Στη νέα συλλογή διηγημάτων του, ο Μάκης Τσίτας στρέφει το βλέμμα του στους καθημερινούς ανθρώπους, εκείνους που αγωνίζονται να παραμείνουν όρθιοι απέναντι στις δυσκολίες της ζωής. Οι ήρωές του είναι άνδρες και γυναίκες που έρχονται αντιμέτωποι με τη ματαίωση, την ανασφάλεια, τη μοναξιά, την απώλεια και τις ανεκπλήρωτες επιθυμίες, αλλά συνεχίζουν να αναζητούν νόημα και ελπίδα μέσα στις μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Στις σελίδες του βιβλίου συναντάμε υπερπροστατευτικές ή συναισθηματικά απόμακρες μητέρες, τρυφερές αλλά και παρεξηγημένες γιαγιάδες, καθώς και γιους και κόρες που προσπαθούν να κατανοήσουν το οικογενειακό τους παρελθόν και να συμφιλιωθούν με τις πληγές που αυτό άφησε πίσω του. Οι οικογενειακές σχέσεις, οι συγκρούσεις των γενεών και η ανάγκη για αποδοχή και συγχώρεση βρίσκονται στον πυρήνα των ιστοριών. Η συλλογή περιλαμβάνει δεκαεννέα διηγήματα που καλύπτουν μια χρονική περίοδο μεγαλύτερη των τριών δεκαετιών. Κάθε κείμενο διαθέτει τη δική του αφηγηματική τεχνοτροπία, γλώσσα και δομή, αποδεικνύοντας την αφηγηματική ευελιξία του συγγραφέα. Το κωμικό και το σουρεαλιστικό συνυπάρχουν με το δραματικό, ενώ η συγκίνηση αναδύεται αβίαστα μέσα από απλές, αναγνωρίσιμες καταστάσεις. Με ευαισθησία, χιούμορ και διεισδυτική ματιά, ο Μάκης Τσίτας συνθέτει ένα πολυφωνικό μωσαϊκό χαρακτήρων και εμπειριών, φωτίζοντας τις μικρές και μεγάλες μάχες της καθημερινότητας και υπενθυμίζοντας πως ακόμη και στις πιο δύσκολες διαδρομές υπάρχει πάντα χώρος για κατανόηση, τρυφερότητα και ελπίδα.

Εκδόσεις: Μεταίχμιο
Σελίδες: 144