Μια γυναίκα μίλησε. Κι αρχίσαμε να μετράμε. Χρόνια, σημάδια, αποδείξεις. Να κριτικάρουμε, να συγκρίνουμε, να ψάχνουμε το «πότε», το «πώς» και το «γιατί». Κι έτσι, τα λόγια της έγιναν καθρέφτης. Όχι της δικής της ζωής. Της δικής μας ασχήμιας.
Τι θα πουν για εμάς οι επόμενες γενιές; Aν δουν αυτά τα σκισμένα τζιν, τα πετροπλυμένα τζάκετ, τα στενά παντελόνια σαν φόρμες για άνδρες, τα διάφανα φορέματα, τα κολάν, τα υπερμεγέθη παπούτσια και τις τσάντες με τα λογότυπα και τα λουκέτα;
Θυμάμαι όταν είχα πάρει συνέντευξη από τον John Galliano. Τότε που έδινε ακόμη συνεντεύξεις, έβγαινε στο φινάλε των shows μεταμφιεσμένος σε διαφορετικούς ρόλους, δεν φοβόταν να εκτεθεί στο χειροκρότημα, στην κριτική.
Ήταν τα καλοκαίρια μας. Οι έρωτές μας, η αντίστασή μας, το γέλιο μας, η ελευθερία μας, η τόλμη μας, η πρόκλησή μας. Η φωνή που μας έμαθε να μεγαλώνουμε αλλιώς. Κι αν σίγησε, όσα μας είπε και μας τραγούδησε θα ηχούν για πάντα μέσα μας, σαν μια ζωγραφιά στο μυαλό μας το ταξιδιάρικο…
Οι «απελευθερωμένοι» χειρουργημένοι. Οι ακομπλεξάριστοι. Οι πλαστικοποιημένοι. Μια νέα κοινωνική υποκατηγορία που διεκδικεί τη νεότητα ως δικαίωμα.
Στις 15 του μηνός θα ξέρουμε. Μέχρι τότε, η μεγαλύτερη πασαρέλα της χρονιάς θυμίζει μεγάλη πρόβα. Οι Χρυσές Σφαίρες ήταν η πρόβα τζενεράλε. Όχι, εδώ δεν είναι Met Gala και σίγουρα δεν είναι εποχή για εκκεντρικότητες.
Τον τελευταίο καιρό, μέσα στην σκοτεινιά των ειδήσεων, βγήκαν στο φως δύο διαφημιστικές καμπάνιες που μας ξάφνιασαν ευχάριστα. Η μία αφορά στην λεγόμενη «Πολιτιστική Συνταγογράφηση» και η άλλη στην ενημέρωση των νεαρών κοριτσιών γύρω από την περίοδο της γυναίκας.
Λυπόμαστε ειλικρινά που δεν θα παίξετε Ναμπούκο κύριε Chalamet. Θα είναι αναμφίβολα μια τεράστια απώλεια για την τέχνη. Δεν πειράζει όμως. Σας συγχωρούμε. Και θα ζήσουμε με αυτό.
Στην εποχή των social media και των ατελείωτων swipes, ολοένα και περισσότεροι στρέφονται ξανά στα γραφεία γνωριμιών για μια πιo ανθρώπινη εμπειρία.
Την ώρα που στη Μέση Ανατολή πέφτουν πύραυλοι, στα εγχώρια social media κάποιοι ανακαλύπτουν το δικό τους πεδίο βολής: ασφαλές, αναίμακτο, καναπεδάτο, καμουφλαρισμένο με χιουμοράκι και φορτωμένο με τόνους κόμπλεξ και σεξισμού. Στόχος; Τα λεγόμενα «κορίτσια του Ντουμπάι».