Το θράψαλο, ο ταπεινός εξάδελφος του καλαμαριού, έχει πιάσει πλέον την τιμή του οσομπούκο και το χταπόδι αυτήν του rib eye. Στην έκδοση Black angus μάλιστα… Το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας τείνει να γίνει σαφώς το ακριβότερο από όλα όσα επιτάσσουν τα έθιμα και η θρησκεία μας. Έχει ξεπεράσει τα ρεβεγιόν των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς και το παλεύει να αφήσει σαφώς πίσω του, ακόμη και το πασχαλινό τραπέζι με όλες τις υπερβολές του!

Διαβάστε ακόμη: Τάσεις 2026 στην υγιεινή διατροφή: Τ νούμερο 3 θα σας εκπλήξει

Είδη προς εξαφάνιση

Το τραπέζι της Καθαρής Δευτέρας, είναι το πρελούδιο της Μεγάλης Σαρακοστής, η οποία υποτίθεται ότι αποτελεί περίοδο νηστείας και περιορισμών. Κι αν τη νηστεία η συντριπτική πλειοψηφία την έχει περιορίσει στο σύντομο διάστημα της Μεγάλης Εβδομάδας, τους περιορισμούς έχει φροντίσει να εξαλείψει η βιομηχανία των τροφίμων. Όλοι μας θυμόμαστε τις περιόδους, όπου τα καλαμαράκια σερβίρονταν σε αλλεπάλληλες πιατέλες, τα κελύφη από τις γαρίδες να σχηματίζουν βουνά και τα πλοκάμια από τα χταπόδια να παραμένουν μισοφαγωμένα στα πιάτα, ως θλιβερά απομεινάρια ενός ρωμαϊκού συμποσίου. Και αυτό δεν ίσχυε μόνο επί ΠΑΣΟΚ, όπως επιτάσσει η γνωστή σειρά των ανεκδότων.

Διαβάστε ακόμη: Ποια ζώδια θα περάσουν καλά την Καθαρά Δευτέρα;

Οι τιμές των θαλασσινών ήταν πραγματικά χαμηλές και αυτές της έκδοσης “κατεψυγμένα”, ακόμη χαμηλότερες. Τι συνέβη και μερικά χρόνια τώρα οι τιμές τους έχουν φτάσει σε ύψη όπου κανείς καθαροδευτεριάτικος αετός δεν έχει φτάσει; Εννοείται πως η κερδοσκόπος αλυσίδα της βιομηχανίας τροφίμων έχει βάλει το χέρι της, όμως δεν αποτελεί αυτή την καρδιά του προβλήματος. Αλλού κρύβεται.

Σε πολλές θάλασσες το μοναδικό είδος που συνεχίζει να κολυμπάει είναι ο άνθρωπος. Η μόλυνση και η υπεραλίευση έχουν εξαφανίσει τους κατοίκους των θαλασσών, ακόμη και από πολύ εύφορους στο πρόσφατο παρελθόν ψαρότοπους. Τα δώρα της θάλασσας είναι πλέον δυσεύρετα και ακόμη και η βιομηχανική εκτροφή τους από τον άνθρωπο δεν μπορεί να καλύψει τη ζήτηση. Μια ματιά στα sites των σούπερ μάρκετ ή στους πάγκους των ιχθυοπωλείων αρκεί για να πείσει και τον πλέον δύσπιστο. Το ελληνικό καλαμάρι κοντεύει σχεδόν να εξαφανιστεί, ενώ το ελληνικό χταπόδι θεωρείται πλέον “συλλεκτικό”. Ο κύριος όγκος των σαρακοστιανών αλιευμάτων προέρχεται από τον Ινδικό ή τον Ειρηνικό ωκεανό και η γεύση τους θυμίζει στη γιαγιά μας αυτήν της σύγχρονης ντομάτας, που πρόλαβε και μνημονεύει την “αληθινή” του παρελθόντος.

Ας αλλάξουμε έθιμο

Τα πλοκάμια από μεγάλο χταπόδι, όπως πρέπει να είναι αυτό που ψήνεται στα κάρβουνα, έχουν βεντουζωθεί στα 25 ευρώ το κιλό, η σουπιά έχει ξεπεράσει τα 12 ευρώ, απ’ όπου κι αν προέρχεται, τα μύδια έχουν ξεπεράσει τα 10 ευρώ ακόμη και με το κέλυφος (και είναι και προϊόν οστρεοκαλλιέργειας), ενώ η σημερινή τιμή του ταραμά έχει προσεγγίσει αυτήν του χαβιαριού πριν από μια δεκαετία. Και δεν μιλάμε για τις τιμές των εκλεκτών ποικιλιών, αλλά για τις τιμές βάσης. Όχι για νωπά ελληνικά θαλασσινά, αλλά για εισαγόμενα κατεψυγμένα, αδιάφορα γευστικά. Και μάλιστα όσα αλιεύματα προέρχονται από την περιοχή FAO 61 (θάλασσα της Ιαπωνίας, πλούσια σε αποδυναμωμένο ραδιενεργό καίσιο και τρίτιο από τα απορρίματα της Φουκουσίμα!

Είναι λοιπόν σαφές πως τα θαλασσινά δεν φτάνουν για όλους και ο καλύτερος τρόπος για να τα αφαιρέσουμε οι περισσότεροι από τη διατροφή μας είναι η υπέρμετρη αύξηση της τιμής τους. Ίσως λοιπόν να χρειάζεται και εμείς να αφαιρέσουμε την Καθαρή Δευτέρα από το εορτολόγιό μας και ταυτόχρονα η Εκκλησία μας να βοηθήσει, αφαιρώντας από την κατηγορία “νηστίσιμα” όλα τα παραπάνω ή, έστω, την πλειοψηφία τους. Για να μη φτάσουμε να γιορτάζουμε την Καθαρή Δευτέρα, όπως αρκετοί σήμερα το Πάσχα: με κοτόπουλο και χοιρινό.

Photos credits: starfirebodyjewelry.com, etsy.com