Πώς θα θυμόμαστε την Ντόλι Πάρτον; Ξανθές περούκες, ψηλοτάκουνα, στενές σιλουέτες, βαθιά ντεκολτέ, παγιέτες, στρας και μια δόση υπερβολής που δεν απολογήθηκε ποτέ για τον εαυτό της.

Η μόδα για τη Dolly Parton αποτελούσε μέρος της ταυτότητάς της. Από τα πρώτα χρόνια στο Nashville είχε καταλάβει ότι μια country star έπρεπε να λάμπει. Είχε παρατηρήσει τις γυναίκες του Grand Ole Opry, αγαπούσε τα πολύχρωμα, κεντημένα western ρούχα της Rose Maddox και, ήδη από μικρή, ήξερε ότι δεν ήθελε να εμφανίζεται στη σκηνή με «ό,τι βρεθεί».

Όταν υπέγραψε το πρώτο της συμβόλαιο με τη Monument Records το 1965, οι άνθρωποι της εταιρείας προσπάθησαν να την κάνουν πιο «σύγχρονη». Ήθελαν πιο επίπεδα μαλλιά, πιο κομψά, λιτά ρούχα, μια πιο καθαρή εικόνα. Εκείνη αρνήθηκε. «Πρέπει να ντύνομαι σαν εμένα», επέμενε. Τα ρούχα που της επέλεγαν δεν την αντιπροσώπευαν. «Ένιωθα γυμνή», έχει πει.

Διαβάστε ακόμη: 49 χρόνια γάμου

Και είχε ήδη καταλάβει κάτι που η μόδα θα χρειαστεί δεκαετίες για να κάνει δόγμα: η προσωπική εικόνα δεν χρειάζεται να ακολουθεί τις τάσεις όταν έχει γίνει η ίδια τάση.

Η Dolly Parton κράτησε τα μεγάλα μαλλιά, τα έντονα ρούχα και την υπερβολική θηλυκότητα, ακόμη κι όταν της έλεγαν ότι έτσι δεν θα την πάρουν στα σοβαρά ως τραγουδίστρια και τραγουδοποιός. «Δεν είμαι φυσική ομορφιά, αλλά έχω τη δική μου ιδέα για το τι είναι όμορφο», έλεγε. Και πρόσθετε ότι πάντα ένιωθε καλύτερα όταν ήταν πιο εκκεντρική και εντυπωσιακή, οριακά κιτς.

Δεν ήταν τυχαίο ότι ανάμεσα στους αγαπημένους της σχεδιαστές βρέθηκε ο Bob Mackie, ο άνθρωπος πίσω από μερικές από τις πιο θεατρικές εικόνες της αμερικανικής showbiz. Συνεργάστηκε επίσης με τη Lucy Adams, την Ann Roth για το 9 to 5 και τον Steve Summers, ο οποίος έγινε ο δημιουργικός της διευθυντής και συνεργάτης για τρεις δεκαετίες.

Οι κανόνες της Ντόλι Πάρτον για το ντύσιμο ήταν απλοί: στενό και πολύ λαμπερό. Οι περούκες έγιναν αναπόσπαστο κομμάτι της εικόνας της. Όχι μόνο επειδή έδιναν τον όγκο που ήθελε, αλλά επειδή της επέτρεπαν να αποφύγει το συνεχές ντεκαπάζ και το teasing των φυσικών μαλλιών της. Και, φυσικά, της εξασφάλιζαν ότι δεν θα υπήρχε ποτέ bad hair day.

Το ίδιο συνέβαινε με τα ρούχα. Όταν τη ρώτησαν γιατί δεν περιορίζει την υπερβολή, η απάντηση ήταν απλή: «Μου αρέσει η ένταση». Αδιαφορούσε για την ήρεμη πολυτέλεια. Δεν την ενδιέφερε το minimal. Δεν την ενδιέφερε να δείχνει «ακριβή». Την ενδιέφερε να είναι κάθε φορά η Dolly στα καλύτερα της.

Γι’ αυτό και η αισθητική της δεν έμεινε στην country αισθητική. Έφτασε στη μόδα, στην pop και σε μια νέα γενιά καλλιτέχνιδων που ανακάλυψαν ξανά τα στρας, το denim, τα κρόσσια, τις καουμπόικες μπότες και τη χαρά της υπερβολής. Από τη Miley Cyrus μέχρι την Kacey Musgraves και την Carrie Underwood, η Dolly Parton έγινε σημείο αναφοράς για κάθε σύγχρονη κοπέλα που δεν φοβάται να ξεχωρίσει στο πλήθος.

Και η ίδια δεν θα δεχόταν εύκολα τον χαρακτηρισμό fashion icon. Ίσως όμως αυτό να ήταν και το μυστικό. Η Dolly Parton δεν προσπάθησε ποτέ να γίνει η γυναίκα που θα ενέκρινε η μόδα. Έφτιαξε μια εικόνα τόσο προσωπική, τόσο συνεπή και τόσο ακραία, ώστε στο τέλος η μόδα αναγκάστηκε να την ακολουθήσει. Και αν υπάρχει μία τελευταία συμβουλή που θα μπορούσε να μείνει από την Dolly, είναι αυτή: μην ντύνεσαι για να χωρέσεις. Ντύσου για να σε θυμούνται.