολλά σημεία με την προηγούμενη. Τόσα πολλά που μας θύμησε sequel. Αξίζει όμως να σταθούμε σε ένα πράγμα. Τα σκουλαρίκια.  Ο Jonathan Anderson κατάφερε να μας κεντρίσει με ένα ζευγάρι σκουλαρίκια. Ή, πιο σωστά, ένα ζευγάρι που αρνείται να είναι ζευγάρι.

Η ασυμμετρία και η ανομοιογένεια των earpieces ήταν από τα πιο ιδιαίτερα της συλλογής, με τα σκουλαρίκια να απομακρύνονται από την ιδέα της απόλυτης αντιστοιχίας. Το ένα είχε τον ρόλο του statement piece, τραβώντας αμέσως το βλέμμα ενώ το άλλο υπήρχε πιο διακριτικά και συνέχιζε προς τα κάτω με μια μακριά αλυσίδα από χάντρες.

Είναι μια μικρή αλλά χαρακτηριστική κίνηση για τον νέο Dior του Anderson. Ο σχεδιαστής φαίνεται να αψηφά την αυστηρότητα ενός ολοκληρωμένου look και να εστιάζει στο το πώς ένα απρόβλεπτο στοιχείο μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Τα σκουλαρίκια αιωρούνται δίπλα στο πρόσωπο άλλοτε σαν μια σύνθεση λουλουδιών. Άλλοτε σαν μεταξωτό μαντήλι.

Αντί να περιορίζεται στον λοβό του αυτιού, το κόσμημα αποκτά μήκος και κίνηση, δημιουργώντας μια κάθετη γραμμή που ακολουθεί το σώμα. Κάθε βήμα μετατρέπει το αξεσουάρ σε μέρος της σιλουέτας, ενώ η ασυμμετρία αποτρέπει το look από το να δείχνει  “τακτοποιημένο”. Η ατέλεια και η ασυμφωνία είναι σχεδιαστική επιλογή. Η ισορροπία προκύπτει από την διαφορά.

Η λογική τους μπορεί να σπάσει την σοβαρότητα ενός κουστουμιού και να προσδώσει ρομαντισμό. Το ίδιο κομμάτι μπορεί να φορεθεί με ένα τζιν ή ένα metallic παντελόνι και ένα λυκό πουκάμισο. Τα σκουλαρίκια δεν προσπαθούν να είναι τέλεια σαν σετ παλιάς εποχής μαζί με όλα τα υπόλοιπα. Είναι το στοιχείο που χαλάει ευχάριστα την αρμονία.

Το στιλ του Dior μπορεί να κρύνεται ανάμεσα στις λεπτομέρειες. Μπορεί και όχι. Αυτά τα σκουλαρίκια δεν έχουν καμία πρόθεση να κρυφτούν. Ο Jonathan Anderson ανατρέπει τους κανόνες και κάνει την ασυμμετρία σύμμαχο του. Αν κρίνουμε από την εικόνα έπραξε σωστά.

Photo Credits: @jonathan.anderson