Γιώργος Νούσης: “Το ίδιο το επάγγελμα του ηθοποιού είναι μια παρανόηση”

Θα μπορούσαμε να ξεκινήσουμε με τα γνωστά κλισέ. Ότι είναι από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς της γενιάς του, ότι μπορεί να είναι νέος αλλά η ερμηνεία του είναι δουλεμένη. Αυτά μοιάζουν περιττά. Ο Γιώργος Νούσης είναι ένας ηθοποιός με ταυτότητα και μια εσωτερική δύναμη που δείχνει την ποιότητα του. Ναι, είναι νέος. Αλλά δεν θα σταθούμε σε αυτό.

Μπορείτε να διαβάσετε επίσης: Βασιλική Καραγιάννη: “Είμαι απίστευτα ευγνώμων για όλους τους ρόλους που έχω ερμηνεύσει και αυτούς που ανυπομονώ να ερμηνεύσω”

Από τον Αίμονα, τον Φίγκαρο και την παράσταση “αθανασία” τολμούμε να εικάσουμε ότι σας αρέσουμε οι ρόλοι που αποτελούν πρόκληση. Τι σας έλκει σε αυτούς;

Ένας ρόλος από μόνος του δεν αποτελεί πρόκληση, αυτό που έχει σημασία είναι το πλαίσιο, οι συνεργάτες κατά κύριο λόγο. Σε μια καλή συνθήκη, ακόμη κι ένας όχι και τόσο φανταχτερός ρόλος μπορεί να σε αλλάξει, να αλλάξει τη ζωή μέσα σου, ασχέτως επιτυχίας.

Η “Αντιγόνη” παίζεται για δεύτερο καλοκαίρι και η ανταπόκριση του κοινού είναι συγκινητική. Τι κάνει αυτή την τραγωδία να μιλά στην καρδιά του κοινού;

Τα κείμενα αυτά είναι μέρος της ρίζας του δυτικού πολιτισμού. Πάντα θα επιστρέφουμε είτε ως δημιουργοί είτε ως αναγνώστες ή θεατές. Όσον αφορα στην συγκεκριμένη παράσταση, αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποια χαρακτηριστικά που την έκαναν αγαπητή στο ευρύ κοινό, θα ξεκινούσα φυσικά από το έργο που εκφέρεται σχεδόν αυτούσιο.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by 5seasonart (@5seasonart)

Την μετάφραση και τη σκηνοθεσία που το αναδεικνύουν και τους συναδέλφους μου, που τους απασχολεί το πώς υπάρχουν στη σκηνή είτε παίζουμε στο Ηρώδειο είτε σε έναν προαύλιο χώρο σχολείου. Ωστόσο, αν ξέραμε ακριβώς τι κάνει μια παράσταση αγαπητή στον κόσμο, δεν θα υπήρχαν άδεια θέατρα. Θέλω να πω ότι πάντα κάτι μας διαφεύγει στην επικοινωνία μιας παράστασης με το κοινό.

Θα λέγατε πως έχετε κοινά στοιχεία με τον Αίμονα;

Θα έλεγα ότι τα πρόσωπα στις αρχαίες τραγωδίες, ως επι των πλείστων δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν όπως ρόλοι σε πιο σύγχρονα έργα. Όχι γιατί δεν είναι ανθρωπινά αλλά γιατί στις τραγωδίες οι καταστάσεις οδηγούν τα πρόσωπα σε πράξεις που υπερβαίνουν τον χαρακτήρα οποιουδήποτε ανθρώπου. Πράττουν ακραία για να σώσουν την ανθρωπιά τους. Οπότε για να επιστρέψω στην ερώτηση, αυτό που συμβολίζει ο Αίμονας υπάρχει στο υποσυνείδητο κάθε ανθρώπου, όπως συμβαίνει με τα περισσότερα πρόσωπα των τραγωδιών.

Υπάρχει κάτι που δεν θα κάνατε ποτέ για ένα ρόλο όσο μεγάλη και αν ήταν η ανταμοιβή είτε σε χρήματα είτε σε δόξα;

Στο πλαίσιο της πρόβας και της έρευνας προχωρώ πάντα όσο αντέχω. Κατά τ’ άλλα, όχι μόνο για έναν ρόλο αλλά γενικότερα στη ζωή μου, έχω ηθικά και σωματικά όρια τα οποία προφανώς είναι δυναμικά στο πέρασμα του χρόνου και δεν θα τα μετακινούσα εν είδη ανταλλαγής, για να πετύχω κάτι.

Η ανάγκη μου να υπάρχω μέσα από το επάγγελμά μου με κάνει να αφοσιώνομαι και να ψάχνω τα όρια μου, να χάνω και να βρίσκω τον εαυτό μου στο πλαίσιο της δημιουργικότητας, όχι της θυσίας και της επιτυχίας απαραίτητα. Δεν σνομπάρω την επιτυχία αλλά δεν είναι η αφετηρία μου. Μου φαίνεται ομορφότερο, πρώτα να έχεις να πεις κάτι κι έπειτα να βρεις το κοινό που ίσως το αφορά αυτό που λες, καθώς κι ο τρόπος που το λες. Όχι το ανάποδο.

Σας φόβισε ποτέ κάποιος ρόλος πριν τον αναλάβετε; Και τι σας αποκάλυψε τελικά για εσάς;

Δεν θυμάμαι να με φόβισε ρόλος. Περισσότερο σε κάποιες περιόδους με φόβιζε ο εαυτός μου. Κάθε φορά που αρχίζει κάτι καινούργιο είναι σημαντικό να νιώθουμε “ανοιχτοί” ψυχικά, ακόμα κι αν περνάμε μια επώδυνη περίοδο. Είναι σημαντικό να έχουμε το κουράγιο να παραμένουμε ανοιχτοί. Κάποιες φορές όμως η πραγματικότητα εκτός δουλειάς μπορεί να γίνει οδυνηρή και να σε στραγγίξει με τρόπο που σε κάνει να αμφιβάλλεις για όλα, ακόμα και για τις ικανότητές σου.

Θεωρείτε ότι η τηλεόραση σας φέρνει σε επαφή με ένα διαφορετικό κοινό από το θέατρο;

Σίγουρα. Υπάρχει μέρος του κοινού που δεν έχει τη δυνατότητα να έρθει στο θέατρο ή απλώς δεν είναι εξοικειωμένο με αυτό, ενώ η τηλεόραση είναι προσβάσιμη σε όλους.

Σήμερα η εικόνα του ηθοποιού συχνά προηγείται του έργου του. Πόσο δύσκολο είναι να μείνει κανείς αφοσιωμένος στην ουσία της τέχνης και πως αντιμετωπίζετε την απαίτηση για συνεχή παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης;

Αυτή είναι η σκοτεινή πλευρά της εποχής, συχνά μας διαφεύγει η ουσία στο όνομα της εικόνας. Όχι μόνο στην τέχνη, αλλά σε όλους τους τομείς. Ωστόσο ψάχνω και την θετική όψη. Καταρχάς θα πω ότι δεν είναι ακριβώς απαίτηση η παρουσία στα social media, πάντα είναι επιλογή κι ας είναι και συμβιβασμός σε κάποιες περιπτώσεις.

 

View this post on Instagram

 

A post shared by @agioserwtas

Τα social έχουν μπει στη ζωή μας κι έχουν αλλάξει την καθημερινότητα όχι μόνο των καλλιτεχνών αλλά όλων των ανθρώπων. Έχουν αλλάξει την επικοινωνία με την οικογένεια και τους φίλους, τις πολιτικές και κοινωνικές ζυμώσεις, την ενημέρωση, το φλερτ, τις διαφημίσεις , την αισθητική μας, την τέχνη, την γλώσσα. Εκεί διαμορφώνονται καινούργια σύμβολα που υιοθετεί η κοινωνία.

Πάνω απ’ όλα τα social και το διαδίκτυο έχουν επεκτείνει τον δημόσιο χώρο και λόγο σε κάτι πιο σύνθετο αλλά και πιο προσβάσιμο για όλους. Δεν είναι ακριβώς περισπασμός, αν και μπορούν να λειτουργήσουν κι έτσι. Είναι ένα καινούργιο συστατικό στην καθημερινότητά μας. Δεν γίνεται να παραγνωρίσουμε τον σημαντικό ρόλο που παίζουν εν γένει στην ανάδειξη πολύ σημαντικών θεμάτων. Θεμάτων που άπτονται των κοινωνικών ανισοτήτων, των φυλετικών διακρίσεων, της διαφθοράς της δικαιοσύνης, της γενικότερης διαφθοράς και όλων των κοινωνικοπολιτικών πτυχών της ζωής μας που τα συστημικά ΜΜΕ δεν αναδεικνύουν.

Ποια είναι μεγαλύτερη παρανόηση που υπάρχει για το επάγγελμα του ηθοποιού;

Το ίδιο το επάγγελμα είναι μια παρανόηση. Είναι πολύ δύσκολο να δώσεις έναν καθολικό ορισμό του επαγγέλματος του ηθοποιού. Όχι της τέχνης του ηθοποιού, του επαγγέλματος.

Είχατε δηλώσει σε συνέντευξη σας ότι στο σπίτι σας δεν είχατε τηλεόραση. Ισχύει ακόμα αυτό;

Ναι, αλλά πρέπει να διευκρινίσω και πάλι, ότι δεν συμβαίνει επειδή σνομπάρω συλλήβδην το περιεχόμενο της τηλεόρασης, απλά είμαι άνθρωπος του laptop. Ότι με ενδιαφέρει συνήθως το διαβάζω ή το παρακολουθώ εκεί: βιβλία, ταινίες και τηλεοπτικές παραγωγές.

Που θα σας δούμε τον χειμώνα;

Από 13 Οκτωβρίου συνεχίζουμε την “αθανασία” της Νεφέλης Μαϊστράλη σε σκηνοθεσία Θανάση Ζερίτη στο Σύγχρονο Θέατρο, κάθε Δευτέρα και Τρίτη. Επίσης, από 30 Οκτωβρίου Τετάρτη με Κυριακή, στον Βυσσινόκηπο του Τσέχωφ σε σκηνοθεσία της Σοφίας Σπυράτου στο θέατρο Κάτια Δανδουλάκη. Τηλεοπτικά συμμετέχω στην παραγωγή του Mega με τίτλο “Δυο μαύρα πουκάμισα”.

Photo Credits: Γιώργος Νούσης