«Έχετε 20 λεπτά καιρό να την ρωτήσετε ό,τι θέλετε», ήταν η σαφής οδηγία από τη δισκογραφική της εταιρεία για την συνομιλία μου με την Bonnie Tyler. Τι θυμάμαι από τη συνέντευξη μας;

Η οικεία φωνή της ανέτρεψε από τα πρώτα κιόλας λεπτά τους κανόνες του παιχνιδιού. Ειλικρινής, αυθόρμητη, εργασιομανής, αντιδραστική, απρόβλεπτη αφού σίγουρα δεν περίμενα να τραγουδήσει μόνο για μένα στο τέλος της συνέντευξης. Και πάντα βραχνιασμένη. Αυτή είναι, ήταν και θα είναι για πάντα η Bonnie Tyler της… ολικής έκλειψης. Η γυναίκα που μας έμαθε να τραγουδάμε με την καρδιά και ανοιχτά (ή κλειστά) μάτια.

«Η μουσική υπάρχει για να ανορθώνει το ηθικό των ανθρώπων»

Πώς νιώθετε να μιλάτε για την προώθηση ενός άλμπουμ με όλα όσα συμβαίνουν στον κόσμο;
— Νομίζω ότι η μουσική υπάρχει για να ανορθώνει το ηθικό των ανθρώπων. Σίγουρα έχω σοκαριστεί απ’ ό,τι συνέβη στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν ψάχνω να βρω λογική σε κανένα τρομοκρατικό χτύπημα. Είναι σίγουρα αρρωστημένο. Ευτυχώς που υπάρχει και η μουσική να μας φτιάχνει τη διάθεση. Είναι περίεργο να μιλάει κανείς για νότες σε στιγμές πολέμου, αλλά η ζωή συνεχίζεται, έτσι δεν είναι;

Πόσο σας έχει βοηθήσει η μουσική στη ζωή σας;
— Όποτε βρίσκομαι σε απόγνωση, πέφτω με τα μούτρα στη δουλειά. Κλείνομαι σε ένα στούντιο κι όταν βγαίνω είμαι πάντα καλύτερα. Τις τελευταίες βδομάδες ήμουν στο Παρίσι, ηχογραφώντας ένα άλμπουμ με ζωντανή ορχήστρα. Μόλις έφευγα από το στούντιο, πήγαινα στο ξενοδοχείο και ξενυχτούσα παρακολουθώντας CNN. Η βία με ξενίζει, απ’ όπου κι αν προέρχεται.

Αν σας καλούσαν σε τηλεοπτικό δίκτυο να πείτε τη γνώμη σας;
— Δεν θα έλεγα τίποτα. Μόνον έτσι θα προφύλασσα τον εαυτό μου. Άλλωστε, δεν είμαι πολιτικός. Και δεν υπάρχει τίποτα πιο γελοίο από το να ακούς άσχετους να έχουν άποψη για όλα.

Τα τραγούδια που αγάπησε και εκείνα που δεν άντεχε

Για τον καινούργιο σας δίσκο όμως έχετε αρκετά να πείτε…
— Θα είμαι ειλικρινής. Ο αληθινά καινούργιος δίσκος είναι αυτός που ετοιμάζω τώρα και θα κυκλοφορήσει την άνοιξη. Το άλμπουμ που ακούτε τώρα είναι απλώς μια συλλογή με τις πιο δυνατές μπαλάντες της καριέρας μου.

Ποια κομμάτια αγαπάτε και ποια σας κουράζουν πλέον;
— Λατρεύω το «Total Eclipse of the Heart». Δεν βαριέμαι ποτέ να το τραγουδάω. Το ίδιο ισχύει και για το «Holding Out for a Hero». Το πρώτο μου «μωρό» γεννήθηκε το 1976 και είχε τίτλο «Lost in France». Παρ’ όλα αυτά, υπάρχει και ένα τραγούδι που δεν ήθελα να μπει μέσα στο άλμπουμ, αλλά η δισκογραφική μου εταιρεία επέμεινε πολύ. Λέγεται «My Guns Are Loaded» και δεν το συμπάθησα ποτέ.

«Σιχαινόμουν το στυλ των ’80s»

Κι όμως, είναι επίκαιρο… Μπορεί η φωνή σας να μην αλλάζει, η Bonnie όμως στο εξώφυλλο του άλμπουμ είναι διαφορετική…
— Όλοι πρόσεξαν τα μαλλιά μου. Δεν είναι πια σγουρά, κι ευχαριστώ τον Θεό γι’ αυτό. Μπορεί να έγινα γνωστή με χαίτη και βάτες, αλλά σιχαινόμουν αυτό το στυλ από τη δεκαετία του ’80. Για τις ανάγκες του δίσκου, έκανα μόνη μου το styling και είμαι πολύ ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα.

Και τη φωνή σας, πώς τη διατηρείτε;
— Την κακομεταχειρίζομαι. Αυτό είναι το καλύτερο βάλσαμο. Το μόνο που κάνω είναι να πίνω μια κουταλιά ελαιόλαδο κάθε πρωί. Μπορεί να είναι όλα στο μυαλό μου, αλλά πιστεύω μόνο στα δικά μου γιατροσόφια. Να το αποδείξω;
(τραγουδιστά)
«I need a hero, I’m holding out for a hero ’till the end of the night…»

Η γυναίκα πίσω από τον θρύλο της Bonnie Tyler

Το αληθινό της όνομα ήταν Γκέινορ Χόπκινς, αλλά μοιάζει να το είχε ξεχάσει ακόμη και η ίδια. Γεννήθηκε το 1951 (και όχι το 1953 όπως τόνιζε), είχε ύψος 1,62, ήταν Ουαλή στην καταγωγή, φυσική ξανθιά με μπλε μάτια. Όχι, δεν έλαβε ποτέ μέρος σε διαγωνισμό ομορφιάς. Ο πατέρας της ήταν επαγγελματίας μποξέρ και ο σύζυγός της από το 1973, πρωταθλητής στο τζούντο και εκατομμυριούχος. Δεν τον αποκαλούσε τυχαία «προσωπικό σωματοφύλακα». Η ίδια προτιμούσε να γυμνάζει τη φωνή της. Δεν απέκτησε παιδιά, ζούσε σε μια βικτωριανή έπαυλη στην Ουαλία και εκτιμούσε την Tina Turner και τη Janis Joplin.

Από τη σχολική χορωδία στα παγκόσμια charts

Μεγάλωσε με τέσσερα αδέλφια: «Θυμάμαι να κυλιόμαστε όλοι μαζί στο χαλί και να προσπαθούμε να μιμηθούμε τον Elvis Presley». Σίγουρα θα ήθελε να έχει ξεχάσει την εποχή που δεν έγινε δεκτή στη σχολική χορωδία, αφού ήδη από τα 17 της χρόνια τραγουδούσε με το πρώτο της συγκρότημα, τους «Bobby Wayne and the Dixies», οι οποίοι δύο χρόνια αργότερα μετονομάστηκαν σε «Imagination». Όταν εμφανίστηκε σε ένα κλαμπ το 1975, δεν γνώριζε ότι ο Ronnie Scott και ο Steve Wolf, που αναζητούσαν νέα ταλέντα, εντυπωσιάστηκαν από τη φωνή της, με αποτέλεσμα να υπογράψει σύντομα το πρώτο της συμβόλαιο. Το 1976 ήταν η χρονιά της. Με το «Lost in France» το όνομά της ταξίδεψε σε όλον τον κόσμο. Οι κριτικοί έγραφαν τότε ότι «η μουσική βιομηχανία ανακάλυψε τον θηλυκό Rod Stewart».

Η στιγμή που δεν ξέχασε ποτέ: Η 12χρονη Whitney Houston

Πλατινένιοι δίσκοι, βραβεία, δόξα. Μία από τις πιο τρυφερές στιγμές της καριέρας της; Όταν η 12χρονη τότε Whitney Houston, με γυαλιά μυωπίας και σιδεράκια, της ζήτησε αυτόγραφο.

Photo credits: Βonnie Tyler Official Site