Η Dua Lipa παντρεύτηκε φορώντας ένα νυφικό εμπνευσμένο από την Bianca Jagger. Οι celebrities ψάχνουν τα αρχεία των οίκων και φορούν φορέματα περασμένων δεκαετιών στο κόκκινο χαλί. Η Gen-Z αναβιώνει τα 90s και το millenium. Γιατί ανατρέχουμε στο παρελθόν; Γιατί το νοσταλγούμε; Πόση νοσταλγία μπορούμε να αντέξουμε;

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Ποιος είναι ο Nigo, ο άνθρωπος που συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση στο σύγχρονο streetwear ;

Δεν έγινε από τη μια μέρα στην άλλη. Τίποτα δεν γίνεται εν μια νυκτί. Η νοσταλγία για τη μόδα των προηγούμενων δεκαετιών πάντα υπήρχε. Συνήθως όμως ανατρέχαμε στα 50s, τα 60s, τα 70s, άντε το πολύ στα 80s. Τις τελευταίες σεζόν όμως βλέπουμε πως η Gen-Z “ανακάλυψε” το στιλ των 90s και των αρχών της χιλιετίας. Εμάς μας φαίνεται οικείο αλλά και αστείο. Πως να ξαναφορέσω το mules και τις thong σαγιονάγες που φορούσα στο Privilege το 2000; Αυτές που απαρνήθηκα με την ενηλικίωση μου και το βάφτισμα μου στον κόσμο της φινέτσας;

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Γιατί δεν μπορούμε να ξεπεράσουμε τα supermodels των 90s;

Η νοσταλγία μπορεί να ερμηνευτεί με δύο τρόπους. Έναν καλοπροαίρετο και έναν κακοπροαίρετο. Θα μπορούσαμε να πούμε πως όντως εκείνες οι δεκαετίες που μέχρι πρότινος δεν είχαμε σε ιδιαίτερη στιλιστική υπόληψη, είχαν τελικά όντως αξία που απλά δεν είχαμε αντιληφθεί γιατι τότε ήμαστε μέρος της εικόνας. Και πως τώρα που τις βλέπουμε από μια χρονική απόσταση μπορούμε να αναγνωρίσουμε και να εκτιμήσουμε την αξία τους, μικρή ή μεγάλη.

Αυτή είναι η καλοπροαίρετη ερμηνεία. Ίσως όμως απλά να πέρασαν τόσα πολλά χρόνια που πλέον τα νιάτα μας να θεωρούνται vintage. Κι αυτά όπως κι εμείς. Αναβιώνουν γιατί πάλιωσαν. Τα 90s της Gen-z, είναι τα 60s τα δικά μας. Βαρύ να το λες, πέρα για πέρα όμως αληθινό.

Η νοσταλγία είναι ένα γενικευμένο φαινόμενο της εποχής. Έχουμε τυλίξει το παρελθόν με ένα γλυκό πέπλο. Μας γοητεύει. Θέλουμε να επιστρέψουμε στην απλότητα και την αλήθεια του. Δεν έχουμε όμως ακόμα τη δύναμη να το πούμε με λέξεις. Φοβόμαστε να το ακούσουμε, πόσο μάλλον να το παραδεχτούμε. Εκφραζόμαστε μέσα από τα ρούχα μας.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Τα lifting στο σκαμνί: Γιατί κατακρίνουμε κάτι που θα ευχόμασταν να μπορούσαμε να κάνουμε;

Αναλύοντας λοιπόν τη μόδα ως πολιτισμικό φαινόμενο είναι πασιφανές πως όλοι θέλουμε να επιστρέψουμε στο παρελθόν όπως τα μικρά πουλάκια στην φωλιά τους. Η νοσταλγία είναι μαζική και εξαπλώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Το παράδειγμα με το στιλ της Carolyn Bessete-Kennedy που έγινε το απόλυτο viral της φετινής σεζόν είναι εξίσου χαρακτηριστικό. Αλλά δεν ανησυχούμε. Το απολαμβάνουμε. Και δεν σταματα στη μοδα.

Η μουσική ακολουθεί. Η Madonna προκάλεσε αίσθηση στο φετιβάλ Coachella τον Απρίλιο και σάρωσε στην χτεσινή της εμφάνιση στην Times Square της Νέας Υόρκης. To comeback της Shakira συγκέντρωσε 2 εκατομμύρια θεατών στις αρχές του προηγούμενου μήνα. Η JLo είναι πιο hot από ποτέ. Και η ίδια και ότι φορούσε όταν τραγουδούσε το “Love don’t cost a thing”. Όλα μοιάζουν να μπήκαν σε χρονομήχανη.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Emily in Paris no more: Ώρα να πούμε αντίο σε άλλο ένα fashion icon

Μάλλον η εποχή μας είναι πιο γρήγορη από ότι αντέχουμε. Ανατρέχουμε στο παρελθον, είτε το έχουμε ζήσει είτε όχι, γιατί μας μοιάζει πιο ανθρώπινο, πιο αυθεντικό. Γιατί μας κούρασε το κυνήγι των microtrends που ξεφυτρώνουν κάθε βδομάδα σαν τα μανιτάρια. Και επειδή ακόμα δεν έχουμε βρει ένα τρόπο να αλλάξουμε ριζικά ότι μας πιέζει, βρίσκουμε καταφύγιο στο στιλ αυτών των δεκαετιών. Δεν είναι κακό. Μπορεί να είναι και η αρχή για μια νέα εποχή. Πιο αργή και πιο fun. Φαίνεται πως το χρειαζόμαστε όλοι αυτό. Τα ρούχα μας μιλούν αντί για εμάς. Ας τα ακούσουμε.

Photo Credits: