Viewpoint

Κάποτε ήταν δακτυλοδεικτούμενα. Τώρα το βλέπουμε παντού. Ίσως και χωρίς λόγο. Εσείς θα κάνατε τατουάζ;

Η ζωή της μικρή, και το τέλος της τραγικό. Όμως πιο τραγικές, είναι οι ζωές όσων δεν δίστασαν να σκυλεύσουν το κορίτσι δημοσίως, αποφεύγοντας πριν σχολιάσουν τα χείλια της, να κλείσουν τα δικά τους από ντροπή.

Συνηθίζουμε να μιλάμε και να αποθεώνουμε αποκλειστικά σχεδόν τα κορίτσια μοντέλα. Πώς είναι λοιπόν ο κόσμος του μόντελινγκ για τα αγόρια;

Υπάρχει μια ηλικία που νομίζεις ότι είσαι άτρωτη. Και υπάρχει μια άλλη που καταλαβαίνεις πως ήσουν απλώς τυχερή. Η τραγωδία της Μυρτώς μας το θύμισε. Μαζί με την αγριότητα του κόσμου.

Πώς όμως φτάσαμε από ένα διακριτικό σημάδι ιδιοκτησίας στο μονόγραμμα που έχει κυριεύσει την πασαρέλα, τις βιτρίνες, τη ντουλάπα μας, τη ζωή μας; 

Δύσκολα θα μπορούσαμε να το φανταστούμε χρόνια πριν. Μετά την τάση με το «What’s in my bag?» και αναγνωρίσιμα μοντέλα, σταρ του Χόλιγουντ, διάσημες τραγουδίστριες, να αποκαλύπτουν μπροστά στην κάμερα τι κρύβουν μέσα στην τσάντα τους, τώρα καλούμαστε να αφήσουμε τις τσάντες μας …ανοιχτές.

Η πρώτη φάση του φεστιβάλ Coachella μας έδωσε πολλές ειδήσεις και πολλές κιτς εμφανίσεις που προτιμούμε να ξεχάσουμε.

Τι θα επέλεγε, αν ζούσε σήμερα, ως τρόπο ζωής η Audrey Hepburn; Θα ντυνόταν αποκλειστικά με Givenchy (που σχεδιάζει πλέον η Sarah Burton); Θα είχε social media και θα ανέβαζε stories από πρόσφατες εμφανίσεις της στο κόκκινο χαλί ή θα προτιμούσε να απέχει;

Κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Κροτίδες, βαρελότα, σαϊτοπόλεμοι, ρουκετοπόλεμοι, τραυματισμοί, ακρωτηριασμοί και μια κοινωνία που επιμένει να βαφτίζει «έθιμο» τον κίνδυνο και τον παραλογισμό. Μέχρι πότε η «ανάσταση» των άλλων θα γίνεται η δική μας σταύρωση;

Yπάρχουν επιδείξεις που τις βλέπεις, προσπαθείς να τις καταλάβεις. Nα τις αποδομήσεις, να τις ανασυνθέσεις αλλά νιώθεις χαμένη στη μετάφραση.