Viewpoint

Ελπίζω, τώρα που σου γράφω αυτά τα λόγια, να μη χρειάζεται πια να κρύβεσαι. Να έχεις βγει στον ήλιο με τους δικούς σου όρους. Κι αν όχι, να ξέρεις πως φτάνει να τον πιστέψεις για να ανατείλει…

Από τη στιγμή που οι θεραπείες ομορφιάς αρχίσουν να συνδέονται περισσότερο με τον πόνο παρά με την ίδια την ομορφιά, έχουμε πρόβλημα.

Λάμψη, σώματα, έλεγχος εικόνας και μικρές ρωγμές αλήθειας: οι Χρυσές Σφαίρες ως καθρέφτης φόβου, φιλοδοξίας και πειθαρχίας στο κόκκινο χαλί της εποχής των likes μας.

Την ώρα που το Hollywood αποθεώνει τις ρυτίδες της Pamela Anderson, ο Bradley Cooper απολογείται για το πρόσωπό του. Καλώς ήρθατε στο κλαμπ, κύριοι.

Η πρόσφατη εμφάνιση της κας Καρυστιανού με παλτό Max Mara είναι ίσως η πρώτη περίπτωση στα ελληνικά χρονικά που βγήκαμε έξω από τα ρούχα μας με αφορμή τα ρούχα κάποιου άλλου.

O κορυφαίος Ιταλός playboy Gigi Rizzi εξομολογείται τι είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες, ακόμη και η Brigitte Bardot.

Τα κλισέ όπως «όλα γίνονται για κάποιο λόγο» δεν κρύβουν καμία αλήθεια. Η ζωή είναι απρόβλεπτη και συχνά άδικη. #sorrynotsorry

Όταν η γρεναδίνη με λεμονάδα γίνεται «ραντεβού για ξύλο», το άλλοτε αυταρχικό «δεν θα πας στο πάρτι» μετατρέπεται σε ένστικτο επιβίωσης. Μέχρι να μάθουμε να ξεχωρίζουμε ξανά τη διασκέδαση από την αλητεία, κάποια πάρτι θα ακυρώνονται. Χωρίς «γιατί;» και με πολλά «επειδή».

Όλοι αγχωνόμαστε μήπως σταδιακά χάσουμε τη δουλειά μας από το AI. Ποιος να το έλεγε όμως ότι θα ανησυχούσε ακόμα και η καφετζού;

Από τον Mickey Rourke έως τις Ελληνίδες παρουσιάστριες, οι αγνώριστοι της εικόνας αποκαλύπτουν μια κοινωνία που φοβάται τη φθορά, τη γήρανση και την αλλαγή των διασήμων.