Ανακωχή με τον καθρέφτη
Τα γκρίζα μαλλιά, που κάποτε αποτελούσαν σημάδι γήρανσης, γίνονται γρήγορα αποδεκτά από κάθε είδους διασημότητες.
Όλο και περισσότερες διασημότητες με γκρίζα μαλλιά αρνούνται να καλύψουν το φυσικό τους χρώμα. Η Salma Hayek, η Jane Fonda, η Katie Holmes, η Andie MacDowell, η Sarah Jessica Parker, η Helen Mirren, η Jamie Lee Curtis, η Meryl Streep, η Paulina Porizkova. Για την Andie MacDowell, της οποίας τα γκρίζα μαλλιά είναι σαν το «αλάτι και πιπέρι», ακριβώς συμβαίνει με τους άνδρες στο Χόλιγουντ, στους οποίους πάντα επιτρεπόταν να γερνούν και να το χαίρονται. Όπως ο George Clooney.
Ούτε θυμάμαι πότε εμφανίστηκε η πρώτη λευκή τρίχα, θυμάμαι μόνο το σοκ. Ασημένια λάμψη στη ρίζα, σαν ίχνος από αλεύρι ή μπογιά, που έμοιαζε ξαφνικά παράφωνη. Από τα 20 και μετά, οι λευκές τρίχες άρχισαν να επιστρέφουν κάθε μήνα. Διακριτικά αλλά επίμονα. Κάπως έτσι σταμάτησα τη χέννα, ξεκίνησα τη βαφή και τις ανταύγειες και μπήκα κι εγώ, χωρίς να το καταλάβω, στη γνωστή μάχη με τον χρόνο.
Διαβάστε ακόμη: Γκρίζα μαλλιά: Ξέρετε τι είναι το grombre;
Κι όμως, τα άσπρα μαλλιά δεν έχουν να κάνουν μόνο με την ηλικία. Συνδέονται με την εικόνα μας, την αυτοπεποίθηση, τις σχέσεις μας, ακόμη και με τον τρόπο που στεκόμαστε απέναντι στον καθρέφτη. Γιατί μιλάμε για «γκρίζα» μαλλιά και όχι για λευκά; Γιατί μια τόσο φυσική αλλαγή εξακολουθεί να προκαλεί αμηχανία, φόβο ή ακόμη και άρνηση;
Υπάρχουν άνθρωποι που ασπρίζουν από τα δεκαέξι τους. Που ξεριζώνουν τις πρώτες τρίχες με πανικό, σαν να εξαφανίζουν αποδεικτικά στοιχεία. Κανείς δεν ξέρει ακριβώς γιατί μια λευκή τρίχα μπορεί να κουβαλά τόση ένταση, μαζί με θυμό, άρνηση και απόγνωση. Ίσως επειδή, ακόμη κι όταν είσαι νέος, σε αναγκάζει να συνειδητοποιήσεις ότι αλλάζεις.
Θυμάμαι τον πατέρα μου, με τα πυκνά μαύρα μαλλιά του, να γκριζάρει μετά τα 50 και να εκπλήσσεται ο ίδιος από την εικόνα του. Οι φίλοι του τον πείραζαν: «Μήπως τα βάφει;». Δεν τα έβαψε ποτέ. Η μητέρα μου, φυσική ξανθιά, άκουγε συχνά κομπλιμέντα για τις «φυσικές ανταύγειες» που της χάρισε ο ήλιος. Κανείς δεν ήξερε ότι ήταν το πέρασμα του χρόνου, όχι το φως του καλοκαιριού με φυσικές ανταύγειες.
Κάποια στιγμή, όμως, σταματάς να κρύβεσαι. Δεν θέλεις πια να παραμυθιάζεις ούτε τον εαυτό σου ούτε τους άλλους. Αρχίζεις να βλέπεις το γκρι αλλιώς. Σαν μέρος της ταυτότητας σου και όχι σαν ήττα. Και τότε αλλάζεις το στιλ σου, τον τρόπο που ντύνεσαι, που φωτίζεις το πρόσωπο σου, που φροντίζεις τα μαλλιά σου. Γιατί τίποτα δεν είναι πιο άτονο από ένα γκρίζο μαλλί μέσα σε μια γκρίζα εικόνα. Τα ασημένια μαλλιά θέλουν φως, χαρακτήρα και κυρίως αποδοχή.
Διαβάστε ακόμη: H Paulina Porizkova είναι η νέα Global Brand Ambassador της Estée Lauder
Και ίσως τελικά αυτό είναι που ενοχλεί περισσότερο. Το γεγονός ότι τα λευκά μαλλιά δηλώνουν κάτι πριν ακόμη ανοίξεις το στόμα σου. Μιλούν για αντικομφορμισμό, για συμφιλίωση με τον χρόνο, για έναν άνθρωπο που δεν φοβάται να φαίνεται διαφορετικός. Γι’ αυτό και οι αντιδράσεις των άλλων έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Γιατί δεν τα βάφεις;» είναι η ερώτηση που ακούγεται ξανά και ξανά, λες και η φυσική εικόνα χρειάζεται δικαιολογία.
Κι όμως, όλο και περισσότεροι άνθρωποι επιλέγουν να αφήσουν τα μαλλιά τους φυσικά. Μοντέλα, ηθοποιοί, γυναίκες και άνδρες που μετατρέπουν το γκρι σε προσωπικό statement. Γιατί το ασημί δεν είναι απουσία χρώματος αλλά στάση ζωής.
Σε μια εποχή που μας βομβαρδίζει καθημερινά με την ιδέα της αιώνιας νεότητας, η αποδοχή της αλλαγής μοιάζει σχεδόν επαναστατική. Κι όμως, υπάρχει κάτι βαθιά γοητευτικό στο να μη μοιάζεις με όλους τους άλλους. Οι «silver foxes» ανήκουν πάντα σε μια σπάνια κατηγορία. Ασημένια και φωτεινή.
Photo credit: Premium Models


Πηνελόπη Παπανικολάου